Η καταραμένη φανέλα με το νούμερο «9»

Η μπλε φανέλα που επιδείκνυε με καμάρι στους φωτορεπόρτερ  ο χαμογελαστός Γκονσάλο Ιγκουαΐν έγραφε HIGUAIN και το νούμερο «9». Οι παρόντες στην παρουσίαση του νέου αποκτήματος της Τσέλσι, με μορφή δανεισμού, έμοιαζαν χαρούμενοι. Οταν έσβησαν τα φώτα, άρχισαν οι προβληματισμοί: «Μα τη φανέλα με το καταραμένο νούμερο “9”; Δεν είχαν άλλη να του δώσουν;» αναρωτιόντουσαν οι δημοσιογράφοι στα πηγαδάκια.

Τα πρώτα «θύματα»

Το νούμερο «9» της Τσέλσι θεωρείται καταραμένο από τη σεζόν 2004/2005, όταν το φόρεσε για πρώτη φορά ο Ματέια Κέτζμαν.

Ο Σέρβος ήταν από τους πρώτους παίκτες που έφερε στο Στάμφορντ Μπριτζ ο νεοαφιχθείς τότε στην Τσέλσι Ζοζέ Μουρίνιο. Ο Κέτζμαν ήταν ένα πολυβόλο στην επίθεση της Αϊντχόφεν έχοντας πετύχει 105 γκολ σε 122 αγώνες.  Η θητεία του στο Λονδίνο διήρκεσε μόλις 12 μήνες, στη διάρκεια των οποίων το «πολυβόλο» πέτυχε μόλις 7 γκολ, καθώς η αγωνιστική του παρουσία ήταν περιορισμένη λόγω των Ντρογκμπά και Γκούντγιονσεν.

Τη σεζόν 2005/2006 η φανέλα με το νούμερο «9» δόθηκε στον άλλοτε πιο ακριβό ποδοσφαιριστή στον κόσμο Ερνάν Κρέσπο. Ο Αργεντινός είχε αποκτηθεί από την Τσέλσι δύο σεζόν νωρίτερα, αλλά οι τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να δείξει την αξία του και δόθηκε δανεικός για έναν χρόνο στη Μίλαν. Με τους Ροσονέρι πέτυχε δύο γκολ σε εκείνον τον αξέχαστο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ της Κωνσταντινούπολης με τη Λίβερπουλ.

Ο Μουρίνιο τον έφερε πίσω και βοήθησε στην κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου τίτλου της Πρέμιερ Λιγκ. Τα 13 γκολ που πέτυχε σε 41 αγώνες κρίθηκαν λίγα για την κλάση του και τον επόμενο χρόνο επέστρεψε ξανά στην Ιταλία και την Ιντερ.

Τη σεζόν 2006/2007 το νούμερο «9» της Τσέλσι το πήρε ένας αμυντικός που μάλιστα προοριζόταν για αντικαταστάτης του Πάουλο Φερέιρα, ο Καλίντ Μπουλαρούζ – πρόλαβε να παίξει σε μόλις 20 παιχνίδια. Η κακή εμφάνισή του στο ντέρμπι με την Τότεναμ στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν ουσιαστικά σκότωσε και την τελευταία πιθανότητα να κάνει καριέρα με τους Μπλε. Δόθηκε δανεικός στη Σεβίλλη και δεν ξαναγύρισε ποτέ στο Λονδίνο.

Μετά η φανέλα με το καταραμένο νούμερο «9» δόθηκε στον άγγλο μέσο Στιβ Σίντγουελ. Είχε αποκτηθεί από τη Ρέντινγκ με την οποία έκανε σπουδαία σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ. Πρόλαβε να παίξει 25 αγώνες, στους περισσότερους ως αλλαγή πριν πάρει μεταγραφή για την Αστον Βίλα.

Τη σεζόν 2008/2009 η Τσέλσι έδωσε τη φανέλα με το νούμερο «9» στον άγνωστο 18χρονο Αργεντινό Φράνκο δι Σάντο τον οποίον απέκτησε από τη χιλιανή Ονταξ Ιταλιάνο. Αγωνίστηκε σε μόλις 16 αγώνες ως αλλαγή και παρά το καλό βιογραφικό του για την αποτελεσματικότητά του δεν κατάφερε να πετύχει γκολ. Ο Κάρλο Αντσελότι τον έδωσε δανεικό στην Μπλάκμπερν, πρώτο σταθμό της «περιοδείας» του σε ευρωπαϊκές ομάδες. Το 2013 κατέκτησε το Κύπελλο με τη Γουίγκαν. Από το 2015 ανήκει στη Σάλκε.

Ούτε Τόρες ούτε Μοράτα

Από το 2004 ο παίκτης που σήκωνε όλο το βάρος στην επίθεση της Τσέλσι ήταν ο Ντιντιέ Ντρογκμπά. Τα χρόνια όμως άρχισαν να βαραίνουν τα πόδια του Ιβοριανού και οι Μπλε αναζητούσαν τον παίκτη που θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει.

Δεν χρειάστηκε να ψάξουν πολύ. Από το 2007 αγωνιζόταν με τη Λίβερπουλ ο Ισπανός Φερνάντο Τόρες, ο οποίος είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος των αμυντικών. Την τελευταία ημέρα των χειμερινών μεταγραφών του 2011 η Τσέλσι απέκτησε τον Τόρες με το ποσό – ρεκόρ για το αγγλικό ποδόσφαιρο των 50 εκατ. στερλινών.

Διάλεξε το νούμερο «9» χωρίς να το πολυσκεφτεί. Εμεινε δυόμισι χρόνια στο Στάμφορντ Μπριτζ και πέτυχε κάποια πολύ σημαντικά γκολ, όπως εκείνο στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου. Επαιξε σε 172 αγώνες σημειώνοντας 45 τέρματα. Νούμερα που δεν δικαιολόγησαν τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για να έρθει στο Λονδίνο. Το 2014 δόθηκε δανεικός στη Μίλαν και έκτοτε δεν επέστρεψε ποτέ.

Τη σεζόν 2015/2016 η Τσέλσι απέκτησε δανεικό τον Ραδαμέλ Φαλκάο και φυσικά του έδωσε την καταραμένη φανέλα με το «9». Ανήκε στη Μονακό αλλά την προηγούμενη σεζόν είχε αγωνιστεί χωρίς επιτυχία στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η προσφορά του Κολομβιανού περιορίστηκε μόλις σε ένα γκολ σε 12 συμμετοχές, ενώ τους περισσότερους μήνες ήταν τραυματίας.

Η επόμενη αναζήτηση της Τσέλσι κατέληξε στον Αλβαρο Μοράτα για τον οποίον έδωσε το ποσό – ρεκόρ για τον σύλλογο, των 70 εκατ. στερλινών. Ο Ισπανός ξεκίνησε εντυπωσιακά πετυχαίνοντας οκτώ γκολ και μοιράζοντας τέσσερις ασίστ στα 11 πρώτα παιχνίδια του με τους Μπλε στην Πρέμιερ Λιγκ. Το εντυπωσιακό ξεκίνημα δεν είχε συνέχεια, λόγω προσωπικών προβλημάτων και συχνών τραυματισμών και πριν από λίγες ημέρες δόθηκε δανεικός στην Ατλέτικο.

Για να καταλήξουμε στον Γκονσάλο Ιγκουαΐν. Αγαπημένο παιδί του προπονητή της Τσέλσι Μαουρίτσιο Σάρι από τη σεζόν 2015/2016, όταν συνεργάστηκαν στη Νάπολι και έχασαν στο νήμα το Σκουντέτο από τη Γιουβέντους. Εκείνη τη σεζόν ο Ιγκουαΐν έκανε το καλύτερο πρωτάθλημα της καριέρας του σημειώνοντας 36 γκολ. Πρόκειται για ρεκόρ στην ιστορία της Serie A ξεπερνώντας την επίδοση του Γκιούναρ Νόρνταλ που είχε πετύχει τη σεζόν 1949/1950 με τη Μίλαν. Στο τέλος εκείνης της σεζόν ο Ιγκουαΐν αποδέχθηκε πλουσιοπάροχη προσφορά της Γιουβέντους και εγκατέλειψε τη Νάπολι και τον Σάρι. Ο τελευταίος εξοργίστηκε, αλλά στη συνέχεια τον συγχώρεσε για να τον πάρει πάλι κοντά του στην Τσέλσι.

Στο πρώτο παιχνίδι που αγωνίστηκε ο Αργεντινός, εναντίον της Σέφιλντ Γουένζντεϊ για το Κύπελλο, ήταν πρώτος στη λίστα για να εκτελέσει πέναλτι στην περίπτωση που οι Μπλε κέρδιζαν την εσχάτη των ποινών. Οταν ο διαιτητής έδειξε τη βούλα υπέρ της Τσέλσι, ο Ιγκουαΐν αρνήθηκε να εκτελέσει το πέναλτι και άφησε τον Γουίλιαν να το κάνει. Ο Τύπος ξεσπάθωσε και έκανε λόγο για έλλειψη αυτοπεποίθησης. Κάποιοι άλλοι όμως θύμισαν το νούμερο της φανέλας του.