Ο συνήθης ύποπτος

Για δεύτερη φορά μέσα στη σεζόν, η καυτή πατάτα για την αγωνιστική επιστροφή της ΑΕΚ σε ημέρες με χαμόγελα και θετική ενέργεια εντός και εκτός των αποδυτηρίων έπεσε στα χέρια του προπονητή της δεύτερης ομάδας (Κ20) Στέλιου Μανωλά. Η πρώτη ήταν ακόμη στις αρχές της σεζόν όταν αντικαθιστώντας τον Τραϊανό Δέλλα οδήγησε την Ενωση σε δύο συνεχόμενες νίκες (μία για το πρωτάθλημα και μία για το Κύπελλο) προτού παραδώσει τη σκυτάλη στον Γκουστάβο Πογέτ. Από τον τελευταίο την πήρε πίσω σε ένα σαφώς πιο κομβικό σημείο της χρονιάς για την Ενωση, με δύο στόχους μπροστά της και σπουδαία ζητούμενα να διακυβεύονται. Αποδείχθηκε και πάλι αρκούντως έτοιμος για να αναποδογυρίσει την κατάσταση στα αποδυτήρια, όπου εδώ και περίπου δύο μήνες είχε υπερισχύσει ένα σύννεφο κακοκεφιάς. Με τους δύο ημιτελικούς μπροστά του και ελάχιστο χρόνο για να τολμήσει έστω και να σκεφθεί τακτικές αλλαγές και δραστικές διαφοροποιήσεις, ο Μανωλάς επιχείρησε να μιλήσει στον εγωισμό και στις ψυχές των ποδοσφαιριστών του. Τους προσέγγισε με πνεύμα πολεμικό, θυμίζοντάς τους ότι τώρα κρίνονται τα πάντα μέσα στη σεζόν για εκείνους. Είχε ξεχωριστές συζητήσεις με παίκτες οι οποίοι αισθάνονταν παραγκωνισμένοι και μη αρεστοί στην προηγούμενη προπονητική κατάσταση, ενέπλεξε στο παιχνίδι νέους πρωταγωνιστές και βρήκε μια σταθερή ενδεκάδα. Το γεγονός ότι η ΑΕΚ εξασφάλισε τη συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου στο δεύτερο ματς απέναντι στον Ατρόμητο με σκόρερ τον Τζεμπούρ, ο οποίος βρήκε δίχτυα ύστερα από περίπου τέσσερις μήνες, είναι από μόνο του ενδεικτικό της ψυχολογικής ανάτασης που αισθάνθηκαν παίκτες οι οποίοι ένιωθαν εκτός ομάδας και σχεδίων, όπως εν προκειμένω ο αλγερινός επιθετικός.

Ο αποκαλούμενος και Στελάρας, ως ποδοσφαιριστής ήταν νικητής και είχε μάθει να στέφεται πρωταθλητής, έστω και αν πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι τον πρώτο τίτλο. Δεν θα είναι ωστόσο ο προπονητής της AEK και την επόμενη σεζόν καθώς η Ενωση αναζητεί τεχνικό στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος ο Μανωλάς θεωρεί ότι δεν μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά σε βάθος χρόνου και σε τέτοιο επίπεδο, λόγω και του χαρακτήρα του. Αν μη τι άλλο, μια τίμια παραδοχή.