Νιάρχος Θανάσης Θ

Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς σε ποιο βαθμό κακοπαθαίνουν οι λέξεις και κατά συνέπεια η γλώσσα εξαιτίας της άστοχης χρήσης τους σε διάσημες, παρ’ όλα αυτά, φράσεις. Και για να έρθουμε στα δικά μας, αδυνατεί να υπολογίσει κανείς αν δεν είναι η φράση του Ανδρέα Παπανδρέου στον Αντώνη Τρίτση, πριν τον αποπέμψει από υπουργό, όταν […]

Το σκεπτικό και η δομή του «Λεξικού κύριων ονομάτων» του Γιώργου Μπαμπινιώτη

Θα ήταν ευλογία Θεού να ζει κανείς μέσα σε έναν κόσμο όπου οι αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις δεν θα ήταν κατασκευασμένες, υποβολιμαίες και μάλιστα με καλά κρυμμένο τον απώτερο στόχο τους που είναι, μέσω της επιχειρούμενης εξαπάτησης, το κέρδος. Το μεγάλο κέρδος. Η ζημιά και πάλι θα ήταν μικρή αν περιοριζόταν στο φαινόμενο που θέλουμε να επισημάνουμε […]

Στον Διονύση Καραβασίλη Δεν αισθανόμαστε να εκθέτουμε έναν άνθρωπο, περιγράφοντας την κατάστασή του, πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος την έχει εκθέσει προ πολλού σε κοινή θέα. Μιλάμε για έναν άστεγο που, στο κούφωμα ενός κτιρίου, στη συμβολή της Ακαδημίας με τη Χαριλάου Τρικούπη, χωρίς κανείς περαστικός να χρειάζεται να λοξοδρομήσει για να συνεχίσει τον δρόμο […]

Είναι μαύρος ή μάλλον πολύ μαύρος, θεοσκότεινος, ο ουρανός της ζωής όλων μας και επομένως θα ήταν πιο σωστό και υγιές, τόσο εμείς όσο και πολλοί άλλοι γράφοντας να προσφέρουμε μια χαραμάδα έστω αισιοδοξίας. Οσο όμως και αν θέλεις να αισιοδοξήσεις, για λογαριασμό των άλλων περισσότερο, τα γεγονότα «σε τραβάνε από το μανίκι» και αν […]

Αναρωτιέται κανείς γιατί άραγε συζητάμε, ποιος δηλαδή είναι ο απώτερος στόχος μιας συζήτησης και ενός ενδιαφέροντος με καθολικές διαστάσεις σε σχέση με το σκάνδαλο της Ευρωβουλής. Τι ακριβώς μας ενδιαφέρει ώστε να δικαιολογείται τόσος θυμός, τόση οργή, τόσο ξόδεμα σε ώρες σαν να έχουν πάψει αιφνιδίως να υφίστανται όλα τα άλλα, επείγοντα ή λιγότερο επείγοντα […]

Μια επιφυλλίδα δεν μπορεί να έχει άμεσα πολιτικό χαρακτήρα, μπορεί όμως να τον αποκτά όταν η πολιτική συναρτάται με θέματα μιας επώδυνης και εξειδικευμένης, ειδικής, τάξεως και προπαντός με θέματα που άπτονται όχι απλώς άμεσα αλλά δίνουν στις λέξεις το ιδιαίτερό τους βάρος και αναδεικνύουν τη γλώσσα σε όργανο επικοινωνίας και διαφώτισης και όχι συσκότισης […]

Οταν τα θέματα ή τα προβλήματα είναι ή εξελίσσονται σε πολύ σοβαρά, καθοριστικά για τη ζωή ενός ανθρώπου, ενός λαού και μιας ολόκληρης χώρας το τελευταίο που θα έπρεπε να ενδιαφέρει είναι ο άνθρωπος που τα σχολιάζει και τα κρίνει, θέλει να ακούγεται ως πρωτότυπος και ρηξικέλευθος. Εχουμε όλοι μας παρατηρήσει σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις […]

Στην ανταπόκρισή της από την Κωνσταντινούπολη η παρουσιάστρια-ρεπόρτερ ενός τηλεοπτικού καναλιού ακούστηκε να λέει με έναν εξαιρετικό υπογραμμισμένο, βαρύγδουπο τόνο πως «ο Ερντογάν δεν μπορεί να χωνέψει (ακριβώς: “να χωνέψει”) την απόφαση της Αμερικής να μην πουλήσει στην Τουρκία τα F-16». Αν η μοναδική ζημιογόνος επίπτωση για το κοινό που την άκουγε θα ήταν να […]

«Κάθαρμα ο Πούτιν», «κτήνος ο Ερντογάν», δεν τους διαβάζουμε βέβαια στις εφημερίδες, ακούμε όμως καθημερινά τους χαρακτηρισμούς αυτούς, να τους εκτοξεύουν άγνωστοί μας στον δρόμο, ενώ μιλούν στο τηλέφωνο, αλλά συχνά και δικοί μας άνθρωποι. Χωρίς να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν τόσο μεγάλα θέματα σε σχέση με τους ηγέτες που τα διαχειρίζονται να καλυφθούν ή […]

Αναρωτιέσαι μήπως συνιστά ένα είδος τιμωρίας η αγωνία να γνωρίσεις πράγματα πέρα από τα όρια της γειτονιάς σου, ενώ για τις αποκαλύψεις που σου επιφυλάσσονταν όταν ζούσες ακόμη μέσα στα όριά της δεν χρειαζόταν να καταβάλεις κανένα τίμημα

Η τηλεόραση δεν είναι πανεπιστημιακή αίθουσα, άρθρο σε εφημερίδα, άμβωνας εκκλησίας. Είναι εικόνα και αυτό τα λέει όλα. Δεν μπορεί να αποφύγει, ή μάλλον την καλλιεργεί, την υπερβολή, τη διόγκωση, την επιδείνωση. Και επιπλέον την καλλιέργεια ενός αισθήματος, μίσους και εκδικητικότητας για ό,τι ανατριχιαστικό και αποτρόπαιο, όχι όμως για το ίδιο το γεγονός, αλλά κυρίως […]

Διατηρούμε μια ιδιαίτερη σχέση με τον δρόμο, αλλά και με το πεζοδρόμιο, από τα παιδικά μας κιόλας χρόνια. Μας ενέπνεε πάντα έναν ιδιαίτερο σεβασμό ο άνθρωπος που δουλεύει στον δρόμο είτε καλαθοπλέχτης ή στιλβωτής υποδημάτων ήταν αυτός, είτε εκδιδόμενη γυναίκα ή πωλητής σε έναν πάγκο με εφημερίδες και περιοδικά. Κυρίως μας εντυπωσίαζε η αλλαγή που […]

Υπήρχε μια έκφραση παλαιότερα που χρησιμοποιούνταν όταν μια πολύ κρίσιμη και αποφασιστική είδηση – συνήθως πολιτικής χροιάς -, αν και έφτανε αργά στις εφημερίδες προλάβαιναν να την καταχωρίσουν στο σχεδόν τυπωμένο φύλλο της επόμενης μέρας. Ειδυλλιακές εποχές παρά το ξενύχτι που προϋπέθετε πάντα μια αναμενόμενη αλλά και απρόβλεπτη «αναστάτωση» ώστε η ανάμνησή τους, αντί για μελαγχολία, […]

Ο νεαρός οδηγός του ταξί αφού εξέφρασε τις απόψεις του για όλα τα θέματα που κυριαρχούν στις συζητήσεις ανάμεσα σε γνωστούς και φίλους και στα δελτία ειδήσεων, κατέληξε σε μια παρατήρηση που διατυπωμένη με καημό έδειχνε το βάρος ενός έντονου προβληματισμού, αν και τίποτε δεν τον είχε προετοιμάσει σε σχέση με όσα είχαν ειπωθεί. «Τελικά […]

Μένει άφωνος κανείς με αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς να υπολογίζονται πολύ σοβαρές και κρίσιμες παράμετροί τους και ενώ με την πρώτη ματιά θα τις χαρακτήριζε κανείς τις αποφάσεις αυτές ως ευεργετικές, ούτε καν με τη δεύτερη αντιλαμβάνεται πόσο καταστροφικές είναι. Ο λόγος για ένα μέτρο που ανακοινώθηκε πρόσφατα, πως όποιος πολίτης καταγγείλει τον εφοδιασμό του […]

Στην Πελαγία Οσο δύσκολη ή και φοβερή και αν είναι η ώρα του απολογισμού για τον κάθε άνθρωπο, δεν παύει να διατηρεί αυτή και μια γλυκύτητα, όπως επανέρχονται μέσα μας πρόσωπα κυρίως, που είναι σαν να μην έχουμε συναντηθεί ποτέ μαζί τους. Μπορεί η τυχαία, συμπτωματική επαφή μαζί τους να υπήρξε η αιτία ώστε να […]

Αξίζει τον κόπο να παρατηρεί κανείς κατά πόσο άσχετα ανάμεσά τους περιστατικά αναδεικνύουν ποικιλότροπα το «θέμα» των ανθρωπίνων σχέσεων ως το ύψιστο γεγονός της ζωής μας. Κυρίως όσον αφορά το ενδιαφέρον για άγνωστούς μας ανθρώπους, ώστε ακόμη και αν δεν μας χρεωνόταν απαξιωτικά η έλλειψή του, εμείς φροντίζουμε να μην τους ταλαιπωρούμε έστω και ελάχιστα. […]