Ενα ντιμπέιτ με πολλά «γαλλικά»

^«Ο κύριος Τάδε δέχεται επίθεση σε ένα σκοτεινό δρομάκι από έναν παλικαρά∙ υπερασπίζεται όπως μπορεί τον εαυτό του για μερικά λεπτά, μέχρι που φτάνει η αστυνομία. Την επομένη διαβάζει στην εφημερίδα αυτόν τον τίτλο: “O κύριος Τάδε ενεπλάκη σε έναν θλιβερό καβγά στη μέση του δρόμου”. Αυτό έπαθε το βράδυ της Τετάρτης ο Εμανουέλ Μακρόν. Δέχθηκε έναν χείμαρρο από ύβρεις, κατηγορήθηκε για όλα τα δεινά της Γης, εισέπραξε ασταμάτητες επιθέσεις κάτω από τη ζώνη από μία υποψήφια που ανατίναξε το ρεκόρ των ψεμάτων για ένα ντιμπέιτ αυτού του είδους, και την επομένη διαβάζει στις εφημερίδες πως συμμετείχε σε ένα ντιμπέιτ ανάξιο, χωρίς επίπεδο, ένα γρονθοκόπημα που δεν τιμά τη Δημοκρατία. Και ο μη ψυλλιασμένος αναγνώστης συνάγει πως είναι συνυπεύθυνος για αυτόν τον θλιβερό καβγά του δρόμου». Οπως πάντα, ο Λοράν Ζοφρέν, ο διευθυντής της «Libération», είπε μέσα στην πρώτη παράγραφο του καθημερινού του προεκλογικού μπιλιέτου όλα όσα πρέπει να ειπωθούν.

Οι δημοσκοπήσεις, βέβαια, δείχνουν πως οι Γάλλοι έκριναν, στην πλειοψηφία τους, σωστά: όλες θέλουν τον Εμανουέλ Μακρόν νικητή του ντιμπέιτ, με ποσοστό μεγαλύτερο του 60%. Ενα τρίτο των τηλεθεατών ωστόσο, που έφτασαν τα 16,5 εκατομμύρια, αριθμός όλως περιέργως αρκετά μικρότερος από τα 17,8 εκατομμύρια που είχαν παρακολουθήσει το ντιμπέιτ Νικολά Σαρκοζί – Φρανσουά Ολάντ το 2012, ή τα 20,1 εκατομμύρια που είχαν παρακολουθήσει το ντιμπέιτ Σεγκολέν Ρουαγιάλ – Νικολά Σαρκοζί το 2007, αναγόρευσε νικήτρια τη Μαρίν Λεπέν. Και αυτό είναι μάλλον εντυπωσιακό δεδομένου ότι, όπως επισήμαινε ο Νικολά Σαπουί στη «Monde», η υποψήφια της Ακροδεξιάς έδωσε πολλές φορές την εντύπωση, έτσι όπως «έπνιξε» το ντιμπέιτ, α λα Ντόναλντ Τραμπ, κάτω από μια σειρά ψεμάτων, επιθέσεων, ύβρεων και χυδαίων υπαινιγμών, ότι βασικός της στόχος δεν ήταν να το κερδίσει, να φανεί ως «présidentiable», ότι έχει δηλαδή στόφα προέδρου, αλλά μάλλον να πλασαριστεί ως μελλοντική ηγέτιδα της αντιπολίτευσης.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΖΑΚ ΣΙΡΑΚ. Από τους απλούς Γάλλους έως τους αναλυτές, πολλοί αναρωτιούνταν χθες αν αυτό το ντιμπέιτ έπρεπε να λάβει χώρα, αν ο Μακρόν έπρεπε να ακολουθήσει τα βήματα του Ζακ Σιράκ, που είχε αρνηθεί το 2002 να συνομιλήσει με τον Ζαν-Μαρί Λεπέν, ώστε να μην προσυπογράψει «την εξοικείωση με το μίσος και την αδιαλλαξία». Γιατί το μίσος, η αδιαλλαξία, η άρνηση όλων των κανόνων μιας δημοκρατικής συζήτησης, μπήκαν για τα καλά στα σπίτια των γάλλων τηλεθεατών το βράδυ της Τετάρτης. Ο ίδιος ο Μακρόν παραδέχθηκε χθες το πρωί πως σκέφτηκε πολύ τον Ζακ Σιράκ και την προεκλογική εκστρατεία του 2002. «Αλλά πιστεύω ότι πρέπει να συζητάμε με το Εθνικό Μέτωπο. Δεν καταφέρνουμε να καταρρίψουμε όλα τα ψέματα, κάποια όμως τα σκοτώνουμε. Είναι απαραίτητο να πας στο πεδίο της μάχης, ακόμα και αν βρωμίζεις λίγο» δήλωσε.

ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΟΜΠΑΜΑ. Λίγες ώρες αργότερα, ενώ η Λεπέν γινόταν δεκτή με αβγά στη Βρετάνη, έξω από μια επιχείρηση μεταφορών που ήθελε να επισκεφθεί, από μια ομάδα «ακτιβιστών» οι οποίοι φώναζαν «Εξω οι φασίστες!», ο Μακρόν δέχθηκε (και διαφήμισε) την επίσημη στήριξη του Μπαράκ Ομπάμα. «Οι γαλλικές εκλογές έχουν κεφαλαιώδη σημασία για το μέλλον της Γαλλίας και τις αξίες για τις οποίες νοιαζόμαστε τόσο πολύ» επισήμανε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ σε βίντεο το οποίο ποστάρισε ο Μακρόν. «Θαυμάζω την εκστρατεία που διεξήγαγε ο Εμανουέλ Μακρόν. Υπερασπίζεται τις προοδευτικές αξίες. Απευθύνεται στις ελπίδες των πολιτών και όχι στους φόβους τους… Επειδή αυτές οι εκλογές είναι πολύ σημαντικές, θέλω να γνωρίζετε ότι υποστηρίζω τον Εμανουέλ Μακρόν προκειμένου να σας οδηγήσει μπροστά» τόνισε ο Ομπάμα. «En Marche! Vive la France!» κατέληξε.