Οταν στο μακρινό 1978, στη Σολεντούνα, μια περιφέρεια της Στοκχόλμης, βόρεια της σουηδικής πρωτεύουσας, ο 10χρονος Γιάννης Καλμαζίδης σάρωνε τους τίτλους στο μίνι βόλεϊ (3x3) μαζί με δύο συνομήλικους φίλους του, έναν Κούρδο και έναν Τούρκο, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι το μέλλον του θα ήταν απόλυτα συνυφασμένο με το αγαπημένο του άθλημα και μάλιστα σε τόσο υψηλό επίπεδο.
Εχοντας τη σουηδική υπηκοότητα (γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, αλλά μεγάλωσε στη Σουηδία μαζί με τους έλληνες γονείς του Ομηρο και Λουλούδα που είχαν μεταναστεύσει), έπαιξε και έμαθε βόλεϊ στη Σουηδία όπου τον διάλεξε τότε ο μέντοράς του Αντρες Κρίστιανσον και τον πήρε δίπλα του ως παίκτη και αργότερα ως συνεργάτη (και στον Ολυμπιακό).
Ο τεχνικός του ΠΑΟΚ, που έγραψε άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο στην καριέρα του οδηγώντας για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ την 4η ομάδα της βαθμολογίας στην κανονική περίοδο στην κατάκτηση του τίτλου - την οποία μάλιστα ανέλαβε ξανά ως 5η και εκτός πλέι οφ εκείνη τη στιγμή τον περασμένο Δεκέμβριο -, από μικρός είχε δείξει ότι ήταν γεννημένος για επικίνδυνες αποστολές.
«Σαφώς τα βιώματα που έχεις από παιδί σε ακολουθούν και σε ένα βαθμό διαμορφώνουν και τον χαρακτήρα σου, αλλά πάνω απ' όλα οι δυσκολίες σε χαλυβδώνουν ως άνθρωπο, σε κάνουν πιο δυνατό» λέει στην «Ομάδα» ο Γιάννης Καλμαζίδης, ενώ από τα τέσσερα πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει ως πρώτος προπονητής (από δύο σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ) τα τρία ήταν με μειονέκτημα έδρας, το οποίο μάλιστα φέτος ήταν διπλό!
«Είναι δύσκολο να πεις ποιο πρωτάθλημα ήταν το πιο συναρπαστικό ή να διαχωρίσεις σε αξία τους τίτλους που κατακτάς. Σίγουρα όμως το φετινό ήταν από τα πιο δύσκολα καθώς χρειάστηκε να σπάσουμε δύο πολύ δύσκολες έδρες, του Ολυμπιακού και του Φοίνικα» λέει ο κόουτς των επιτυχιών, που μας αποκαλύπτει και το πιο κομβικό σημείο της σεζόν.
«Μετά τη δεύτερη ήττα-θρίλερ από τον Ολυμπιακό στο Κύπελλο, από 2-0 σετ και 24-21 στο τρίτο και ενώ είχε προηγηθεί η απώλεια του Λιγκ Καπ από 2-0 σετ και από 14-10 στο τάι μπρέικ, μάζεψα τους παίκτες μου και μιλήσαμε.
"Δεν μπορεί να είμαστε τόσο κακή ομάδα και να φτάνουμε έναν πόντο από τη νίκη με επιβλητική εμφάνιση επί ενός τόσο μεγάλου αντιπάλου" τους είπα και συμφωνήσαμε ότι απλώς δεν έχουμε την απαιτούμενη συγκέντρωση να τελειώσουμε τις κρίσιμες φάσεις.
Εκεί συνειδητοποίησαν όλοι ότι η ομάδα ήταν πολύ καλή και τώρα λέω με βεβαιότητα πως αν ήμασταν μαζί περισσότερο καιρό και οι προσθήκες του Ιανουαρίου (Λι, Γιαμπλόνσκι, Σμαραγδής, Τακουρίδης) δεν θα χάναμε ούτε αυτούς τους δύο τίτλους, καθώς θα υπήρχε η απαραίτητη ομοιογένεια» λέει ο Γιάννης Καλμαζίδης, που είχε υποσχεθεί στον εαυτό του να μην επιστρέψει στον ΠΑΟΚ μετά το απρόσμενο (και απίστευτη γκάφα της διοίκησης μετά το πρώτο νταμπλ του συλλόγου) διαζύγιο το καλοκαίρι.
«Μιλούσε και η πίκρα αλλά και ένας δικαιολογημένος εγωισμός για αυτή την απόφασή μου. Ομως ποτέ μη λες ποτέ. Τα μηνύματα βασικών παικτών της ομάδας με λύγισαν γιατί ήταν λόγια καρδιάς, όπως και του νέου προέδρου Αγγελου Τσαλόπουλου τον οποίο θεωρώ την καλύτερη μεταγραφή και τον άνθρωπο που μας στήριξε στα δύσκολα όταν όλοι μας αμφισβητούσαν».
Το όνειρό του, εφόσον μείνει στον ΠΑΟΚ («Λέτε να φύγω για γούρι και να ξαναγυρίσω;» αστειεύεται), είναι ξεκάθαρο: «Να καθιερώσουμε μια ομάδα που θα έχει ένα σταθερό κοινό στο γήπεδό της, τουλάχιστον 2.000 ατόμων, αλλά και που θα έρχονται σε όλα τα γήπεδα φίλοι του βόλεϊ να τη δουν για να απολαύσουν όμορφο βόλεϊ. Παράλληλα να προχωρήσουμε το σχέδιο που έχουμε στα σπάργανα για την ανάπτυξη των ακαδημιών ώστε να βγάζει ο ΠΑΟΚ τα δικά του παιδιά».
Αποθεώνει όλους τους παίκτες του και στάζει μέλι για τον Βασίλη Κουρνέτα, αλλά και για τον φοβερό και τρομερό Σεπέδα, ενώ ήδη πήρε τα συγχαρητήρια από τον μέντορά του Σουηδό Αντρες Κρίστιανσον (νταμπλούχος και αυτός στην Ιαπωνία).
Εχοντας σπουδάσει προγραμματιστής υπολογιστών δούλεψε για λίγο και στην Ερικσον στη Σουηδία, αλλά ευτυχώς για το βόλεϊ προγραμματίζει τέλεια πλέον τις ομάδες που κοουτσάρει.

Αθλοι με την Εθνική Σουηδίας
Ευτυχώς για το ελληνικό βόλεϊ, ο «Σουηδός» Γιάννης Καλμαζίδης που έκανε καριέρα ως εξαιρετικός πασαδόρος (2 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα με τον Ηρακλή) κλήθηκε στην Εθνική Σουηδίας έναν μήνα μετά το ελληνικό έπος της Γάνδης (χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του 1987). Τότε, οδήγησε μαζί με τον Γκούσταφσον τη Σουηδία στους Ολυμπιακούς της Σεούλ (1988) νικώντας την Ιταλία στην έδρα της (!) και στον τελικό του Ευρωβόλεϊ του 1989, αποκλείοντας τη μεγάλη Σοβιετική Ενωση στον ημιτελικό!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από