Δεσμεύσεις και σαρκοζικοί τόνοι

Ο Φρανσουά Ολάντ δεν φτάνει στο σημείο να ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών του Τουκέ, όπως πολλά ηγετικά στελέχη της Δεξιάς, κάλεσε όμως προχθές από το Καλαί τη Βρετανία να «συμμετάσχει στην ανθρωπιστική προσπάθεια που επιτελεί εδώ η Γαλλία». Λίγο αργότερα αποσαφήνισε τη σκέψη του διαμηνύοντας στους Βρετανούς πως «πρέπει να σεβαστούν αλλά και να ενισχύσουν τις δεσμεύσεις τους όσον αφορά τους ασυνόδευτους ανηλίκους»: από τους 1.022 ασυνόδευτους ανηλίκους που εκτιμάται πως βρίσκονται στη «Ζούγκλα» του Καλαί, περίπου 500 έχουν συγγενείς στη Βρετανία αλλά παρ’ όλες τις προσπάθειες, μόλις 75 έχουν καταφέρει να περάσουν απέναντι νόμιμα.

Ο Ολάντ δεσμεύτηκε πως μετά τη διάλυση της «Ζούγκλας» δεν θα υπάρξει στην περιοχή «κανένας καταυλισμός μεταναστών», «καμία αυτοσχέδια εγκατάσταση». Οι πρόσφυγες θα κατανεμηθούν σε «κέντρα υποδοχής και προσανατολισμού» ανά τη χώρα, όσοι δεν δικαιούνται άσυλο «πρέπει να απελαθούν». Ενα ανάλογο σχέδιο κατανομής των προσφύγων σε κέντρα φιλοξενίας είχε προωθήσει και ο Νικολά Σαρκοζί ως υπουργός Εσωτερικών μετά τη διάλυση του κέντρου της Σανγκάτ το 2002. Αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να καταγγέλλει σήμερα το σχέδιο του Ολάντ: «Δεν θα πολλαπλασιάσουμε τα Καλαί στη Γαλλία», διαμαρτυρήθηκε πρόσφατα. Οσο για τον γάλλο πρόεδρο, παρ’ όλο τον «σαρκοζικό τόνο» που του αποδόθηκε, φρόντισε ο ίδιος να κάνει μια απαραίτητη διευκρίνιση: «Η κυβέρνηση θα προχωρήσει μέχρι τέλους, παίρνοντας όμως κατά το δυνατόν αποστάσεις από τις απόπειρες χειραγώγησης ή τις πολεμικές που γυρίζουν την πλάτη στις αξίες της δημοκρατίας».