Η απόρριψη πρέπει να πεισμώνει

Αν ο Μαρίνος Ουζουνίδης διεύρυνε τον κύκλο της συνεργασίας του με τον Παναθηναϊκό και τη σεζόν 2018-19, ο Γιάννης Μπουζούκης πιθανότατα θα εμφανιζόταν σήμερα στο ρόστερ του Αστέρα Τρίπολης, όπως ανέφεραν προ ημερών τα ρεπορτάζ.

Ανεξάρτητα όμως από την αξιολόγηση του εκάστοτε προπονητή υπάρχει και μία άλλη παράμετρος: η διαχείριση της κατάστασης από την πλευρά του ποδοσφαιριστή.

Πώς πρέπει δηλαδή να αντιδρά ένας παίκτης όταν αισθανθεί ότι δεν τον… βλέπουν ή δεν τον υπολογίζουν. Η απόρριψη είναι μέσα στη ζωή, αλλά ανοίγει δύο δρόμους. Ο ένας είναι κατηφορικός με σπασμένα φρένα. Χωρίς κανένα περιθώριο επιστροφής. Στο τέλος της διαδρομής συνθλίβονται όνειρα και προσδοκίες. Παρασέρνονται παίκτες που φέρουν βαρέως μία αρνητική τροπή στην καριέρα τους και βολεύονται στο άλλοθι της λανθασμένης εκτίμησης των άλλων. Χωρίς προσπάθεια να αλλάξουν τα δεδομένα. Δίχως πείσμα για την ανατροπή του σκηνικού.

Ο δεύτερος δρόμος είναι ο ανηφορικός. Η διαρκής προσπάθεια, ο καθημερινός ιδρώτας για να ανέβουν στην εκτίμηση του εκάστοτε προπονητή. Η διάθεση για βελτίωση, πρόοδο, ανέλιξη. Παίκτες που εμφανίζονται ασυμβίβαστοι με τη μετριότητα. Εκείνοι που είναι έτοιμοι να αδράξουν την ευκαιρία της στιγμής. Αυτοί που θέλουν να επωφεληθούν από τις συγκυρίες που σπέρνει η μοίρα. Και από συγκυρίες άλλο τίποτα. Από δαύτες αρχίζουν να χτίζονται σπουδαίες καριέρες. Οι συγκυρίες αντιστρέφουν πολλές φορές τη ρότα προς τα βράχια. Τα παραδείγματα ανά την υφήλιο είναι αναρίθμητα. Ενας τραυματισμός, μία κάρτα που επισύρει τιμωρία, μία αλλαγή προπονητή. Μέσα στην ποδοσφαιρική ζωή είναι αυτά. Οι επωφελούμενοι όμως είναι μόνο οι έτοιμοι. Εκείνοι που πείσμωσαν από την απόρριψη και μόχθησαν για να γίνουν καλύτεροι. Και το πακέτο τους δεν πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τα αγωνιστικά εφόδια. Το ποδόσφαιρο είναι σύνθετο. Χρειάζεται η κατάλληλη νοοτροπία, το μάτι που γυαλίζει, η αποδοχή από τους συμπαίκτες σου. Τότε αυξάνονται και οι πιθανότητες να σε αποδεχθεί ο εκάστοτε προπονητής.