Ο Παπασταύρου και οι άλλοι

Η επίθεση κορυφώθηκε στο προεκλογικό ντιμπέιτ του περασμένου Σεπτεμβρίου με ευθείες βολές του Αλέξη Τσίπρα και τη γνωστή ωμότητα του Πάνου Καμμένου. Η αντίδραση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη είχε θεωρηθεί ισορροπημένη, αφού εστίασε στην αξιοπιστία των πηγών και σε κριτική για τη στάση της κοινοπραξίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όχι στον ρόλο του Σταύρου Παπασταύρου. «Εμείς εισπράξαμε 35 εκατ. ευρώ από τη λίστα Λαγκάρντ, εσείς μηδέν επειδή μόνο μέλημα είχατε την εμπλοκή Παπασταύρου γιατί είναι συνεργάτης της ΝΔ. Και έρχεστε εδώ και μας μιλάτε για τον Φαλτσιανί που είναι έμμισθος συνεργάτης του Podemos;», διερωτήθηκε ο τότε αρχηγός της ΝΔ στο πλατό της κρατικής τηλεόρασης.

Μία εβδομάδα νωρίτερα είχε προηγηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και διαφημιστικό σποτ, με το οποίο στο πρόσωπο του δικηγόρου περίπου ενσαρκωνόταν η περίοδος της διακυβέρνησης  Σαμαρά. Η στοχοποίηση Παπασταύρου είχε αποτελέσει αντικείμενο ειδικών συσκέψεων στη Λεωφόρο Συγγρού, προκειμένου να αποφασιστεί το πλάνο της γαλάζιας αντίδρασης. Για τους περισσότερους βουλευτές της ΝΔ, η τότε ηγεσία μάλλον επεδίωκε να παραμείνει σε απόσταση ασφαλείας, αποφεύγοντας να προσφέρει απόλυτη κάλυψη αλλά και να αποκηρύξει τον πρώην εξ απορρήτων συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά και επί χρόνια γραμματέα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σχέσεων του κόμματος. Ενδεχομένως, ο Παπασταύρου να προσδοκούσε διαφορετική αντίδραση από το επίσημο κόμμα, αλλά μάλλον κατανοούσε ότι οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε προβληματικό πολιτικό τοπίο. Συσκέψεις για ένα σχέδιο ειδικού χειρισμού της περίπτωσης Παπασταύρου εξακολουθούν να γίνονται στο κομματικό επιτελείο, αφού η στοχοποίηση του δικηγόρου ότι μόνο δεν υποχώρησε, αντιθέτως κλιμακώθηκε στην εποχή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η παρουσία του ονόματος Παπασταύρου στα λεγόμενα Panama Papers, μάλιστα, εντείνει τον προβληματισμό στο γαλάζιο στερέωμα και περίπου αναγκάζει την κομματική ηγεσία να αναζητήσει τη δική της θέση ισορροπίας. Παρότι το ανηλεές κυνηγητό που υφίσταται ο Παπασταύρου από την κυβέρνηση και προσωπικά από τον Αλέξη Τσίπρα δεν συνδέεται με κρατικές υποθέσεις αλλά με τη δικηγορική δραστηριότητά του, στη ΝΔ προεξοφλούν ότι η στοχοποίησή του θα συνεχιστεί επί μακρόν – τουλάχιστον για όσο διάστημα το Μέγαρο Μαξίμου θα προσβλέπει στο ότι ο δικηγόρος, ως «βολικός σάκος του μποξ», θα προσφέρει πολιτικά οφέλη στην κυβέρνηση και θα εγκλωβίζει μέσα στην «τοξικότητά» του την αξιωματική αντιπολίτευση.  

Η παρέμβαση του Αδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος υπεραμύνεται της προσφοράς του Παπασταύρου τη διετία που διαχειρίστηκε τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, περισσότερο θα πρέπει να ερμηνευθεί ως προσωπική αντίδραση μπροστά σε ένα έλλειμμα στήριξης, παρά ως κίνηση που συνδέεται με έναν κομματικό σχεδιασμό και εντολές της κομματικής ηγεσίας. Απεναντίας, η προσπάθεια Γεωργιάδη να ανασκευάσει την πρότασή του περί ονοματοδοσίας κάποιου δρόμου προς τιμήν του Παπασταύρου, δεν είναι ασύνδετη με τις αντιδράσεις που καταγράφηκαν και θορύβησαν τη Συγγρού. Το μήνυμα είναι ότι, δικαίως ή αδίκως, οι επιθέσεις διαρκείας στον Παπασταύρου, οι οποίες συνοδεύονται και από πολιτικές ακρότητες δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμες.

Σε αυτό το σκηνικό, ο εκπρόσωπος της ΝΔ Γιώργος Κουμουτσάκος παραπέμπει στον έλεγχο που διεξάγεται από τη Δικαιοσύνη, ενώ κατά την πρόσφατη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπέρασε τις νέες βολές Τσίπρα, ο οποίος υπαινίχθηκε κάποια αμφιλεγόμενη συνεργασία της κομματικής ηγεσίας με τον Παπασταύρου. Η υπόθεση των Panama Papers που ακολούθησε, εξάλλου, φαίνεται ότι προκάλεσε βραχυκύκλωμα σε όλα τα γαλάζια συστήματα, το οποίο εξηγεί και τις διακριτικές αποστάσεις από όλους τους βουλευτές της ΝΔ, πλην Γεωργιάδη.

Η αμήχανη στάση όλων των γαλάζιων συστημάτων δεν είναι δυσεξήγητη, από τη στιγμή που ο Παπασταύρου διαθέτει ισχυρά ερείσματα σε όλα τα κομματικά στρατόπεδα. Ο κολεγιόπαις με μεταπτυχιακές σπουδές στο Χάρβαρντ είχε αναδειχθεί στο κόμμα από τον Κώστα Καραμανλή και στήριξε την Ντόρα Μπακογιάννη το 2009, αλλά εξελίχθηκε σε πολύτιμο συνεργάτη για τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος το καλοκαίρι του 2014 εξέταζε το ενδεχόμενο να τον ορίσει διάδοχο του Γιάννη Στουρνάρα στο υπουργείο Οικονομικών. Με αφετηρία τη Βοστώνη, εξάλλου, διατηρούσε επί χρόνια φιλική, προσωπική και οικογενειακή σχέση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ακόμη κι αν ο ίδιος δεν επιθυμεί να θέσει σε δοκιμασία τις πολλαπλές διασυνδέσεις του, είναι πρόδηλο ότι σε αυτό επενδύει το Μέγαρο Μαξίμου ανάγοντας τον Παπασταύρου περίπου σε βασικό υπαίτιο των «εθνικών δεινών».