Βυθισμένα σε εμφυλίους και τα δύο μεγάλα κόμματα

Εχουν περάσει 18 ημέρες από το δημοψήφισμα. Και η εικόνα της Βρετανίας ως ακυβέρνητου πλοίου εν μέσω θύελλας, αντί να υποχωρεί, ενισχύεται. Και τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν βυθιστεί σε εμφυλίους. Οι Τόρις έχουν μπροστά τους μια πολύμηνη (και άγρια, όπως όλα δείχνουν) μονομαχία ανάμεσα στην Τερίζα Μέι και στην Αντρια Λέντσομ για την ηγεσία του κόμματος και της χώρας. Οσο για τους Εργατικούς, αυτοί εισέρχονται σήμερα σε μία από τις κρισιμότερες εβδομάδες της ιστορίας τους. Η πρώην σκιώδης υπουργός Επιχειρήσεων Αντζελα Ιγκλ προανήγγειλε χθες πως θα αμφισβητήσει και επισήμως σήμερα την ηγεσία του Τζέρεμι Κόρμπιν, δηλώνοντας υποψήφια για τη θέση του και πυροδοτώντας έτσι νέες εκλογές από τη βάση. Η εθνική εκτελεστική επιτροπή του κόμματος θα κληθεί να αποφασίσει αύριο αν ο Κόρμπιν χρειάζεται ή όχι τη στήριξη 51 βουλευτών και ευρωβουλευτών των Εργατικών προκειμένου να είναι εκ νέου υποψήφιος. Ο ίδιος απειλεί να προσφύγει στα δικαστήρια εφόσον δεν του αναγνωριστεί το δικαίωμα να είναι αυτομάτως υποψήφιος. Και μέσα σε όλα αυτά, η Βουλή των Κοινοτήτων θα κληθεί να συζητήσει πιθανότατα προς το τέλος της εβδομάδας ψήφισμα που κατηγορεί τον Τόνι Μπλερ για «περιφρόνηση του Κοινοβουλίου» αναφορικά με τον πόλεμο στο Ιράκ: ο Κόρμπιν συμφωνεί με αυτό, η Ιγκλ διαφωνεί. Η τέλεια καταιγίδα – ή το απόλυτο χάος.

Αυτό που οι «Financial Times» χαρακτήρισαν χθες «το μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα στη σύγχρονη ιστορία» ξεκίνησε αμέσως μετά τη νίκη του Brexit, με τη σταδιακή παραίτηση των 20 από τα 30 μέλη της σκιώδους κυβέρνησης των Εργατικών και μία πρόταση μομφής εις βάρος του Τζέρεμι Κόρμπιν που πέρασε στις 28 Ιουνίου με ψήφους 172-40, υπερψηφίστηκε δηλαδή από το 80% της κοινοβουλευτικής του ομάδας. Εκτοτε παιζόταν ξανά και ξανά το ίδιο έργο. Ο Κόρμπιν αρνιόταν να παραιτηθεί, επικαλούμενος το πρωτοφανές 59,5% που έλαβε από τη βάση τον περασμένο Σεπτέμβριο, οι βουλευτές του τον πίεζαν να το κάνει, καταγγέλλοντας τη χλιαρότατη εκστρατεία που διεξήγαγε υπέρ του Remain και επιμένοντας πως δεν μπορεί να οδηγήσει το κόμμα στις πρόωρες γενικές εκλογές που ενδεχομένως να πραγματοποιηθούν. Πρόταση μομφής εις βάρος του ηγέτη δεν περιλαμβάνει το καταστατικό του Εργατικού Κόμματος – ο Κόρμπιν δεν ήταν υποχρεωμένος να τη δεχθεί. Είναι όμως υποχρεωμένος να σηκώσει το γάντι που του πετάει τώρα επισήμως η Αντζελα Ιγκλ.

«Ο Τζέρεμι Κόρμπιν δεν είναι κακός άνθρωπος, αλλά δεν είναι ηγέτης. Απέτυχε να εκπληρώσει το πρώτο και σημαντικότερο καθήκον του, να ηγηθεί ενός κοινοβουλευτικού Εργατικού Κόμματος οργανωμένου και αποτελεσματικού, προσφέροντας μια πραγματική εναλλακτική λύση στη συντηρητική κυβέρνηση» δήλωσε η 55χρονη Ιγκλ, που είναι βουλευτής από το 1992, διατέλεσε μέλος των κυβερνήσεων Μπλερ μεταξύ 2001 και 2002 και Μπράουν μεταξύ 2007 και 2010 και ανήκει στην επονομαζόμενη «soft left», «ήπια αριστερή» πτέρυγα των Εργατικών – αντίθετα με τον Κόρμπιν που ταυτίζεται με την «σκληροπυρηνικά αριστερή» του πτέρυγα.

«Δεν επικοινωνεί με τους ψηφοφόρους, δεν επικοινωνεί αρκετά ώστε να κερδίσει μια εκλογική αναμέτρηση και δεν προσεγγίζει με κανέναν ουσιαστικό τρόπο άλλα τμήματα του κόμματος. Εχει χάσει την εμπιστοσύνη των κοινοβουλευτικών του συναδέλφων και νομίζω πως είναι πραγματικά ώρα να αναθεωρήσει τη θέση του. Ολα αυτά δεν γίνονται για να διασπαστεί το κόμμα, γίνονται για να ενωθεί το κόμμα και να γίνει μια ισχυρή αντιπολίτευση που θα επιτελέσει το δημοκρατικό μας έργο» πρόσθεσε η Ιγκλ, σε μια σειρά από συνεντεύξεις που παραχώρησε αιτιολογώντας την απόφασή της.   

Ο Κόρμπιν δήλωσε απογοητευμένος με την απόφαση της Ιγκλ αλλά απέκλεισε το ενδεχόμενο να αποχωρήσει οικειοθελώς. Και ξεκαθάρισε πως περιμένει να χριστεί αυτομάτως, ως ηγέτης, υποψήφιος – γνωρίζει πως πιθανότατα δεν θα καταφέρει να εξασφαλίσει τις 51 απαιτούμενες υπογραφές βουλευτών και ευρωβουλευτών, δεδομένου πως τον στήριξαν μόλις 40 στην πρόταση μομφής. Η 33μελής εθνική εκτελεστική επιτροπή των Εργατικών θεωρείται λίγο – πολύ ισότιμα μοιρασμένη μεταξύ «κορμπινίστας» και μη. Οι συμβουλές των νομικών φέρεται να είναι αντικρουόμενες, ο Κόρμπιν άφησε να εννοηθεί πως έχει ήδη λάβει τις δικές του και πως θα αμφισβητήσει στα δικαστήρια οποιαδήποτε απόπειρα να μείνει το όνομά του εκτός ψηφοδελτίων. Είπε επίσης πως δεν έχει «κανένα άγχος». «Το πραγματικό άγχος είναι όταν δεν μπορείς να ταΐσεις τα παιδιά σου» πρόσθεσε αυτός ο παλιάς κοπής αριστερός, που έχει φέρει πάντως στο κόμμα επιπλέον 300.000 μέλη και εξακολουθεί να στηρίζεται σθεναρά από τα συνδικάτα.