Καρδιογράφημα

Τα σκάνδαλα αποδείχθηκαν άνθρακες. Τελικώς φάνηκε πως η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή δεν έγινε για να αποκαλύψει κάτι καινούργιο σε θέματα Δικαιοσύνης και διαφθοράς ο Πρωθυπουργός, ο οποίος και την προκάλεσε. Αλλά για να ζητήσει εκλογές ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος όμως δεν μπορεί να τις επιβάλει.

Παραλλήλως επιβεβαιώθηκαν εκείνοι που «έδειχναν» επίμονα ως προσχηματικό τον ενδοκυβερνητικό καβγά για τον Γιάννη Μουζάλα. Ο Πάνος Καμμένος έκανε δημοσίως «γαργάρα» τη χρήση της ονομασίας «Μακεδονία» για την ΠΓΔΜ. Επειτα από περίπου μία εβδομάδα περισυλλογής και σκέψης, σταμάτησε να επιμένει στα αιτήματα παραίτησης του αναπληρωτή υπουργού. Απέδωσε τη φράση του σε λεκτικό λάθος και προχώρησε σε δημόσια δήλωση αφοσίωσης προς τον Αλέξη Τσίπρα. Μαζί, είπε, μέχρι το τέλος. Διαψεύστηκαν μάλιστα εκείνοι που επένδυαν σε σενάρια ανακωχής ανάμεσα στον πρόεδρο των ΑΝΕΛ και την πλευρά Μητσοτάκη.

Η ανασύνταξη της συμπολίτευσης ακύρωσε επί της ουσίας το αίτημα για εκλογές που ζήτησε η αξιωματική αντιπολίτευση. Βέβαια, προτού ανέβει στο βήμα της Ολομέλειας ο Πάνος Καμμένος είχε καταδειχθεί ότι οι δύο πόλοι της Κεντροαριστεράς είναι ενεργοί. Η Φώφη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης πήραν ξεκάθαρες θέσεις. Ομονόησαν πολιτικά ζητώντας από τον Πρωθυπουργό «αφού δεν κατάφερε να ακυρώσει το Μνημόνιο με έναν νόμο και ένα άρθρο, να ακυρώσει με έναν νόμο και ένα άρθρο τις 13 ρυθμίσεις που παρουσίασε ως παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη». Εδωσαν επιχειρήματα στον Κυριάκο Μητσοτάκη για τη δευτερολογία του. Εδειξαν πως δεν φοβούνται να υπερασπιστούν τα πεπραγμένα τους, ούτε να δείξουν με το δάχτυλο τα ολισθήματα της κυβέρνησης. Με την τελευταία μάλιστα έδειξαν ότι δεν έχουν καμία διάθεση να συμμαχήσουν και προτιμούν να διασχίσουν ξεχωριστούς από αυτήν δρόμους. Εξαίρεση αποτελεί μόνο το ενδεχόμενο δημιουργίας κυβέρνησης εθνικού σκοπού. Ο Θεοδωράκης, μάλιστα, παρουσίασε συγκεκριμένα στοιχεία με πολλές περιπτώσεις διαφθοράς και διαπλοκής, όπως είπε, της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε ότι ουσιαστικά παραμένει στην ίδια γραμμή: στηρίζει τον αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, προεξοφλεί δικαστικές αποφάσεις, επιτίθεται σε μέσα ενημέρωσης. Και επιμένει στην επιχείρηση του διχασμού. Αυτή τη φορά όχι της ελληνικής κοινωνίας αλλά των κομμάτων που έχει απέναντί του. Στοχοποίησε τον Αντώνη Σαμαρά και τον Χαράλαμπο Αθανασίου για να διχάσει τη ΝΔ, προσπάθησε να ανάψει φωτιές στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Συμπέρασμα; Η συζήτηση απέδειξε ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν έχουν αλλάξει παρά τη φθορά και τα θεσμικά ολισθήματα της συμπολίτευσης, που θα συνεχίσει με τις ίδιες αριθμητικές δυνάμεις και στο ίδιο μοτίβο. Ο Πρωθυπουργός επιχείρησε μάλιστα με έντονο ύφος να πείσει ότι η κυβέρνησή του έχει ορίζοντα τετραετίας, υποστηρίζοντας ότι «ο δράκος της αριστερής παρένθεσης ψόφησε». Παρένθεση αποδείχθηκε η ψύχρανση σχέσεων με τον εταίρο επιλογής του Μαξίμου, δηλαδή τον Πάνο Καμμένο.