Αυτοαναίρεση

Εμένα πιο πολύ απ’ όλους μου άρεσε η Παπακώστα. Διότι δεν προέβη σε μια τυπική δήλωση μιας παραγράφου, όπως οι άλλοι, αλλά ξέσπασε. Είναι άλλωστε και υφυπουργός και 19 χρόνια βουλευτής. Με αυτές τις ιδιότητες, λοιπόν, μας είπε ότι «πρώτη και μόνη» έχει επισημάνει διάφορα ζητήματα, ότι οι ετικέτες Αριστεράς, Κέντρου και Δεξιάς είναι παραπλανητικές και ότι θεωρεί καθήκον της, «όπως πρέσβευε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής», να προβεί στη χθεσινή της κίνηση «για την ανακούφιση των Ελληνίδων και των Ελλήνων στην καθημερινότητά τους».

Καλοσύνη της – αν και μάλλον μια άλλη σωματική έκκριση προκαλεί η πράξη της. Για να σοβαρευτούμε όμως. Με τις χθεσινές τους επιστολές, οι Παπακώστα & Cie ευτελίζουν το κύρος του Κοινοβουλίου αυτοαναιρούμενοι. Ο λόγος που εξελέγησαν βουλευτές είναι για να ακούνε, να μιλούν, να σκέφτονται και να ψηφίζουν αναλόγως. Οχι για να καταθέτουν μια ψήφο που θα «προσμετράται», ύστερα από μια εφάπαξ δήλωση, μαζί με κάποιες άλλες – ιδίως αν οι τελευταίες είναι ψήφοι βουλευτών άλλου κόμματος. Αν ήταν έτσι, θα αρκούσε να παρίστανται στην αίθουσα οι αρχηγοί των κομμάτων, κρατώντας ο καθένας από έναν αριθμό.

Αφού λοιπόν δεν αρέσει στους συγκεκριμένους βουλευτές η δουλειά τους ή δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία της, ας παραιτηθούν. Σε κάθε περίπτωση, αν ο Πρόεδρος της Βουλής θέλει να διασώσει έστω και την ύστατη στιγμή κάτι, θα πρέπει να τους επιστρέψει τις επιστολές ως απαράδεκτες.