Το νέο πεδίο της σύγκρουσης

Το Android αποτελεί το τελευταίο πεδίο σύγκρουσης στον πόλεμο ανάμεσα στην Google και την ΕΕ, καθώς κατηγορείται ότι έχει προβεί σε «κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης» στις υπηρεσίες γενικής διαδικτυακής αναζήτησης και στην αγορά των έξυπνων κινητών. Το Android, όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε, είναι το λειτουργικό σύστημα της Google που διατίθεται δωρεάν στους κατασκευαστές έξυπνων κινητών και τάμπλετ και προσφέρεται προεγκαταστημένο δωρεάν. Εδώ υπάρχει ένα θέμα: Εάν οι κατασκευαστές θέλουν να προεγκαταστήσουν το Google Play (το ψηφιακό κατάστημα κινητής τηλεφωνίας για εφαρμογές) και οι περισσότεροι το κάνουν, θα πρέπει να προεγκαταστήσουν εφαρμογές της Google όπως ο φυλλομετρητής Google Chrome, το YouTube και το gmail. Από τη στιγμή που το Android αντιστοιχεί στο 80% των smartphones, οι ευρωπαϊκές Αρχές υποστηρίζουν ότι λίγα περιθώρια δίνονται στους ανταγωνιστές του, καταπνίγοντας έτσι τους εν δυνάμει ανταγωνιστές.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο οι κατασκευαστές οδηγούνται εκόντες άκοντες στην αποφυγή ανταγωνιστικών προεγκαταστημένων εφαρμογών, όπως οι εναλλακτικές μηχανές αναζήτησης. Αυτές οι τακτικές συμβάλλουν στη «δημιουργία και συντήρηση ενός μονοπωλίου» με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Από την άλλη πλευρά, όμως, οι κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων αποκτούν δωρεάν ένα δημοφιλές λειτουργικό σύστημα και η Google φέρνει τις εφαρμογές της στους χρήστες μαζί με τα συνοδευτικά διαφημιστικά έσοδα, ικανοποιώντας τους όλους μαζί. Στην πράξη, η βάση της αντιπαράθεσης συνδέεται με ένα νομικό κενό: Στις ΗΠΑ, ο αντιμονοπωλιακός νόμος προσανατολίζεται στην προστασία των καταναλωτών. Στην ΕΕ εστιάζεται στη διατήρηση του ανταγωνισμού.

Η Google μπορεί να μην κερδίσει αυτή τη μάχη, αλλά θα κερδίσει πιθανότατα τον πόλεμο, σημείωσε ο αναλυτής Λεονίντ Μπερσίνσκι στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg. Η Google δεν χρειάζεται να αντιπαρατεθεί με άλλους κατασκευαστές αφού έχει ήδη τις καλύτερες εφαρμογές (π.χ. GoogleMaps) στο επικοινωνιακό οικοσύστημα, που τις προτιμούν ακόμη και οι χρήστες των ανταγωνιστών τους.

Σε τελική ανάλυση όλα αυτά μπορεί να είναι κενά περιεχομένου στον ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο της τεχνολογίας. Για παράδειγμα, οι εφαρμογές instant-messaging έχουν ήδη γίνει πλατφόρμες για «chatbots» λειτουργώντας ως εναλλακτικά apps.  Ενδεχομένως να πάρει πολλά χρόνια μέχρι να επιλυθεί η εν λόγω νομική διαμάχη, οπότε τα δεδομένα της αγοράς στο ενδιάμεσο να έχουν αλλάξει εντελώς.