«Και οι καλλιτέχνες παράγουν εικόνες βίας»

Στην αίθουσα Βυζαντινόν στο Χίλτον, νωρίς το απόγευμα, η Λόρι Αντερσον, μια προσωποποιημένη εκδοχή της αμερικανικής πρωτοπορίας των 70s, είχε τη διάθεση να μοιραστεί μαζί μας προσωπικές σκέψεις. Η μαυροντυμένη μουσικός, συνθέτρια, κινηματογραφίστρια και περφόρμερ μάς υποδέχεται με μια ευγενική χειραψία και τον απαλό, καθησυχαστικό τόνο στη φωνή της που την κάνουν να ξεχωρίζει σαν «σπάνιο είδος υπό εξαφάνιση» σε σχέση με άλλους πολυπράγμονες της Νέας Υόρκης. Αντιθέτως τη Λόρι Αντερσον, πιστή στις αντιλήψεις της γενιάς της για αγάπη και ειρήνη στον κόσμο και με δηλωμένη πεποίθηση στις φιλοσοφικές ιδέες του βουδισμού, έδειχνε να την ενδιαφέρει ο αθηναϊκός περίγυρός της.

Ετσι άρχισε τη συζήτηση από την ενημέρωση. «Υπάρχει τόση ένταση γύρω μας και τόσος θόρυβος ώστε η ανησυχία κορυφώνεται. Το μόνο που κάνουν τα μίντια είναι να φωνάζουν δυνατά άγριες ιστορίες όπως “κάποιος σκότωσε κάποιον και του έφαγε το χέρι!”. Στη διάρκεια της πτήσης μας έβλεπα τους επιβάτες να κοιτάζουν στις οθόνες τους διαφορετικά κανάλια ειδήσεων. Ανάμεσα σε 60 διαφορετικές εκπομπές δεν υπήρχε, για παράδειγμα, ούτε μία που να δείχνει κάτι ήρεμο και όμορφο, νεράιδες ή έστω βατράχους» παρατηρεί αστειευόμενη. «Μόνο συζητήσεις και διαφωνίες. Νομίζω ότι όλη αυτή βία έχει διαβρώσει τα συναισθήματα του κόσμου. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τους  καλλιτέχνες. Κάνουν κάτι πολύ ασυνήθιστο για να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου, παράγοντας εικόνες βίας. Στην Αμερική πολλοί κατηγορούν ήδη τα μίντια για τον ερχομό του Τραμπ, επειδή πετάει σλόγκαν και βγάζει τίτλους».

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ. Κατά τη γνώμη της λοιπόν ο Τραμπ, αν και οι μετρήσεις τον δείχνουν πίσω από τη Χίλαρι Κλίντον, μπορεί και να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ. «Τον έχω δει και στο παρελθόν να πνίγεται αλλά φοβάμαι ότι ξέρει να ανεβαίνει προς τα πάνω. Το ταλέντο του είναι να χειραγωγεί τον κόσμο και να χρησιμοποιεί την τακτική των ΜΜΕ. Δεν έχει σχέδια, ούτε είναι ικανός ηγέτης. Ξέρει όμως να ξεστομίζει εκείνες τις φράσεις που αρέσουν πολύ στους ανθρώπους των μίντια και τις αναπαράγουν. Ιδιαίτερα όταν απευθύνεται στον κόσμο και με τον δημαγωγικό του τόνο είναι σαν να τους μιλάει αμέσως στο δεύτερο ενικό λέγοντάς τους “πρέπει να κάνεις αυτό” ή “θα γίνεις και πάλι σπουδαίος”. Είναι αλήθεια καλός στην επικοινωνία. Καταλαβαίνει το νόημα της γλώσσας και από τη στιγμή που άρχισε να αποκαλεί τον αντίπαλό του Μάρκο Ρούμπιο “ο μικρούλης Μάρκο”, τον εξουδετέρωσε».

Για μία καλλιτέχνιδα όπως η Λόρι Αντερσον, η δημιουργικότητα της οποίας τροφοδοτήθηκε από την αμφισβήτηση των στερεοτύπων και την αναζήτηση της πνευματικής ελευθερίας, το δημοκρατικό έλλειμμα στη σύγχρονη αμερικανική πολιτική ξενίζει. Σε τέτοιον βαθμό που δηλώνει ότι έχει αποφασίσει να φύγει από τη Νέα Υόρκη για κάπου τόσο μακριά όσο είναι η Αυστραλία. «Είναι συνδεδεμένη πολιτισμικά με την Κίνα και άλλες περιοχές της Ασίας, κι αυτό για μένα έχει ενδιαφέρον. Δεν μου αρέσει καθόλου βέβαια ο τρόπος που συμπεριφέρθηκαν στους αυτόχθονες. Υπάρχει μεγάλος ρατσισμός στην Αυστραλία, αλλά και μεγάλη κόπωση από αυτήν τη νοοτροπία».

Ο γύρος του κόσμου στα 10 λεπτά με τη Λόρι Αντερσον έκανε στάση και στην Αθήνα. Στη συμμετοχή της στο τετραήμερο εκδηλώσεων «Metamorphosis» του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, όπου συνομίλησε με την καλλιτεχνική διευθύντρια των εκδηλώσεων Τίνα Λότιμερ και τη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου, ενώ στη συνέχεια έδωσε περφόρμανς στο ξέφωτο του Πάρκου. «Βρίσκω εξαιρετική χειρονομία αυτό το μέγεθος γενναιοδωρίας προς τον κόσμο με τόσο πολλές δωρεάν εκδηλώσεις και αληθινά αν μου ζητούσαν να διαχειριστώ στο μέλλον ένα ανάλογο πρόγραμμα θα το έκανα με μεγάλη μου χαρά».