Στην πρέσα του Μνημονίου η ελληνική φαρμακοβιομηχανία

Αντίστροφα μετράει ο χρόνος για το ελληνικό φάρμακο καθώς, όπως προειδοποιούν οι φορείς της αγοράς, η εφαρμογή του τρίτου Μνημονίου καθιστά ασύμφορη την παραγωγή των εγχώριων φθηνών σκευασμάτων. Υπό αυτές τις συνθήκες τα στελέχη του κλάδου δίνουν το πολύ ενάμιση χρόνο ζωής στο ελληνικό φάρμακο, υπονοώντας ότι θα τεθούν σε εφαρμογή διαδικασίες μεταφοράς της παραγωγής αλλού και αποεπένδυσης. Και αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία η αγορά εξυπηρετείται ολοένα και περισσότερο από λίγα πρωτότυπα εισαγόμενα σκευάσματα, εκτοπίζοντας συνεχώς τα ελληνικά. Τα καμπανάκια ηχούν και στην ελληνική φαρμακοβιομηχανία, όπως προκύπτει από όσα είπε χθες σε εκδήλωση ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) Θεόδωρος Τρύφων για τις επιπτώσεις από τις πολιτικές που συμφώνησε στο τρίτο Μνημόνιο η κυβέρνηση.

ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ. Με επιχείρημα το άνοιγμα του ανταγωνισμού, το Μνημόνιο καταργεί την προστασία στα φθηνά ελληνικά φάρμακα αφού προβλέπει ότι η τιμή για όσα έχουν χάσει την πατέντα τους ή είναι αντίγραφα θα μειωθεί σταδιακά από τα 9 ευρώ σήμερα στο 1 ευρώ έως τα τέλη του 2017. Αυτό καθιστά ουσιαστικά ασύμφορη την παραγωγή τους.

Επιπλέον, το Μνημόνιο έκανε ακόμη πιο αυστηρό το πλαφόν που ισχύει στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη, ορίζοντάς τη στα 1,945 δισ. ευρώ έως και το 2018. Από το πλαφόν αυτό και πάνω ενεργοποιείται αυτόματα ένας κόφτης (claw back) και οποιαδήποτε επιπλέον υπέρβαση δαπάνης θα πρέπει να επιστρέφεται από τις φαρμακευτικές εταιρείες στον ΕΟΠΥΥ. Αλλά το πλαφόν αυτό, όπως λένε οι άνθρωποι του χώρου, επιστρέφει τη φαρμακευτική δαπάνη στα επίπεδα του 2002 αγνοώντας τη πραγματικότητα, αφού από τότε μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει νεότερα και πολύ ακριβότερα φάρμακα καθώς και καινούργιες θεραπείες μεγαλύτερου κόστους.  Ως αποτέλεσμα, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί φέτος και τα επόμενα χρόνια με ρυθμό 5% και θα κυμανθεί στα 2,5 δισ. ευρώ. Αρα, οι φαρμακευτικές εταιρείες θα πρέπει να επιστρέψουν από φέτος έως και το 2018 στον ΕΟΠΥΥ το υπέρογκο ποσό της τάξης των 550 εκατ. ευρώ. Αν οι πολυεθνικές που κατέχουν μερίδιο 80% στην αγορά έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν, δεν συμβαίνει το ίδιο για τις ελληνικές (20%), όπως λένε στελέχη του χώρου.

Τρίτο μέτωπο που «καίει» τις ελληνικές εταιρείες που απασχολούν άμεσα 11.000 εργαζομένους είναι ότι το Μνημόνιο καθιέρωσε έναν δεύτερο κόφτη και στην ενδονοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη. Δηλαδή, ορίστηκε πλαφόν στα 570 εκατ. ευρώ για το 2016, στα 550 εκατ. ευρώ για το 2017 και στα 530 εκατ. ευρώ για το 2018. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε επιπλέον δαπάνη, οι εταιρείες επίσης θα πληρώνουν από την τσέπη τους τη διαφορά.

ΚΥΜΑ ΑΠΟΕΠΕΝΔΥΣΗΣ. Αμφισβητώντας ευθέως τη θέση του υπουργείου Υγείας ότι με τις πολιτικές που προβλέπει το Μνημόνιο εξασφαλίζεται η κυκλοφορία φθηνών και αξιόπιστων σκευασμάτων, οι ελληνικές εταιρείες προβλέπουν πως αν δεν υπάρξουν αντίβαρα, ένα νέο κύμα αποεπένδυσης θα κάνει την εμφάνισή του. «Στραγγαλίζεται η ελληνική παραγωγή φαρμάκου, οι αντοχές μας είναι πλέον στα όριά τους, αν αυτό συνεχιστεί και το επόμενο 18μηνο θα έχουμε δυστυχώς πολύ δυσάρεστες εξελίξεις αποεπένδυσης» σύμφωνα με τον Θεόδωρο Τρύφωνα. Στα αντίβαρα που ζητούν οι εταιρείες, δίχως να εισακούγονται από το δίδυμο Ξανθού – Πολάκη στο υπουργείο Υγείας, είναι κατ’ αρχάς να σταματήσει η πολιτική για το φάρμακο να ευνοεί τη χρήση και την αποζημίωση από τα Ταμεία των ακριβών εισαγόμενων σκευασμάτων, που ως έχει αποτέλεσμα τα ελληνικής παραγωγής (κυρίως γενόσημα) να καθηλώνονται σε εξαιρετικά χαμηλά μερίδια αγοράς συγκριτικά με τη λοιπή Ευρώπη. Συγκρίνοντας 19 χώρες, τα γενόσημα έχουν μερίδιο 80% στη Γερμανία, 75% στην Ολλανδία, 70% στη Βρετανία, 60% στη Σουηδία, 55% στη Γαλλία, 50% σε Πορτογαλία και Ισπανία, με ουραγό την Ελλάδα όπου το ποσοστό δεν ξεπερνά το 20%.