69ο Φεστιβάλ Καννών: οι Ελληνες στο κόκκινο χαλί των αστέρων

^«Η εικόνα (σ.σ.: η βίλα Μαλαπάρτε της νήσου Κάπρι) μας θυμίζει την αξέχαστη ατάκα του Μισέλ Μουρλέ στην εισαγωγή της «Περιφρόνησης»: «Το σινεμά αντικαθιστά το βλέμμα με έναν κόσμο ευθυγραμμισμένο με τις επιθυμίες μας». «Την παραμονή της 70ής επετείου του, το Φεστιβάλ με την επιλογή του πιστοποιεί τον λόγο ύπαρξής του: την απότιση φόρου τιμής στην ιστορία του σινεμά, αναζητώντας ταυτόχρονα νέους τρόπους δημιουργίας και οπτικής. Τα δε σκαλιά αντιπροσωπεύουν την άνοδο προς τον άπειρο ορίζοντα της κινηματογραφικής οθόνης». Με αυτή την επίσημη ανακοίνωσή του, το 69ο Φεστιβάλ Καννών παρουσίασε την αφίσα του, βασισμένη στο κλασικό αριστούργημα του Γκοντάρ, και το πρόγραμμά του κάνει ό,τι μπορεί για να μας πείσει.

Από αύριο λοιπόν, η αφρόκρεμα του – επιφανούς – παγκόσμιου κινηματογράφου θα παρελάσει μπροστά από τα φλας των φωτογράφων στο Palais Du Cinema. Ταινία έναρξης, το «Café Society», η νέα κωμωδία του Γούντι Αλεν. Τα δε μέτρα ασφαλείας, δρακόντεια: οι ασκήσεις ετοιμότητας της γαλλικής αστυνομίας που έγιναν τις τελευταίες ημέρες του Απριλίου, για ενδεχόμενο τρομοκρατικής επίθεσης, δεν ήταν προπέτασμα καπνού: η φετινή διοργάνωση βρίσκει στην κρουαζέτ επιπλέον 500 αστυνομικούς.

ΠΟΛ ΒΕΡΧΟΦΕΝ. Στο φετινό διαγωνιστικό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνονται 20 ταινίες, ενώ στα παράλληλα προγράμματα κρύβονται ενδεχομένως ακόμα μεγαλύτεροι θησαυροί. Ποιος σινεφίλ, για παράδειγμα, δεν περιμένει με ανυπομονησία το «Elle»; Η ταινία αποτελεί τη μεγάλη επιστροφή του Πολ Βερχόφεν, του σκηνοθέτη που έφερε – για λίγο μόνο – στο προσκήνιο το ολλανδικό σινεμά, με αριστουργήματα όπως το «Turkish delight» και τον «Τέταρτο άνθρωπο», για να μεταπηδήσει επιτυχώς στο Χόλιγουντ με γιγαντιαία σουξέ όπως τα «Robocop» (1987), «Ολική επαναφορά» (1991) και «Βασικό ένστικτο» (1992) και να επιστρέψει, στη συνέχεια, στα σινεφιλικά μονοπάτια των πρώτων χρόνων του. Το «Elle» αποτελεί μια γαλλο-ολλανδική συμπαραγωγή, ένα θρίλερ με την Ιζαμπέλ Ιπέρ στον πρώτο ρόλο της διευθύντριας μιας εταιρείας βιντεοπαιχνιδιών που πέφτει θύμα βιασμού.

Νέα ταινία έχει επίσης και ο Τζεφ Νίκολς. Θα μου πείτε, αυτός δεν είχε ταινία στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Βερολίνου μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο; Απ’ ό,τι φαίνεται, είναι ιδιαιτέρως παραγωγικός. Το «Loving» βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία, αυτή του Ρίτσαρντ και της Μίλντρεντ Λάβινγκ, ενός διαφυλετικού ζευγαριού που διεκδίκησε το δικαίωμα στον γάμο στον ρατσιστικό αμερικανικό Νότο τη δεκαετία του ’50. Πρωταγωνιστούν οι Τζόελ Ετζερτον, Ρουθ Νέγκα και ο αγαπημένος ηθοποιός του σκηνοθέτη, ο Μάικλ Σάνον. 

Με νέα ταινία επίσης συμμετέχουν οι αδελφοί Νταρντέν («Η άγνωστη κόρη»), Σον Πεν («The last face» – με Σαρλίζ Θέρον, Χαβιέρ Μπαρδέμ και Αντέλ Εξαρχοπουλός), Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν («The neon demon») και το αγαπημένο παιδί των Φεστιβάλ (για λόγους που πραγματικά μας διαφεύγουν), ο Ξαβιέ Ντολάν, με το φιλμ «Μέχρι το τέλος του κόσμου», όπου πρωταγωνιστούν οι Μαριόν Κοτιγιάρ, Λία Σεντού, Βενσάν Κασέλ και Γκασπάρ Ουλιέλ.

ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ. Το πιο ευχάριστο νέο για εμάς πάντως παραμένει η επιστροφή του Κεν Λόουτς, που λίγα χρόνια πριν μας είχε εκμυστηρευτεί πως σκεφτόταν να εγκαταλείψει το σινεμά. Στη νέα του ταινία με τίτλο «I, Daniel Blake» πρωταγωνιστούν οι Ντέιβ Τζονς και Χέιλι Σκουάιρς, και το κεντρικό της θέμα αφορά τις περιπέτειες ενός 50χρονου ξυλουργού και μιας ανύπαντρης μητέρας που αντιμετωπίζουν γραφειοκρατικές δυσκολίες για τα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας.

Σημειώστε και δύο σημαντικές συμμετοχές: αυτή του Παρκ Τσαν Γουκ (ποιος έχει ξεχάσει το «Oldboy»;) με τίτλο «The handmaiden», που αποτελεί μεταφορά του μυθιστορήματος «Fingersmith» της Σάρα Γουότερς (η δράση μεταφέρεται από τη βικτωριανή Αγγλία στην Κορέα και την Ιαπωνία το 1930) και του Τζιμ Τζάρμους που σκηνοθετεί το «Patterson» με τον Ανταμ Ντράιβερ. «Δεν ξέρω αν είναι περισσότερο κωμωδία απ’ όλες τις ταινίες που έχω κάνει αλλά σίγουρα έχει μέσα της αρκετά αστεία πράγματα» δήλωσε ο ίδιος.

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ. Μπορεί να μην είχαμε κάτι να επιδείξουμε στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα, όμως δύο φιλμ βρήκαν τον δρόμο τους στο Φεστιβάλ. Η τέταρτη ταινία του Θάνου Αναστόπουλου (κορυφαία του στιγμή η «Διόρθωση» – εδώ υπογράφει σε συν-σκηνοθεσία με τον Νταβίντ Ντελ Γκαν) με τίτλο «Η τελευταία παραλία» (L’ Ultima Spiaggia – «ένα ντοκιμαντέρ για μια παραλία μοναδική στην Ευρώπη και τους κατοίκους της»), θα παρουσιαστεί σε ειδική προβολή.

Μαζί της και η γαλλοελληνική συμπαραγωγή «Γυρίζοντας τον κόσμο» των Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν, στο τμήμα «Ενα κάποιο βλέμμα», όπου πρωταγωνιστούν οι Αριάν Λαμπέντ και Μάκης Παπαδημητρίου. Στην ταινία δύο γαλλίδες στρατιωτικοί, οι Ορόρ και Μαρίν (τις υποδύονται η Αριάν Λαμπέντ και η Στεφανί Σοκολίνσκι) επιστρέφουν από το Αφγανιστάν, όπου έζησαν έξι μήνες έντασης και φρίκης. Θα μείνουν για τρεις ημέρες στην Κύπρο, σ’ ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων, σε αυτό που ο στρατός αποκαλεί «θάλαμο αποσυμπίεσης».