Oλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει

Ο Αντώνης Ρέμος δεν λέει μόνο τα δικά του τραγούδια. Θα πει και το «Προσωπικά» της Αλέκας Κανελλίδου. Θα πει και το «Ενα βράδυ που ‘βρεχε» του Νίκου Γούναρη. Θα πει και Καζαντζίδη, θα πει και Φρανκ Σινάτρα. Θα πει και ρεμπέτικα θα πει και νησιώτικα. Ακόμα μεγαλύτερο είναι το ρεπερτόριο του Αλέξη Τσίπρα. Ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν αρκείται μόνο στα «δικά του». Στο αφήγημα της δήθεν αριστερής κυβέρνησης που προασπίζει τα συμφέροντα των πολλών και όχι των λίγων. Το ρεπερτόριο είναι τεράστιο. Ανεξάντλητο μπορείς να πεις. Ανάλογα με την περίσταση, ανάλογα με το κοινό που έχει απέναντί του και το ποίημα. Τελευταία του επιτυχία, «η αμέριστη στήριξη και αλληλεγγύη στον νόμιμο πρόεδρο της Μπολιβοριανής Δημοκρατίας Νικολάς Μαδούρο» (φωτογραφία).

Ναπάλμ

Θα μου πείτε τώρα η κυβέρνηση συνυπέγραψε την κοινή καταδικαστική δήλωση της ΕΕ. Πώς γίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ να στηρίζει το καθεστώς Μαδούρο; Σιγά το δύσκολο. Κανένα πρόβλημα. Κανένα πρόβλημα για τον Αλέξη να υποδεχθεί τον αμερικανό πρεσβευτή στα εγκαίνια της Εκθεσης Θεσσαλονίκης και να πει το ποίημα. Για τις ΗΠΑ, «μια χώρα με την οποία είμαστε δεμένοι με μια ισχυρή στρατηγική συνεργασία και σε κοινούς αγώνες και κοινές αξίες». Προφανώς στους «κοινούς αγώνες» εντάσσεται η αμερικανική βοήθεια στον Εμφύλιο. Με τις πρωτοεμφανιζόμενες στο Γράμμο, βόμβες Ναπάλμ. Πρώτοι που τις «δοκίμασαν» οι άνδρες του Δημοκρατικού Στρατού. Και μετέπειτα οι Βιετκόνγκ και οι άμαχοι στο Βιετνάμ.

Γροθιά

Κανένα πρόβλημα για τον Αλέξη να πάει στην Κούβα στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο. Και να μιλήσει για διαφορετικού είδους «κοινούς αγώνες και αξίες». Μπορεί στα ελληνικά ενίοτε να δυσκολεύεται. Μπορεί τα εγγλέζικα να μην τα καταφέρνει. Αλλά τέσσερις – πέντε λέξεις στα ισπανικά τις έμαθε. Για να ξεκινήσει το ποίημα, με Hermanos y hermanas και να καταλήξει, hasta la victoria siempre. Κι ενδιάμεσα να πλέξει το εγκώμιο του comandante Φιντέλ, «που μετέτρεψε την Κούβα από μια δικτατορία, σ’ ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης και αξιοπρέπειας». Αλέξης είναι αυτός. Oλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει. Η αποθέωση του «ό,τι να ‘ναι».

Και στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με σηκωμένη τη γροθιά για τους 200 και αγκαλιές και φιλιά (στην κυριολεξία) με τον ακροδεξιό Καμμένο.

Ορκος

ΚΑΙ go back κυρία Μέρκελ και welcome κυρία Μέρκελ. Και στα εγκαίνια του Μουσείου Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα και ό,τι πει το ΝΑΤΟ στο Μακεδονικό. Και με τους μετανάστες και στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Μόρια. Και όχι στον θρησκευτικό όρκο στη Βουλή και προσκύνημα της εικόνας «Αξιον Εστί» στο Αγιον Ορος. Και στο Gay Pride Parade ο Τσακαλώτος και τουμπεκί ψιλοκομμένο όταν ο κυβερνητικός εταίρος, απευθυνόμενος σε βουλευτή, τον αποκαλεί «νυφούλα». Και άδειες στον Κουφοντίνα (φωτογραφία) και στρατηγός υπουργός Εθνικής Αμυνας. Κι ο Αντώνης Ρέμος τα λέει όλα, και τα λέει και ωραία, για να διασκεδάσει τον κόσμο. Ο Αλέξης τα λέει όλα για να κοροϊδέψει κόσμο. Κι επειδή μακριά από μας η εμπάθεια και η προκατάληψη, τα καταφέρνει εξίσου θαυμάσια.