Νίκος Αναδολής. Από το Κολέγιο Μπέρκλι στη Μαρινέλλα

Ξεκινά με μια παραδοχή χωρίς απολογητική διάθεση: «Δεν μεγάλωσα με αυτά τα τραγούδια, αλλά δεν τα ακούω για πρώτη φορά. Ποιος δεν ξέρει το “Αφού το θες” ή το “Ανοιξε πέτρα”;». Ο Νίκος Αναδολής, γεννημένος το 1991, έχει στα χέρια του ένα ρεπερτόριο πέντε δεκαετιών για να το αναπλάσει, να το συστήσει ξανά μέσα από τα δικά του φίλτρα. Και αν αναρωτηθεί κανείς πώς ένας τόσο νέος μουσικός τολμά να σηκώσει το βάρος ενός τέτοιου εγχειρήματος, όπως το να ενορχηστρώσει και να παρουσιάσει τραγούδια που έχουν χαραχτεί στη συλλογική μνήμη με τη φωνή της Μαρινέλλας, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο βιογραφικό του.

Ο 25χρονος μουσικός τον Οκτώβριο του 2010 κέρδισε παμψηφεί το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό τζαζ πιάνου Martial Solal, ο οποίος πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η σπουδαία διάκριση τον έβαλε στον κόσμο των μεγάλων φεστιβάλ αλλά και σε φημισμένα τζαζ κλαμπ, όπως το Blue Note της Νέας Υόρκης, επισφραγίζοντας την αξιόλογη πιανιστική πορεία του την οποία άρχισε τεσσάρων ετών, αυτοσχεδιάζοντας στο πιάνο.

Οι αρετές και τα εύσημα της τέχνης του δεν σταματούν εδώ και βέβαια δεν θα μπορούσε παρά να εντοπιστούν από το ευαίσθητο – σε ταλέντα και γούστο – ραντάρ της Μαρινέλλας και να του εμπιστευτεί την επανατοποθέτηση των τραγουδιών της στο σήμερα. «Νομίζω ότι το έψαξε, αλλά δεν νομίζω ότι έχει και τόση σημασία να μάθω. Κρατάω το γεγονός ότι μου έδειξε εμπιστοσύνη για να παρουσιάσω τα τραγούδια της μέσα από τον κόσμο της τζαζ». Τι σημαίνει αυτό; «Για παράδειγμα, στο “Ανοιξε πέτρα” που είναι καταγεγραμμένο με συγκεκριμένο ήχο θα επιχειρήσω κάτι διαφορετικό. Η εισαγωγή δεν θα γίνει με τη φωνή της Μαρινέλλας, όπως συμβαίνει στο πρωτότυπο, αλλά με την ορχήστρα να παίζει τη μελωδία, έπειτα να μπαίνει η φωνή. Αλλά δεν θα σας αποκαλύψω περισσότερα» λέει για να διατηρήσει την περιέργεια όσων θα πάνε στο Παλλάς για τις συναυλίες (που έγιναν τρεις έπειτα από το μεγάλο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε).

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΚΙΘ ΤΖΑΡΕΤ. Ο Νικόλας Αναδολής, ο οποίος έχει τα παράσημα σημαντικών σπουδών – το 2008 κέρδισε την «προεδρική» υποτροφία του μουσικού Πανεπιστημίου Βerklee College of Μusic στη Βοστώνη, όπου παρακολούθησε μαθήματα σύνθεσης και ενορχήστρωσης -, αντλεί υλικό από τον κόσμο των αγαπημένων του Οσκαρ Πίτερσον, Μπιλ Εβανς, μέχρι τον Κιθ Τζάρετ. Είναι μια γόνιμη, όμως, ζύμωση αφού αφομοιώνει τους ήχους χωρίς να ξεπατικώνει. Οπως λέει ο ίδιος, «δεν κλέβω από την τζαζ όταν ενορχηστρώνω ένα κομμάτι, όπως για παράδειγμα στο υλικό της Μαρινέλλας. Διατηρώ τη μελωδία και αφήνω την ορχήστρα να συνομιλήσει με τη φωνή επί ίσοις όροις. Η μια δεν υπολείπεται της άλλης». Μιλάει με φυσικότητα και σεμνότητα, έχει όμως επίγνωση του βάρους που σηκώνει: «Θα κάνω αυτό που ξέρω όσο πιο καλά μπορώ!».