ΚΙΤΡΙΝΙΣΜΟΣ

Τελικά ο τίτλος των «ΝΕΩΝ» ενόψει της χθεσινοβραδινής συζήτησης στη Βουλή έπρεπε να είναι: «Απειλές, ψέματα και πρωτοσέλιδα». Ούτε ένα, ούτε δύο αλλά πέντε πρωτοσέλιδα της εφημερίδας κατετέθησαν από τον Πρωθυπουργό – έξι αν συνυπολογίσει κανείς αυτό που εισέφερε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ιστορικός του μέλλοντος που θα εγκύψει στα πρακτικά της κοινοβουλευτικής συνεδρίασης της 29ης Μαρτίου 2016 θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Τύπος εν Ελλάδι – σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν διεθνώς – όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει κρίση αλλά είναι κυρίαρχος. Κάτι όμως που δεν θα εμποδίσει τον μελλοντικό αναλυτή να αντιληφθεί ότι κρίση διανύει η ελληνική πολιτική – κρίση που απλώνεται σαν κηλίδα από μαύρο μελάνι.

Θα ήθελε κανείς να ελπίζει ότι δεν έχουμε φθάσει σε σημείο μη επιστροφής. Είναι όμως φανερό ότι στην εγχώρια δημόσια ζωή δεν υπάρχουν πλέον όρια. Ο ισχυρισμός συγχέεται με τη συκοφαντία. Η τεκμηρίωση μπερδεύεται με την επιλεκτική παράθεση ή και ανάγνωση εγγράφων. Η λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστών αλλά και η τήρηση στοιχειωδών προσχημάτων που αφορούν τη διάκριση των εξουσιών αποδεικνύονται άγνωστες έννοιες. Η δίωξη εξομοιώνεται με καταδίκη, η οποία προεξοφλείται. Η προδικασία επιτρέπει τη σπίλωση προσώπων και υπολήψεων ως εάν να μην υπάρχουν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου – ενώ μπορεί να μην έχουν καν απαγγελθεί κατηγορίες. Ο κιτρινισμός της ελληνικής πολιτικής υπερβαίνει άνετα – και σε μία μόλις συζήτηση εν Ολομελεία – ακόμη και τις πιο ωχρές σελίδες της δημοσιογραφίας διεθνώς.

Είναι βέβαιο ότι η χθεσινή συζήτηση δεν ωφέλησε σε τίποτε την ποιότητα των θεσμών. Ενώ είναι εξίσου βέβαιο ότι επέτεινε τη σύγχυση, την απογοήτευση και ίσως την αηδία των πολιτών. Εξαίρεση αποτελούν οι τοποθετήσεις του Σταύρου Θεοδωράκη και της Φώφης Γεννηματά που όχι μόνο έσωσαν την τιμή της Κεντροαριστεράς αλλά θύμισαν ότι ακόμη και στις πιο θολές εποχές υπάρχει περιθώριο για καθαρές θέσεις. Αραγε αποτελούν λύση οι εκλογές που ζήτησε – υποκύπτοντας στον ψυχαναγκασμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης – ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Ή επιτείνουν τη διαλυτική πόλωση και βάζουν τη χώρα σε νέο κύκλο αστάθειας και ασάφειας; Στην πραγματικότητα, οι κάλπες είναι το μη χείρον καθώς η συμπολίτευση βρίσκεται στον δρόμο της εκτροπής.