Τι κρατάει στάσιμο τον Μάνταλο;
Ο Πέτρος Μάνταλος επέστρεψε γερός από τον τραυματισμό του, αλλά για διάφορους λόγους δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά στην ΑΕΚ
Κάθε σοβαρός τραυματισμός, ειδικά όταν τον ακολουθεί πολύμηνη περίοδος αποχής, πάει πίσω τον ποδοσφαιριστή. Ο Πέτρος Μάνταλος χρειάστηκε τον χρόνο του και πλέον είναι καλά, γερός και δεν φοβάται. Τα πόδια του τα βάζει στη φωτιά, διάθεση έχει, πολλές φορές παρεξηγείται η απόδοσή του επειδή δεν συνοδεύεται από γκολ ή τελικές πάσες που οδηγούν σε τέρματα. Ωστόσο, είναι αλήθεια επίσης ότι η εξέλιξή του δεν πλησιάζει στα στάνταρ που όλοι περίμεναν, πόσω μάλλον εκείνοι που εντός της ΑΕΚ τον έχρισαν επόμενο ηγέτη της ποδοσφαιρικής Ενωσης. Να συμφωνήσουμε ότι παίζει ρόλο και η αλλαγή θέσης, αλλά σε κάποια πράγματα στα οποία θα έπρεπε να έχει βελτιωθεί, παρουσιάζει στασιμότητα. Το γιατί, το γνωρίζει καλύτερα από όλους ο ίδιος και μόνος του πρέπει να λύσει τα θέματά του για να μην αδικήσει τον ίδιο τον εαυτό του και τα ομολογουμένως δυσεύρετα σε έλληνες ποδοσφαιριστές ποιοτικά προσόντα του.
Οι πάσες του δεν περνούν, τα σουτ του τις περισσότερες φορές καταλήγουν εκτός εστίας. Το πώς δουλεύει και τι κάνει για να βελτιώσει ατομικά το παιχνίδι του, τα γνωρίζει καλύτερα εκείνος. Στο γήπεδο πάντως δεν βγάζει αυτό το κάτι παραπάνω που όλοι περίμεναν από τον Μάνταλο τη σεζόν της επιστροφής των Κιτρινόμαυρων στη Σούπερ Λίγκα. Στην ηλικία (25 ετών) που βρίσκεται και με τις αδιαμφισβήτητες δεξιότητες που διαθέτει, αναμενόταν η ποδοσφαιρική έκρηξή του, τώρα ακριβώς είναι η εποχή που θα έπρεπε να αλλάζει επίπεδο. Η σύγκριση με τον Κώστα Φορτούνη του Ολυμπιακού τον φέρνει πολύ πίσω. Είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο διεθνής μέσος της ΑΕΚ δεν υπολείπεται σε ταλέντο του εξελισσόμενου σε ηγέτη των Ερυθρολεύκων πρώην παίκτη της Καϊζερσλάουτερν. Κι όμως ο Φορτούνης αν και είναι δύο χρόνια μικρότερος, παρουσιάζει σαφώς μεγαλύτερη ωριμότητα και αποτελεσματικότητα από τον Μάνταλο.
Οι μεγάλες απαιτήσεις που δημιουργήθηκαν γύρω από το όνομα του Μάνταλου προκαλούν, για κακή του τύχη, και άδικη κριτική (μέχρι και οργή σε ορισμένες περιπτώσεις) κατά της παρουσίας του σε αγώνες που είναι καλός, αλλά αδυνατεί να κάνει τη διαφορά. Είναι λίγοι εκείνοι που συνυπολογίζουν τον καθοριστικό παράγοντα που ακούει στο όνομα «συμπαίκτες». Παρατηρήστε ποιους έχει δίπλα του ο Φορτούνης και με ποιους συνεργάζεται ο Μάνταλος. Η διαφορά σε ποιότητα είναι για κάποιες συγκεκριμένες θέσεις της ενδεκάδας χαοτική υπέρ της ανάδειξης του ταλέντου που έχει ο παίκτης του Ολυμπιακού.
Εκ του αντιθέτου, ακόμα αναζητεί τον εαυτό και τον ρόλο του και παρά την εμπιστοσύνη του Πογέτ που εξακολουθεί να τον διατηρεί ζεστό και βασικό, πρέπει να ομολογηθεί ότι χαρακτηρίζεται από στασιμότητα. Και σημασία δεν έχει τόσο να το επισημαίνουμε εμείς όσο να το πει ο ίδιος στον εαυτό του. Να το δει, να το παραδεχθεί και να ψάξει πώς θα το αλλάξει. Με αυτοκριτική, δουλειά και πίεση στους τομείς που πρέπει να βελτιώσει. Τώρα που είναι ακόμα καιρός, διότι τα χρόνια φεύγουν χωρίς να το καταλαβαίνεις και δίχως την πολυτέλεια να μετανιώνεις για όσα δεν έκανες. Δεν γυρίζει ο χρόνος πίσω.
Δουλειά και εμπόδια
Σαφώς και απαιτείται περισσότερη δουλειά. Ο Μάνταλος θα πρέπει να βλέπει τον Φορτούνη και να παραδειγματίζεται, ακόμα και να οργίζεται που ενώ δεν είναι λιγότερο ικανός, ακόμα δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει βάσει της πραγματικής αξίας του.