Βραζιλία. Τροπικός μοντερνισμός

«Δεν ενδιαφέρομαι για τις καθαρές γωνίες ή για τις απόλυτα ευθείες γραμμές, σκληρές και άκαμπτες φτιαγμένες από τον άνθρωπο. Με ελκύουν  οι ελεύθερες, κυματοειδείς, αισθησιακές καμπύλες. Οι καμπύλες που βρίσκω στα βουνά της πατρίδας μου, στις εκβολές των ποταμών της, στα κύματα του ωκεανού και στο σώμα μιας αγαπημένης γυναίκας».  

Σε όλη του τη ζωή ο βραζιλιάνος αρχιτέκτονας Οσκαρ Νιμάγερ (1907 – 2012) προσπάθησε να αναδείξει την ομορφιά δουλεύοντας μια αρχιτεκτονική γλώσσα  με γλυπτές καμπυλόσχημες φόρμες, διαφορετική από τη λογική της χάραξης πάνω στις κατασκευαστικές γραμμές του καννάβου. Και παρά το σκυρόδεμα που χρησιμοποιούσε ως υλικό, οι καμπύλες των κτιρίων του χαρακτηρίζονταν από  φως και αισθησιασμό. Οπως το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Νιτερόι, την πιο πλούσια πόλη της Βραζιλίας, γνωστή και ως Cidade Sorriso (Χαμογελαστή Πόλη). Εκεί όπου ο σχεδιαστής του οίκου Louis Vuitton απέδωσε φόρο τιμής στον αρχιτέκτονα της ουτοπίας και στην εκρηκτική ενέργεια της χώρας, η οποία ζει στον ρυθμό του τροπικού μοντερνισμού, ανάμεσα στη φύση και στη χαοτική πραγματικότητα του αστικού της παρόντος. Ο γάλλος σχεδιαστής Νικολά Ζεσκιέρ, ειδικά, συνεχίζει τα ταξίδια αρχιτεκτονικής που ξεκίνησε πριν από έναν χρόνο δείχνοντας στο Παλμ Σπρινγκς τη συλλογή Louis Vuitton Cruise.

Ο αρχιτεκτονικός αισθησιασμός του Νιμάγερ, η εξωπραγματική αίσθηση  προσγείωσης ενός UFO που προκαλεί ο όγκος του μουσείου του Νιτερόι στην άκρη του ψηλού βράχου πάνω από τη θάλασσα, ταίριαξαν στις προσδοκίες του γαλλικού υψηλού ονόματος της μόδας. Ο οίκος επέλεξε τη Βραζιλία, χώρα του επιδημικού ιού Zίκα, των πολιτικών τριγμών, της φετινής διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων, των παραγκουπόλεων και της κοινωνικής ανισότητας. Αλλά και πηγή υψηλών εσόδων για τον Louis Vuitton που την υπολογίζει ως μία από τις καλύτερες αγορές του, στο ίδιο εισπρακτικό επίπεδο με τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Ρωσία. Σε αυτό το μείγμα παράδοξων σχημάτων η ράμπα του μοντέρνου μουσείου επιτέλεσε τον σκοπό της. Η κατηφορική πασαρέλα του σόου έδειξε την ακολουθία των μοντέλων στην κάθοδό τους προς μια τάση που συνδέει τη μόδα με την πολιτική. Δύο εξίσου απρόβλεπτοι κόσμοι, ορμητικοί, εξουσιαστικοί  με υπολογιστικές κινήσεις και άμετρες φιλοδοξίες.  

Και ο Ζεσκιέρ, παιδί της δεκαετίας του 1980, μαγεμένος από τον «Πόλεμο των Αστρων» και τη γεωμετρική αεροδυναμική γκαρνταρόμπα της Πριγκίπισσας Λέια, αισθητικά πειθαρχημένος στους κανόνες της γαλλικής κομψότητας, συνεχίζει να ξαφνιάζει τον κόσμο. Στα 20 λεπτά στυλ που πέρασαν από τα μάτια των 500 καλεσμένων χώρεσε το ποδόσφαιρο (με σχέδια του βραζιλιάνου καλλιτέχνη Αλντεμιρ Μάρτινς από έναν πίνακά του αφιερωμένο στον θρυλικό ποδοσφαιριστή Πελέ), τις καταδύσεις και την ιστιοπλοΐα, στις τεχνικά άψογα  εκτελεσμένες λεπτομέρειες (καμπυλόσχημοι κυματισμοί και στρογγυλά κοψίματα) της Louis Vuitton Cruise 2017 συλλογής του. Τα νεοπρέν φορέματά του, μεταξύ στολής σέρφερ και αέρινου ρούχου, αποκάλυπταν εμφατικά  τους πλάγιους θωρακικούς και τους άνω κοιλιακούς μυς. Υποδήλωναν πως το άγγιγμα του ονείρου χρειάζεται ασκήσεις ενδυνάμωσης του κορμού για καλύτερη στήριξη του σώματος και του αναστατωμένου πνεύματος.