Δεν βιάζεται να ανοίξει τα χαρτιά της

Την primaire της Δεξιάς θα ακολουθήσει στις 22 και στις 29 Ιανουαρίου η primaire της Αριστεράς. Που σημαίνει πως η προσοχή μέσων ενημέρωσης και πολιτών θα είναι για τους επόμενους μήνες στραμμένη στις περιπέτειες αυτών των δύο κομμάτων: το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο παρακολουθεί από τη μία πλευρά περιχαρές τους αλληλοσπαραγμούς που προαναγγέλλονται τόσο μεταξύ των Ρεπουμπλικανών όσο και μεταξύ των Σοσιαλιστών και από την άλλη ελαφρώς ανήσυχο, σύμφωνα με το «Le Point», για τον ρόλο ακριβώς του θεατή που του απομένει. Διότι η Μαρίν Λεπέν και το κόμμα της δύσκολα θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τα πρωτεία της δημοσιότητας· και τα θεωρητικά ατού της μίας και μοναδικής προεδρικής υποψηφιότητας (μια κάποια ενότητα, μια γνωστή υποψήφια και ένα εξίσου γνωστό πρόγραμμα) απειλούν να της γυρίσουν μπούμερανγκ.

Η «ΥΠΕΡΑΝΩ» ΥΠΟΨΗΦΙΑ. «Πρέπει να βρούμε μιντιακό χώρο ανάμεσα στις primaires. Η Μαρίν Λεπέν ξέρει πώς να τον βρει, θα εμφανίζεται συχνότερα» διαβεβαιώνει ο στενός της συνεργάτης Ζαν-Λιν Λακαπέλ. Η Λεπέν πράγματι «ξέρει»: με τις δημοσκοπήσεις να την εμφανίζουν σταθερά νικήτρια του πρώτου προεδρικού γύρου (με μόνη εξαίρεση την περίπτωση να έχει απέναντί της τον Αλέν Ζιπέ και τον Φρανσουά Ολάντ, οπότε βγαίνει κατά κανόνα δεύτερη, με πρώτο τον Ζιπέ), αφήνει καιρό τώρα την επικαιρότητα (από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία μέχρι την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη και τη νίκη του Brexit) να κάνει τη δουλειά της χωρίς η ίδια να «φωνάζει»: έξι μήνες τώρα, παίζει τον ρόλο τής «υπεράνω», «γαλήνιας» υποψήφιας υποσχόμενη στις ομιλίες της μια Γαλλία απελευθερωμένη, απαλλαγμένη από όλα όσα την ταλαιπωρούν. Το χρονοδιάγραμμα που έθεσε η ίδια το περασμένο Σάββατο στο Φρεζούς τη θέλει να παραμένει, ελλείψει ξεκάθαρων «αντιπάλων», σε καθεστώς προ-προεκλογικής εκστρατείας μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, οπότε θα μπει και επισήμως στην κούρσα με μια «προεδρική συγκέντρωση» στη Λυών.

Ο αντιπρόεδρος του κόμματος Στιβ Μπριουά θεωρεί πως από μόνοι τους οι Ρεπουμπλικανοί «κάνουν καμπάνια» για τη Λεπέν: για του λόγου του το αληθές, επισημαίνει την έμφαση που δίνουν, ειδικά ο Νικολά Σαρκοζί, στην εθνική ταυτότητα και την ασφάλεια.