Σωτηρία στις… πλημμύρες αναζητά ο Φρανσουά Ολάντ
Η κατάσταση στη Γαλλία, επισημαίνει ο Τιμπό Γκαζντό, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), μοιάζει εκπληκτικά με εκείνη της Γερμανίας τον Αύγουστο του 2002
Αν ο Νικολά Σαρκοζί, που υπολείπεται σημαντικά στις δημοσκοπήσεις του Αλέν Ζιπέ, ελπίζει να «σωθεί» χάρη στο «έθνος» και στην «εθνική ταυτότητα», μήπως ο Φρανσουά Ολάντ θα μπορούσε να σωθεί, από τον πάτο της δημοτικότητάς του, χάρη στις πλημμύρες που έπληξαν την περασμένη εβδομάδα τη Γαλλία;
Η κατάσταση στη Γαλλία, επισημαίνει στη «Monde» ο Τιμπό Γκαζντό, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), μοιάζει εκπληκτικά με εκείνη της Γερμανίας τον Αύγουστο του 2002. Παραμονές των ομοσπονδιακών εκλογών που είχαν προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο του 2002, ο Σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ βρισκόταν σε δύσκολη κατάσταση. Πριν από την εκλογική του νίκη, το 1998, είχε υποσχεθεί να μειώσει τον αριθμό των ανέργων κάτω από τα 3,5 εκατομμύρια. Είχε επίσης ζητήσει από τους ψηφοφόρους να τον κρίνουν στο τέλος της θητείας του με βάση αυτή τη δέσμευση. Κάτι αντίστοιχο με τον Φρανσουά Ολάντ.
Αρχές του 2002 στη Γερμανία, ο αριθμός των ανέργων έφτασε τα 4,3 εκατομμύρια, κατά 300.000 υψηλότερος από ό,τι στις αρχές της θητείας του Σρέντερ. Κάνοντας τα πράγματα ακόμα χειρότερα, ο Σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος είχε ανακοινώσει ιδιαίτερα αντιδημοφιλή μέτρα απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας. Εννοείται πως οι δημοσκόποι δεν του έδιναν καμία ελπίδα επανεκλογής. Και έπειτα άνοιξαν οι ουρανοί. Στις 17 Αυγούστου του 2002 η στάθμη του ποταμού Ελβα έφτασε τα εννέα μέτρα, ύψος – ρεκόρ. Οι πλημμύρες στοίχισαν τη ζωή σε 21 ανθρώπους, ανάγκασαν άλλους 30.000 να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, προκάλεσαν υλικές ζημιές ύψους 15 δισεκατομμυρίων ευρώ και… επέφεραν την επανεκλογή του Γκέρχαρντ Σρέντερ. Σε αυτό το συμπέρασμα τουλάχιστον κατέληξαν δύο ερευνητές, ο Μίκαλ Μπέχτελ από την Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Ζυρίχης και ο Γεν Χάινμιουλερ από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης. Οπως επεσήμαναν οι ερευνητές σε μία μελέτη τους που δημοσιεύθηκε το 2011 στην «American Journal of Political Science» με τίτλο «Πόση διάρκεια έχει η ευγνωμοσύνη των ψηφοφόρων; Μία ανάλυση των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων εκλογικών κερδών της επωφελούς πολιτικής», στις εκλογές του 2002, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι εξασφάλισαν στις ζώνες που είχαν πληγεί από πλημμύρες ποσοστό κατά 7% υψηλότερο σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα. Δεδομένης της οριακής νίκης που κατήγαγε τελικά το SPD, η διαφορά αυτή σίγουρα έπαιξε καθοριστικό ρόλο.
Τα αίτια πίσω από αυτό το ξαφνικό +7% μπορεί να είναι πολλά. Από τη μία πλευρά τα μέσα που αναπτύχθηκαν ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση ήταν σημαντικά και οι ψηφοφόροι ίσως θέλησαν να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους. Από την άλλη, οι ψηφοφόροι στις πληγείσες ζώνες ενδεχομένως να αναθεώρησαν την άποψή τους όσον αφορά τις ικανότητες της κυβέρνησης με κριτήριο την αποτελεσματικότητα της αντίδρασής της. «Από εκεί μέχρι να δούμε στις πλημμύρες των τελευταίων εβδομάδων κάτι που μπορεί να ξαναδώσει ελπίδα στον Φρανσουά Ολάντ», σημειώνει στη «Monde» ο Τιμπό Γκαζντό, «δεν είναι παρά ένα βήμα: ο Ολάντ διασωθείς μέσα από τα νερά, τρόπον τινά». Μένει να αποδειχθεί αν η ιστορία του Σρέντερ στη Γερμανία θα επαναληφθεί με τον Ολάντ στη Γαλλία – ή αν θα επαναληφθεί ως φάρσα.