Απέρριψαν το ελάχιστο εισόδημα των 2.300 ευρώ

Η πρόταση έγινε αλλά έπεσε στο κενό: οι ελβετοί πολίτες απέρριψαν με συντριπτικό ποσοστό τη θεσμοθέτηση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που πρότεινε μια ετερόκλητη ιδεολογικά ομάδα πολιτών και την οποία από τα κόμματα υποστήριξαν μόνο οι Πράσινοι. Οι υποστηρικτές της πρότασης ζήτησαν από τους συμπολίτες τους να συναινέσουν στην εισαγωγή ατομικού εισοδήματος 2.500 ελβετικών φράγκων τον μήνα (περίπου 2.300 ευρώ) αλλά και 625 φράγκων για κάθε παιδί κάτω των 18 ετών. Και η απάντηση στις κάλπες που στήθηκαν χθες ήταν ένα «όχι» με ένα ποσοστό που, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις αργά χθες το βράδυ, φαινόταν να ξεπερνάει το 70%. Δημοσκόπηση της ελβετικής τηλεόρασης, εξάλλου, έδειχνε ότι το 78% των ελβετών πολιτών απέρριπτε την πρόταση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Δημοσκοπήσεις, πάντως, που είχαν πραγματοποιηθεί τις προηγούμενες ημέρες έδειχναν ότι το «ναι» θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και το 40%. Οπως φαίνεται, στις κάλπες λειτούργησε η συσπείρωση υπέρ της απόρριψης μιας πρότασης, η οποία είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που τίθεται σε δημοψήφισμα.

Πώς εξηγείται αυτή η στάση απέναντι σε μια πρόταση με αδιαμφισβήτητα οφέλη;  Οι θιασώτες της πρότασης σημείωναν ότι με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα ωφελούνταν τόσο οι άνεργοι όσο και εκείνοι που κερδίζουν λιγότερα από 2.500 φράγκα τον μήνα, ενώ οι εργαζόμενοι θα απαλλάσσονταν από το άγχος της απόλυσης. Επειτα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, το ποσό δεν είναι σημαντικό για τα ελβετικά δεδομένα: φτωχός στην Ελβετία, μια χώρα με υψηλότατο κόστος ζωής, θεωρείται όποιος κερδίζει λιγότερα από 2.000 φράγκα (1.800 ευρώ) τον μήνα. Οπως αποδεικνύεται, όμως, στην επιλογή των πολιτών βάρυνε περισσότερο η θέση της κυβέρνησης ότι η θεσμοθέτηση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος θα έχει μεγάλο οικονομικό κόστος και θ’ αποδυναμώσει την ελβετική οικονομία. Οι υποστηρικτές της πρωτοβουλίας, πάντως, έχουν να λένε ότι τουλάχιστον κατάφεραν να συγκεντρώσουν τις 100.000 υπογραφές που απαιτούνται για να τεθεί η πρότασή τους σε δημοψήφισμα. Κι ότι έριξαν τον πρώτο σπόρο για να γίνει πραγματικότητα σύντομα στο μέλλον κάτι που σήμερα φαίνεται αδιανόητο: ένας κρατικός μισθός για όλους.

Ελπίζουν
Παρά τo αρνητικό αποτέλεσμα, οι θιασώτες του «ναι» δεν απογοητεύονται. «Ακόμη κι αν δεν γίνει τώρα, θα γίνει σε λίγα χρόνια» λένε, υπενθυμίζοντας ότι για να θεσμοθετηθεί η σύνταξη από την πρώτη απεργία υπέρ του σχετικού δικαιώματος το μακρινό 1918, πέρασαν τρεις ολόκληρες δεκαετίες