Η εξωτερική πολιτική του Θεού

Οσοι αναζητούν μια φονταμενταλιστική πολιτική στα βιβλικά κείμενα μένουν συνήθως με πολλά ερωτήματα. Ποιο από τα καθεστώτα που περιγράφονται στα ιστορικά βιβλία είναι το αυθεντικό βιβλικό καθεστώς; Η βασιλεία του Θεού; Η βασιλεία των δαβιδικών βασιλείων; Το ιερατικό βασίλειο; Η μεικτή διακυβέρνηση βασιλέων, δικαστών, ιερέων και προφητών που προτείνεται στο «Δευτερονόμιο» 16 – 18; Πώς μπορούν να εναρμονιστούν οι τρεις νομικοί κώδικες – και από ποιον; Είναι οι ιερείς, οι προφήτες, οι δικαστές ή οι γραμματείς οι έγκυροι ερμηνευτές του Νόμου του Θεού; Ποιος είναι ο ρόλος των πρεσβυτέρων; Ποια θέση κατέχει ο Ισραήλ ανάμεσα στα έθνη; Η εξωτερική πολιτική του Ισραήλ θα έπρεπε να κατευθύνεται από την αρχή της αυτοάμυνας, από την αρχή της εδαφικής επέκτασης ή από την αρχή του κατευνασμού και της προσαρμογής – ή μήπως ο Ισραήλ δεν θα έπρεπε να έχει καθόλου εξωτερική πολιτική; Μπορούμε να συλλάβουμε καλύτερα τον Ισραήλ ως ένα πολιτικό έθνος ή ως μια κοινότητα πίστεως;».

(Από το «Στη σκιά του Θεού – Η πολιτική στην εβραϊκή Βίβλο» του Michael Walzer, μτφ. Πέτρος Γιατζάκης, Αρτος Ζωής, σελ. 414)