Οι Αμερικανοί «καρφώνουν» την Ευρώπη!

Το καλοκαίρι του 2008 στον Πειραιά επικρατούσε φρενίτιδα που είχε προκαλέσει ευφορία σε όλο το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Η αρπαγή του ωραίου Τζος (Τσίλντρες) από τον Ολυμπιακό είχε δημιουργήσει την πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή αγορά θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το ΝΒΑ.

Υστερα από το τριετές, έναντι 20 εκατ. δολαρίων, που υπέγραψε ο Τσίλντρες, άρχισαν να εξυφαίνονται κάθε λογής σενάρια που επέφεραν τριγμούς στην αμερικανική αγορά και αισιοδοξία στην εδώ πλευρά του Ατλαντικού. Μέχρι και τον κίνδυνο να περάσει, το 2010, τον Ωκεανό ο ΛεΜπρόν Τζέιμς ανέφεραν τα ρεπορτάζ στις ΗΠΑ, κάνοντας λόγο για πρόταση που μπορεί να έφθανε τα 40-50 εκατ. δολάρια. Σε εκτενές ρεπορτάζ των «New York Times» μάλιστα ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος δήλωνε πως ήδη έκανε έρευνα αγοράς για την επόμενη σεζόν και ο Τσίλντρες τόνιζε με βεβαιότητα πως «θα τον ακολουθήσουν πολλοί. Αλλωστε θα είναι δύσκολο κάποιες ομάδες του ΝΒΑ να ανταγωνιστούν τα κλαμπ της Ευρώπης».

Εντέλει το ευρωπαϊκό μπάσκετ όχι μόνο δεν ανταγωνίστηκε ποτέ τις ομάδες του ΝΒΑ, αλλά οκτώ χρόνια μετά την εκκωφαντική μεταγραφή του Τσίλντρες και όσα επακολούθησαν αυτής μοιάζει με ανοχύρωτη πόλη που λεηλατείται με τον πιο βάναυσο τρόπο από την κορυφαία λίγκα του κόσμου. Παίκτες από κάθε ηλικία, παίκτες που ξεχωρίζουν με τις εμφανίσεις τους και παίκτες που έχουν έστω κι ένα ψήγμα πιθανότητας να παίξουν στο μέλλον μπάσκετ ακούν τις «σειρήνες» του ΝΒΑ ή του NCAA και αφήνουν πίσω τους καμένη γη!

Η «επίθεση» των Αμερικανών μπορεί να πει κανείς ότι είχε προαναγγελθεί πριν από δύο χρόνια, όταν το ΝΒΑ ανακοίνωσε τη νέα συμφωνία του για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, που αποφέρει στις ομάδες 23 δισ. δολάρια για εννέα χρόνια. Αύξηση που άγγιξε το 180% καθώς από τα 930 εκατομμύρια που έπαιρναν ετησίως το ποσό ανήλθε πλέον στα 2,6 δισ. δολάρια.

Η Ενωση των παικτών αμέσως διεκδίκησε αύξηση των συμβολαίων και το ΝΒΑ συμφώνησε, επιτρέποντας την αύξηση του salary cap! Από τα 70 εκατ. της περασμένης σεζόν, το όριο την ερχόμενη χρονιά θα είναι τα 94 εκατ. και την επόμενη τα 107 εκατ. δολάρια. Λεφτά για να ξοδέψουν με τη σέσουλα και τα οποία εξηγούν τη λεηλασία της Ευρώπης.

Μέχρι τώρα οι Σέρχιο Ροντρίγκεθ (Ρεάλ), Τόμας Σατοράνσκι (Μπαρτσελόνα), Μιντάουγκας Κουζμίνσκας (Μάλαγα), Μάλκολμ Ντιλέινι (Λοκομοτίβ), Τζάστιν Χάμιλτον (Βαλένθια), Νταβίς Μπέρτανς (Λαμποράλ), ακόμη και ο «άγουρος» Γκιγιέρμο Ερνανγκόμεθ (Σεβίλλη) και ο Πολ Ζίπσερ (Μπάγερν) δέχθηκαν μυθικές προτάσεις και αναχώρησαν για άλλες (Ηνωμένες) Πολιτείες. Ο Ροντρίγκεθ συμφώνησε με τους Σίξερς για έναν χρόνο έναντι 8 εκατ. δολαρίων. Ο Σατοράνσκι θα πάρει 9 εκατ. δολάρια (σε 3 χρόνια) από τους Μάγους. Ο Χάμιλτον 6 εκατ. δολάρια (σε 2 χρόνια) στους Νετς, ο Ντιλέινι 2,5 εκατ. δολάρια (σε 2 χρόνια) από τους Χοκς, ο Μπέρτανς 3 εκατ. (σε 2 χρόνια) από τους Σπερς. Ο Κουζμίνσκας 6 εκατ. (σε 2 χρόνια) από τους Νικς, που έδωσαν και 650.000 δολάρια στην Νταρουσάφακα, στην οποία δεν έπαιξε ποτέ ο Λιθουανός αλλά είχε υπογράψει συμβόλαιο. Στον Ερνανγκόμεθ η ομάδα της Νέας Υόρκης έδωσε 6 εκατ. δολάρια για 4 χρόνια, ενώ ο Πολ Ζίπσερ θα πάρει σε 2 χρόνια από τους Μπουλς 1,5 εκατ. δολάρια! Τέλος, ο Ντάριο Σάριτς πάει στους Σίξερς.

Και έπεται συνέχεια. Καθώς οι Σίξερς δίνουν στον Ρούντι Φερνάντεθ 20 εκατ. δολάρια για δύο χρόνια, ο Σεμί Ερντέν ετοιμάζεται να γυρίσει στο ΝΒΑ και πολλοί ακόμη περιμένουν στη σειρά ή υπογράφουν συμβόλαια με opt-out για το NBA, όπως για παράδειγμα έκανε ο Μάικ Τζέιμς με τον Παναθηναϊκό που έβαλε όρο να μπορεί έως τις 5/8 να αποδεσμευτεί για ομάδα του ΝΒΑ.

Γίνεται αντιληπτό πως οι εξελίξεις αλλάζουν τους συσχετισμούς στην Ευρωλίγκα και οι ομάδες που χάνουν βασικούς παίκτες του rotation τους θα αποδυναμωθούν, γιατί η δεξαμενή παικτών στερεύει και η ποιότητα ολοένα και φθίνει. Αντίθετα, ομάδες που θα κρατήσουν παίκτες (όπως τα κατάφερε η Φενέρ με τους Βέσελι, Ούντοχ, Μπογκντάνοβιτς και η ΤΣΣΚΑ με τον Ντε Κολό) είτε θα ενισχυθούν (όπως ο Παναθηναϊκός) είτε θα κυριαρχήσουν είτε θα ανέβουν θέσεις στη σκάλα δυναμικότητας ελπίζοντας σε καλύτερες ημέρες.

Κλείνει η πηγή του NBDL
Αλλαγές στα συμβόλαια στις ΗΠΑ δεν γίνονται μόνο στο ΝΒΑ. Θα γίνουν και στο NBDL, όπου οι ευρωπαϊκές ομάδες αναζητούσαν «λαβράκια». Τα 20.000 δολάρια ετησίως που συνήθως έδιναν οι ομάδες της αναπτυξιακής λίγκας θα ανέβουν στα 60-70.000 και όσοι βρίσκουν (δύο – τρία) 10ήμερα συμβόλαια στο ΝΒΑ θα ξεπερνούν τα 100.000. Επομένως μικρομεσαίες ομάδες της Ευρώπης ή και μεγάλες μεσούσης της περιόδου θα δυσκολεύονται να δελεάσουν παίκτες. Η πηγή του NBDL μοιάζει να κλείνει.