Ζωγραφίζοντας τα τραγούδια του Νικ Κέιβ

«Ηταν συναρπαστικό να στέκομαι στο εργαστήριό σου και να βλέπω μπροστά μου τα έργα – το μεγαλείο τους, με όλες αυτές τις λεπτομέρειες και τους τρομακτικούς κενούς χώρους. Νιώθω συνδεδεμένος με την ουσία τους. Νιώθω ότι προσεγγίζουν πολύ τον τρόπο με τον οποίο γράφω στίχους – έντονα ξεσπάσματα της μνήμης, εκστατικές λεπτομέρειες, αιφνίδιος ερωτισμός, μυστικιστική εικονογραφία· η σφυρηλάτηση παγωμένων αφηγημάτων που ίπτανται σαν όνειρα – στοιχειωμένα και παράξενα και αισιόδοξα». Με αυτή την αφήγηση υποδέχθηκε ο Νικ Κέιβ το εγχείρημα του εικαστικού Στέφανου Ρόκου, ο οποίος τα τελευταία 17 χρόνια προσπαθεί να εικονοποιήσει τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια στον δίσκο «No More Shall We Part» του αυστραλού τραγουδοποιού. Εχοντας φτάσει στο τέλος αυτής της περιπλάνησης ετοιμάζεται να εκθέσει τα 14 έργα του στο Μουσείο Μπενάκη από τις 3 Απριλίου, στα εγκαίνια της οποίας θα παραβρεθεί μάλιστα ο ντράμερ Τζιμ Σκλαβούνος.

Η εικαστική του προσέγγιση στο μουσικό άλμπουμ του Nick Cave & The Bad Seeds αποτελεί την κατάθεση της προσωπικής του πρότασης για τη διαλεκτική σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα στη ζωγραφική και την τραγουδοποιία. Και οι δύο μορφές τέχνης ανέκαθεν συγκροτούσαν τον σκληρό πυρήνα της καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας του. Σε αυτό το πλαίσιο καλλιτεχνικής ανησυχίας το 2010 κυκλοφόρησε ένα CD υπό τον τίτλο «Horror and romance on another planet», ο οποίος φιλοξενούσε 18 συνθέσεις ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, που δημιούργησαν με αφορμή την αντίστοιχη έκθεση ζωγραφικής του «Τρόμος και ρομάντζο σε έναν άλλο πλανήτη».

Για την υλοποίηση του νέου πρότζεκτ καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο μόνιμος ντράμερ στην μπάντα του αυστραλού τραγουδοποιού Τζιμ Σκλαβούνος: «Καθώς είχα προσωπικά μεσολαβήσει προκειμένου να πάρει ο Στέφανος το πράσινο φως γι’ αυτό το πρότζεκτ, το οποίο μου είχε πρωταναφέρει το 2014, η στιγμή αυτή ήταν σημαντική για όλους μας. Και τώρα που η ώρα των αποκαλυπτηρίων είχε πλέον φτάσει, είχε μεγάλο ενδιαφέρον να παρατηρώ από κοντά το γεμάτο χάρη τελετουργικό και τη δυναμική αλληλεπίδραση ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες». Ηταν, όπως λέει ο ελληνικής καταγωγής μουσικός, σαν να βλέπει να ξεδιπλώνεται μπροστά του ένας εξαιρετικά εγκεφαλικός συρτός: αρχικά ο ένας έφερνε βόλτες γύρω από τον άλλον, με αμοιβαίο σεβασμό και ευγένεια, αλλά και κάποιον δισταγμό. «Επειτα, αργά και σταδιακά, ήρθαν κοντά, με μεγαλύτερη ζεστασιά, λιγότερη επιφύλαξη, επισημαίνοντας εναλλάξ λεπτομέρειες, ώσπου, στο τέλος, πλάι πλάι, κοντοστέκονταν μπροστά στους πίνακες ανταλλάσσοντας ιδέες, συμπληρώνοντας ο ένας τις προτάσεις του άλλου» λέει ο Σκλαβούνος.

Η ΑΦΟΡΜΗ. Πώς όμως οδηγήθηκε ο Ρόκος στην ανάγκη να αποκαλύψει τις εικόνες που εμπεριέχονται στους στίχους του Νικ Κέιβ; «Πολύ καιρό μετά την πρώτη ακρόαση του “No More Shall We Part”, οι εικόνες που είχαν διαμορφωθεί μέσα μου όταν πρωτάκουσα τα τραγούδια του δίσκου με ακολουθούσαν. Ετσι, το 2015, ωριμότερος πλέον καλλιτεχνικά, αποφάσισα ότι, για όσο καιρό χρειαζόταν, θα αφιερωνόμουν εξ ολοκλήρου στην υλοποίηση μιας ιδέας την οποία επεξεργαζόμουν επί χρόνια: στόχος μου ήταν να επιχειρήσω μια απολύτως προσωπική εικαστική προσέγγιση του άλμπουμ “No More Shall We Part”, δημιουργώντας δεκατέσσερα ζωγραφικά έργα εμπνευσμένα από τα ισάριθμα κομμάτια του δίσκου – τα δώδεκα τραγούδια του και τα δύο b-sides που κυκλοφόρησαν με τη limited edition του άλμπουμ. Στη συνέχεια, τα έργα αυτά θα τα μετέφερα πολύ προσεκτικά σε ένα καλλιτεχνικό βιβλίο, το οποίο θα εξέδιδα με δική μου επιμέλεια. Το πρότζεκτ αυτό αποτελεί και την κατάθεση της προσωπικής μου πρότασης για τη διαλεκτική σχέση που είναι δυνατόν να αναπτυχθεί ανάμεσα σε δύο μορφές τέχνης, οι οποίες ανέκαθεν συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα της καλλιτεχνικής μου έκφρασης και δημιουργίας».