«Το θέατρο είναι γέφυρα που ενώνει τα χάσματα»

Η σχέση της με την «Αντιγόνη» μοιάζει καρμική. Με τον ρόλο της σοφόκλειας ηρωίδας πέρασε τις εξετάσεις για τη Σχολή του Εθνικού και με τον ίδιο ρόλο αποχαιρέτησε την ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου πριν από 24 χρόνια. Την Παρασκευή η Μαρία Σκούντζου – μία από τις σοβαρότερες και σεμνότερες παρουσίες στον θεατρικό χώρο – επιστρέφει στο πολυκλείτειο θέατρο και στις αγκάλες του Εθνικού Θεάτρου (στο οποίο έκανε το ντεμπούτο της πριν από 52 χρόνια ως μαθήτρια της σχολής ακόμη στις «Ικέτιδες») και πάλι με την τραγωδία της «Αντιγόνης», που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ. Μόνο που αυτή τη φορά δεν κρατά τον ομώνυμο ρόλο στην παράσταση που σκηνοθετεί ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Στάθης Λιβαθινός – την παρθενική συνεργασία της πρώτης κρατικής σκηνής της χώρας με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας και τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου – αλλά δέχτηκε να πάρει μια θέση στον Χορό, πλάι σε άλλους παλαίμαχους της θεατρικής σκηνής, όπως ο Κώστας Καστανάς, ο Νίκος Μπουσδούκος, ο Αντώνης Κατσαρής και ο Περικλής Μουστάκης.

Τι κάνει μια πρωταγωνίστρια που έχει δοκιμαστεί δύο φορές στον επώνυμο ρόλο της δημοφιλούς τραγωδίας – την πρώτη φορά μάλιστα στην παράσταση που είχε σκηνοθετήσει ο Γιώργος Ρεμούνδος το 1984, η εμφάνισή της με αλυσίδες κατάδικου είχαν προκαλέσει τις αποδοκιμασίες του κοινού – να δέχεται μια θέση στον Χορό; «Φαίνεται πως έχω κάποια μεταφυσική σχέση με την Αντιγόνη» σχολιάζει αστειευόμενη. «Με την Αντιγόνη πέρασα στη Σχολή του Εθνικού. Μετά στις εξετάσεις μου των αποφοίτων, μια μέρα καθώς περνούσα από έναν διάδρομο του θεάτρου ακούω μια φωνή να με φωνάζει “Αντιγόνη”! Γύρισα και είπα δεν με λένε Αντιγόνη και μου απάντησε: “Το ξέρω, παιδί μου, αλλά εσύ μια μέρα θα παίξεις οπωσδήποτε την Αντιγόνη”. Ηταν η σπουδαία ηθοποιός του θεάτρου μας Αθανασία Μουστάκα. Η προφητεία της βγήκε αληθινή. Επαιξα την Αντιγόνη του Σοφοκλή δύο φορές, η πρώτη σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου και η δεύτερη σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Μετά έπαιξα την Αντιγόνη στους “Επτά επί Θήβας”, στους Λαβδακίδες και τέλος την Αντιγόνη στις δύο σπουδαίες παραστάσεις του Μινωτή, τις “Φοίνισσες” και τον “Οιδίποδα επί Κολωνώ” που ήταν και το κύκνειο άσμα του. Οπως βλέπετε, η σχέση μου με την Αντιγόνη συνεχίζεται» μας λέει η 73χρονη ηθοποιός και εξηγεί για ποιον λόγο απάντησε θετικά στην πρόταση του Στάθη Λιβαθινού να επιστρέψει στην Αντιγόνη και στην Επίδαυρο υπηρετώντας έναν διαφορετικό ρόλο: «Είναι χαρισματικός άνθρωπος. Είχε την ικανότητα να με πείσει από την πρώτη μας συνάντηση. Η αρχική του ιδέα να συνδιαλέγεται η παλιά Αντιγόνη με την καινούργια και να ακουστεί ο λόγος του Χορού από έμπειρους ηθοποιούς μού φάνηκε ενδιαφέρουσα. Στην πορεία πολλά πράγματα άλλαξαν και συνεχίζουν μέχρι τώρα να αλλάζουν. Εύχομαι να είναι για το καλό της παράστασης».

Την ηρωίδα που η Σκούντζου ερμήνευσε ώς τώρα συνολικά πέντε φορές στη φετινή παράσταση – τη μετάφραση της οποίας υπογράφει ο εκλιπών Δημήτρης Μαρωνίτης – υποδύεται η 25χρονη Αναστασία – Ραφαέλα Κονίδη. Πιστεύει ότι χωράνε τόσο διαφορετικές γενιές στην ίδια ορχήστρα χωρίς να είναι εμφανές το χάσμα γενεών; «Το θέατρο λειτουργεί σαν γέφυρα που ενώνει τα χάσματα. Ολοι ενώνονται, ο καθένας με τις δυνατότητές του, για έναν κοινό στόχο. Είναι φυσικό τώρα που βαδίζουμε στην τελική ευθεία να υπάρχουν εκρήξεις, εκνευρισμοί, αγωνία, ανασφάλεια, δηλαδή όλα αυτά που συνθέτουν έναν ζωντανό οργανισμό». Συμπληρώνοντας φέτος περισσότερο από μισό αιώνα πάνω στη σκηνή πόσο θεωρεί ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα στην υποκριτική και στο θέατρο γενικότερα; «Σε κάθε εποχή υπάρχει ανάγκη αναζήτησης. Αλλάζει η αισθητική, ο τρόπος έκφρασης… Ενα όμως πράγμα πρέπει να παραμένει αναλλοίωτο, η αλήθεια».

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ. Στην πολύχρονη καριέρα της η Μαρία Σκούντζου έχει καθιερωθεί κυρίως σε δραματικούς ρόλους. Δεν θέλησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις της και σε κωμικούς ρόλους, πέραν των σποραδικών της εμφανίσεων σε κωμωδίες; «Συνήθως σε κατατάσσουν όταν πετυχαίνεις σε κάτι. Υπάρχουν όμως και σκηνοθέτες με ανοιχτό μυαλό όπως η περίπτωση του Ανδρέα Βουτσινά που με εμπιστεύτηκε να παίξω κωμικό ρόλο στο έργο του Ντε Φιλίπο ”Αχ αυτά τα φαντάσματα” και στη συνέχεια με ζήτησε για τον ρόλο της Πραξαγόρας στις “Εκκλησιάζουσες” του Αριστοφάνη. Ο τότε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, ο κ. Πολιτόπουλος, δεν δέχτηκε διότι με προόριζε για την Ατοσσα στους “Πέρσες”. Ο Βουτσινάς απάντησε: “Ή τη Σκούντζου ή δεν το ανεβάζω”. Και τελικά δεν  ανέβασε τις “Εκκλησιάζουσες”» θυμάται.

Δεν έμεινε μακριά όμως από την κωμωδία, αλλά και από τις κάμερες, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές, με τις εμφανίσεις της να μετρώνται στα δάχτυλα. Δεν τη γοήτευσε ο φακός; «Με γοητεύει η κάμερα, αλλά στο Εθνικό Θέατρο η μία δουλειά διαδεχόταν την άλλη, χωρίς κανένα χρονικό περιθώριο. Επίσης όταν κάνω κάτι αφοσιώνομαι σε αυτό και δεν μπορώ ταυτόχρονα να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Παρ’ όλα αυτά, στη διάρκεια της καριέρας μου βρήκα χρόνο για τις ενδιαφέρουσες προτάσεις που μου έγιναν». Δύο δεκαετίες πλέον  μακριά από το Εθνικό Θέατρο πιστεύει ότι η παραμονή της στους κόλπους του τελικά της προσέφερε περισσότερα από όσα της στέρησε; «Στο Εθνικό γεννήθηκα θεατρικά και στο Εθνικό μεγάλωσα. Μου πρόσφερε και του πρόσφερα πολλά. Ηταν μια σχέση αμφίδρομη. Δούλεψα με σπουδαίες προσωπικότητες, ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Με τίμησε και το τίμησα» σχολιάζει.

Κι όσο για τα μελλοντικά της σχέδια; «Δόξα τω Θεώ δεν έχω απωθημένα. Από το φθινόπωρο θα βρίσκομαι και πάλι στο θέατρο Radar όπου θα συνεχίσουμε την περυσινή επιτυχία μας με την “Παρεξήγηση” του Αλμπέρ Καμί σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αναστασίας Παπαστάθη».

INFO
«Αντιγόνη» από το Εθνικό Θέατρο την Παρασκευή 15/7 και το Σάββατο 16/7 στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου στις 21.00. Εισιτήρια: 5 – 45 ευρώ.