Ενας δισυπόστατος τίτλος και το αιώνιο θέμα του έρωτα και της σχέσης ανάμεσα στο αρσενικό και το θηλυκό είναι η πρώτη ύλη για το «Ring» της Λεονόρ Κονφινό (Leonore Confino, 1981). Μέσα από 18 διαφορετικούς ρόλους, που έχουν ως σημείο εκκίνησης τον Αδάμ και την Εύα, στήνεται ένα γαϊτανάκι ζωής.
Παθιασμένοι και άγνωστοι μεταξύ τους εραστές, γονείς που αγωνιούν για τα παιδιά τους, νέοι ή ώριμοι, παιδικοί φίλοι ή χωρισμένοι, μοιράζονται ζήλειες και καθημερινότητα μέσα από ένα παιχνίδι μονομαχίας.
Η Κονφινό ξεκίνησε να γράφει, ενώ παράλληλα ασκούσε και το επάγγελμα της ηθοποιού (θέατρο, κινηματογράφος). Γαλλοελβετίδα στην καταγωγή, με σπουδές στη Γαλλία και στον Καναδά, δεν άργησε να ξεχωρίσει κυρίως στη συγγραφή, όπου έχει ήδη προταθεί δύο φορές για το βραβείο Μολιέρου στην κατηγορία καλύτερου νέου συγγραφέα – πιο πρόσφατα, το 2014, για το «Ring».
Με σύγχρονη γραφή και θεματολογία που άπτεται της γενιάς της, η Κονφινό παίζει με τα πρόσωπα και τις λέξεις, δημιουργώντας κωμικές καταστάσεις. Τα διαφορετικά ζευγάρια που παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μας θα μπορούσαν, σαν παζλ, να καταλήξουν σε ένα. Αλλοτε υπερβολικοί άλλοτε γελοίοι και άλλοτε συγκινητικοί, διατρέχουν τη ζωή κάνοντας κύκλους καθώς μάχονται για τα αισθήματά τους.
ΖΗΤΗΜΑ ΧΗΜΕΙΑΣ. Εργο για δύο, το «Ring» βασίζεται στην επικοινωνία των δύο ηθοποιών στη σκηνή. Χωρίς τη δική τους χημεία, καμία σχέση δεν μπορεί να πείσει τον θεατή. Κι εδώ είναι που τα κατάφεραν ο Θανάσης Τσαλταμπάσης και η Μαρίνα Καλογήρου. Οπτικά αταίριαστοι, όπως συμβαίνει συχνά στη ζωή, οι δυο τους, μέσα στο ίδιο σκηνικό που διαφοροποιείται από τη χρήση των λίγων σκηνογραφικών στοιχείων, αλλάζουν εποχές, χώρους και χρόνους. Με έξυπνους τρόπους τα έπιπλα (κρεβάτι, καναπές, τραπέζι) αποκτούν κι άλλες χρήσεις, ενώ το κόκκινο ψυγείο που δεσπόζει στη σκηνή ξεφεύγει από την αυτονόητη χρηστικότητά του. Ενα σκοινί γύρω από τη σκηνή θυμίζει τον τίτλο του έργου (ρινγκ) ενώ ένα δαχτυλίδι που πηγαινοέρχεται στα δάχτυλά τους παίζει με την αγγλική έννοια του τίτλου.
Με λιγότερη επιτυχημένη την πρώτη σκηνή με το ζευγάρι λίγο πριν από το προπατορικό αμάρτημα, η παράσταση αποκτά γρήγορα τον ρυθμό της.
Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης αποτελεί μια ενδιαφέρουσα περίπτωση καλλιτέχνη της νεότερης γενιάς. Διαθέτει ένα εύπλαστο υλικό, που είναι ο ίδιος του ο εαυτός, κάτι που ενίοτε τον περιορίζει και τον εγκλωβίζει. Αλλά το φυσικό του ταλέντο επιβάλλεται και υποστηρίζεται από μια χαριτωμένη νότα που τον χαρακτηρίζει και τον κάνει εξαιρετικά οικείο. Στο «Ring», χωρίς να αποφεύγει τις συνηθισμένες του μούτες, καταφέρνει να επιβληθεί στις υπερβολές του. Η οικειότητα που αναπτύσσει με το κοινό αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στην επιτυχία της παράστασης. Ο Τσαλταμπάσης μπορεί να είναι ο καθένας τους…
Από την πλευρά της η Καλογήρου δεν εγκλωβίζεται στην όμορφη και λεπτεπίλεπτη εικόνα της, αλλά στραπατσάρει τον εαυτό της, προσπαθώντας να ξεπεράσει τα όρια που επιβάλλει η μορφή της: γίνεται θύτης και θύμα του έρωτα, πάντα με κωμικές προεκτάσεις και δένει με τον παρτενέρ της.
Για άλλη μία φορά το παλαιό Ιλίσια Studio και νυν Ιλίσια Βολανάκη αποδεικνύεται ιδανικός χώρος για έργα μικρών διαστάσεων.
Σκηνοθεσία: Θανάσης Τσαλταμπάσης
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Κίνηση: Φρόσω Κορρού
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Δημήτρης Κουρούμπαλης – Φρόσω Κορρού
Σκηνικά – κοστούμια: Κένι ΜακΛέλαν
Μουσική: Κώστας Ξενόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Παίζουν: Μαρίνα Καλογήρου, Θανάσης Τσαλταμπάσης
Πού: Θέατρο Ιλίσια – Βολανάκης (Παπαδιαμαντοπούλου 4, τηλ. 210-7223.010) έως 12/6