Η Μακάμπι, η Χίμκι και η αθλητικότητα

Από Μακάμπι και Χίμκι άρξασθαι και οψόμεθα για τη συνέχεια…

Ο Παναθηναϊκός θα κάνει το ποδαρικό στη νέα σεζόν μεθαύριο στο ΟΑΚΑ, όπου θα υποδεχθεί την… αγαπημένη του Μακάμπι Τελ Αβίβ (στη φωτογραφία ο Βουγιούκας στο πρόσφατο τουρνουά της Κύπρου), με την οποία από το 1971 και εντεύθεν έχει κονταροχτυπηθεί σε όλη την γκάμα των φάσεων της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων και τριών τελικών (2000, 2001, 2011). Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα ο Ολυμπιακός δοκιμάζεται στα περίχωρα της Μόσχας με αντίπαλο τη νεαρά ενζενί Χίμκι, η οποία πέρυσι στρίμωξε για τα καλά στα σχοινιά την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και αποκλείσθηκε με 3-1 και με συνολική διαφορά μόλις τριών πόντων!

Οσο κοινότοπο κι αν ακούγεται, ειδικότερα στην Ευρωλίγκα και δη στα κρίσιμα ματς των πλέι οφ και του φάιναλ φορ έχει αποδειχθεί πολλάκις και κατ’ επανάληψιν ο καταλυτικός ρόλος της άμυνας, ενώ εσχάτως μπαίνει στην ίδια πρόταση και η καθοριστική σημασία της αθλητικότητας.

Από εκεί και πέρα το μυαλό, η εμπειρία, η σωστή διαχείριση των καταστάσεων, το έγκαιρο διάβασμα των φάσεων στις δυο άκρες του γηπέδου και η δύναμη της έδρας αποτελούν ούτως ή άλλως τις αναλλοίωτες σταθερές του παιχνιδιού και τις εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεις στην ευημερία των ομάδων σε αυτή την τόσο δύσκολη, επίπονη και απαιτητική διοργάνωση.