Γουίλιαμ Τρέβορ: ο συγγραφέας των σιωπηλών ηρώων

Ο χαζούλης Σίντνεϊ που καλύπτει τη Βέρα στη δολοφονία της κατάκοιτης αδελφής της επί δεκαπέντε χρόνια. Η σύζυγος του καθηγητή που δεν θέλει να αποκαλύψει στον σύζυγό της ότι η νεκρολογία του δημοσιεύεται σήμερα σε μερικές εφημερίδες της πόλης. Ο νεαρός Ιρλανδός που πηγαίνει να δουλέψει στην Αγγλία και εκεί πέφτει στα δόκανα των ακτιβιστών συμπατριωτών του, που θέλουν να τον «στρατολογήσουν». Οι χαρακτήρες του Ιρλανδού Γουίλιαμ Τρέβορ μπήκαν στη μεγάλη λογοτεχνία από τη διπλανή πόρτα ή, συγκεκριμένα, από τα αγροκτήματα της Βόρειας Ιρλανδίας, όπου διαδραματίζονται τα περισσότερα διηγήματα του συγγραφέα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών. Αγαπούσαν την υπόκωφη ζωή, τη σιωπή και εκείνες τις μικρές χειρονομίες που υποδηλώνουν περισσότερα για την ψυχοσύνθεσή τους από μια εμβριθή ανάλυση.

Ο Τρέβορ ήταν υποψήφιος για το βραβείο Μπούκερ τέσσερις φορές, ενώ κέρδισε το Whitbread τρεις. Αναπόφευκτα η ιρλανδική καταγωγή του τον τοποθέτησε στη σφαίρα επιρροής του Τζέιμς Τζόις, ενώ άλλοι κριτικοί ανέδειξαν τις επιδράσεις από τους Τσέχοφ και Μοπασάν. Σε σημείωμά του για τη συλλογή «Angels at the Ritz» ο Γκράχαμ Γκριν είχε γράψει ότι «πρόκειται για μία από τις καλύτερες, αν όχι την καλύτερη μετά τους “Δουβλινέζους” του Τζόις». Ο ίδιος ο Τρέβορ είχε συγκρίνει την τέχνη της μικρής φόρμας με την ιμπρεσιονιστική ζωγραφική. «Νομίζω ότι είναι η τέχνη του βλέμματος. Αν το μυθιστόρημα μοιάζει με πίνακα της Αναγέννησης, το διήγημα είναι ένας πίνακας ιμπρεσιονισμού. Μια έκρηξη αλήθειας. Η δύναμή του βασίζεται σ’ αυτό που μένει απέξω» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του το 1989. Ο Τρέβορ γεννήθηκε στο Μιτσελστάουν του Κορκ το 1928, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην ιρλανδική επαρχία, σπούδασε στο ονομαστό Κολέγιο της Αγίας Τριάδας του Δουβλίνου και ήταν μέλος της Ιρλανδικής Ακαδημίας Γραμμάτων. Τα τελευταία χρόνια προτιμούσε την απομονωμένη ζωή στο Ντέβον μαζί με τη γυναίκα του Τζέιν, με την οποία είχαν αποκτήσει τον Πάτρικ και τον Ντόμινικ. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του: «Οι απόφοιτοι» (Γράμματα, 1982), «Δυο ζωές» (1995) και «Μάταιη αναζήτηση» (1996), αμφότερα από τον Οδυσσέα, «Η ιστορία της Λούσι Γκολτ», «Θάνατος το καλοκαίρι», «Οι εργένηδες των λόφων» (Ελληνικά γράμματα, 2004, 2005, 2008, αντιστοίχως) και «Καλοκαιρινό ειδύλλιο» (Μεταίχμιο, 2012).