Η Ιταλία «φλερτάρει» τη Γερμανία για το μαχητικό Tempest
Η πρόταση της Ρώμης έρχεται μετά το «πάγωμα» του προγράμματος FCAS από το Παρίσι και το Βερολίνο, με την κοινοπραξία GCAP να αναζητά στη γερμανική βιομηχανία τα απαραίτητα κεφάλαια και την τεχνογνωσία, την ώρα που η Μαδρίτη παλεύει να κρατήσει ζωντανό ένα δικό της εναλλακτικό σχέδιο.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Σε μια κίνηση που ανακατεύει τη γεωπολιτική τράπουλα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, η Ιταλία εξέφρασε ανοιχτά την ετοιμότητά της να εντάξει τη Γερμανία στο πρόγραμμα ανάπτυξης του μαχητικού αεροσκάφους έκτης γενιάς, γνωστού ως Tempest. Ο νέος διευθύνων σύμβουλος του ιταλικού κολοσσού Leonardo, Λορέντζο Μαρίανι, κάλεσε τη γερμανική πλευρά να επιβιβαστεί στο τρένο της κοινοπραξίας GCAP, στην οποία συμμετέχουν ήδη η ιταλική εταιρεία, η βρετανική BAE Systems και η ιαπωνική JAIEC.
Η πρόσκληση αυτή άφησε εκτός κάδρου την Ισπανία, για την οποία δεν έγινε καμία απολύτως αναφορά, ενώ προς το παρόν οι κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας και της Ιαπωνίας δεν έχουν τοποθετηθεί επίσημα. Η εξέλιξη αυτή σημειώνεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία, καθώς η Ισπανία προσπαθεί να πείσει τη Γερμανία να συνεχίσουν μόνες τους ένα κοινό εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Στόχος της Μαδρίτης και του Βερολίνου ήταν η αντικατάσταση των παλαιότερων Eurofighter Typhoon, ώστε να διατηρηθεί η ευρωπαϊκή αυτονομία και να αποφευχθεί η πλήρης εξάρτηση από την αμερικανική στρατιωτική τεχνολογία, ειδικά μετά την πρόσφατη κοινή απόφαση Γαλλίας και Γερμανίας να αναστείλουν το φιλόδοξο πρόγραμμα FCAS.
Το συγκεκριμένο έργο, η αξία του οποίου άγγιζε τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ, φιλοδοξούσε να δημιουργήσει ένα επανδρωμένο μαχητικό ικανό να καθοδηγεί σμήνη drones, να επικοινωνεί με διαφορετικά οπλικά συστήματα και να φέρει προηγμένες τεχνολογίες ηλεκτρονικού πολέμου.
Αναγνωρίζοντας τις προκλήσεις, ο Μαρίανι παραδέχθηκε ότι η είσοδος ενός νέου κράτους-μέλους με ισότιμα δικαιώματα θα μπορούσε να προκαλέσει ορισμένες βραχυπρόθεσμες περιπλοκές, ωστόσο υπογράμμισε ότι τα μακροπρόθεσμα οφέλη είναι αδιαμφισβήτητα, εστιάζοντας κυρίως στο οικονομικό σκέλος.
Αυτά τα προγράμματα είναι εξαιρετικά απαιτητικά και συνήθως απορροφούν πολύ περισσότερα κεφάλαια από τα αρχικά εκτιμώμενα, γεγονός που καθιστά πολύτιμη την προσθήκη ενός εταίρου που μπορεί να εισφέρει τόσο οικονομικούς πόρους όσο και ισχυρή βιομηχανική εμπειρία. Άλλωστε, το πρόγραμμα GCAP αντιμετωπίζει ήδη σημαντικές υπερβάσεις, με την Ιταλία να έχει δαπανήσει μέσα σε πέντε χρόνια 18,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό τριπλάσιο από τον αρχικό της προϋπολογισμό.
Την ίδια στιγμή, οι δημοσιονομικές πιέσεις προκαλούν τριγμούς και στο Λονδίνο, όπου η διαφωνία για τον έλεγχο των στρατιωτικών δαπανών οδήγησε στην παραίτηση του υπουργού Άμυνας, Τζον Χίλι, εντείνοντας την πολιτική κρίση που κορυφώθηκε με την παραίτηση του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ. Στην αντίπερα όχθη, το παγωμένο πλέον πρόγραμμα FCAS, στο οποίο ηγούνταν η γαλλική Dassault Aviation, το γερμανικό τμήμα της Airbus και η ισπανική Indra, προσπαθεί να βρει διέξοδο.
Η γερμανική και η ισπανική βιομηχανία εμφανίζονται θετικές στο να προχωρήσουν αυτόνομα, αναζητώντας νέους συμμάχους όπως η Σουηδία ή η Πολωνία, θέμα που συζητήθηκε εκτενώς και στην πρόσφατη συνάντηση των υπουργών Άμυνας των δύο χωρών, Μπόρις Πιστόριους και Μαργαρίτας Ρόμπλες.
Εάν το Βερολίνο ενδώσει τελικά στο ιταλικό φλερτ και μεταπηδήσει στο GCAP, θα είναι η δεύτερη φορά που Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία θα συνεργαστούν για ένα μαχητικό, καθώς μαζί με την Ισπανία είχαν αναπτύξει τη δεκαετία του ’80 το Eurofighter Typhoon.
Παρά τις προοπτικές, η μετακίνηση της Γερμανίας δεν θεωρείται δεδομένη, καθώς η μεγαλύτερη αντίσταση αναμένεται από την Ιαπωνία, η οποία πιέζει για την ταχεία ολοκλήρωση του έργου και αντιτίθεται στην προσθήκη νέων χωρών που, κατά την άποψή της, θα μπορούσαν να προκαλέσουν καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα.
Google news
