ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΣ

Δεκαπέντε μήνες διαρκούς διαπραγμάτευσης με διαλείμματα για δημοψήφισμα και εκλογές. Αυτή είναι η περίληψη της κατάστασης της χώρας. Και πού οδηγούν όλα αυτά; Σε νομοσχέδια όπως το Ασφαλιστικό και το Φορολογικό, των οποίων τα αποκαλυπτήρια έκανε χθες η κυβέρνηση. Αρκεί να διατρέξει κανείς με ματιά γρήγορη τις διατάξεις τους για να αντιληφθεί ότι η εσχατολογική αντιπαράθεση της κυβέρνησης με την τρόικα – οι λευκές νύχτες, τα πηγαινέλα, οι δηλώσεις και τα τελεσίγραφα – δεν έχει κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Υποτίθεται ότι η αριστερόστροφη δημοσιονομική πολιτική κρατάει ψηλά τους φόρους για να διατηρήσει ζωντανό το κοινωνικό κράτος. Ωστόσο η φορομπηχτική Αριστερά διεκπεραιώνει την ευθανασία του συστήματος κοινωνικής προστασίας εν Ελλάδι. Γιατί τι να πει κανείς για τα επιδόματα αντί συντάξεων που προβλέπει το νέο Ασφαλιστικό; Ή για την άθλια τριτοκοσμική κατάσταση των νοσοκομείων όπου οι ασθενείς προσέρχονται με τα φάρμακά τους; Ή για την αποδιάρθρωση της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων;

Δεκαπέντε μήνες σπαταλημένοι – με την καθυστέρηση να αποτελματώνει την οικονομία και να χειροτερεύει τις απαιτήσεις των δανειστών για μέτρα. Κάποτε γινόταν λόγος για πολιτικό κόστος που ήθελαν να αποφύγουν τα κόμματα. Εν προκειμένω είναι η χώρα που πληρώνει το κόστος για τη χρονοκαθυστέρηση των κυβερνώντων – η οποία δυστυχώς θα συνεχιστεί. Διότι – κι εδώ έγκειται η τραγωδία – τα νομοσχέδια της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό και το Φορολογικό δεν έχουν εγκριθεί από τους δανειστές. Οι νόμοι που θα αποτελέσουν περιεχόμενο της συμφωνίας – εφόσον υπάρξει – θα είναι πολύ χειρότεροι.

Απλώς – αυτό συμβαίνει – η κυβέρνηση επιχειρεί τον δικό της μιθριδατισμό. Χορηγεί λίγο λίγο – πρώτα διαρροές, μετά νομοσχέδιο – το δηλητήριο, αποβλέποντας στην αδρανοποίηση των ανακλαστικών της κοινωνίας. Κάτι που δεν πρόκειται, βέβαια, να συμβεί.