Οδηγώντας στην Αθήνα έγινα καλύτερος

Η οδήγηση στην Αθήνα ομολογεί ότι τον κάνει καλύτερο στην προπόνηση και δεν κρύβει ότι δεν συμπαθεί καθόλου την Ανγκελα Μέρκελ για τον τρόπο με τον οποίο φέρεται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη.

Ο ιταλός προπονητής της ομάδας βόλεϊ του Ολυμπιακού Ρομπέρτο Πιάτσα, ήδη κάτοχος των δύο πρώτων τροπαίων της χρονιάς (Λιγκ Καπ και Κύπελλο), αποκαλύπτεται στην «Ομάδα» και φυσικά όχι μόνο για το βόλεϊ.

«Πιέζω τους φίλους μου στην Ιταλία να έρθουν στην Αθήνα και να επισκεφθούν αμέσως την Ακρόπολη και το εκπληκτικό μουσείο της. “Κοιτάξτε, αυτή είναι ευκαιρία ζωής που δεν πρέπει να χάσετε” τους λέω, μαγεμένος πραγματικά από αυτά που εγώ έχω ήδη δει αυτό το διάστημα που είμαι στη χώρα σας» λέει ο Ιταλός που μας λατρεύει.

«Μου αρέσουν πολύ οι άνθρωποι, τρελαίνομαι με τον υπέροχο καιρό που δεν μπορείς να τον βρεις πουθενά αλλού και φυσικά λατρεύω το ελληνικό φαγητό. Από το παραδοσιακό σουβλάκι, το πιο πλήρες και θρεπτικό γεύμα που μπορείς να φας στο πόδι, μέχρι τον μουσακά που απολαμβάνεις με παρέα στο τραπέζι».

Ο ίδιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάρμα, πόλη που «βγάζει το καλύτερο τυρί του κόσμου (παρμεζάνα) και κάποτε έβγαζε και το κορυφαίο βόλεϊ» όπως λέει.

Μάλιστα υπήρξε μέλος της δεύτερης ομάδας της Πάρμα, έζησε δίπλα σε τεράστιους παίκτες όπως ο Τζιάνι και ο Γκούσταφσον ενώ είχε βρεθεί και υπό τις οδηγίες του Τζιανπάολο Μοντάλι! «Δυνατός προπονητής που είχε την ικανότητα να σε βελτιώνει ως παίκτη και να παρουσιάζει εξαιρετικές ομάδες. Δεν μου άρεσε όμως ως άνθρωπος και δεν θα ξεχάσω ότι στα 19 μου χρόνια, όντας για τρεις μήνες στο νοσοκομείο έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα και τραυματισμό με το ποδήλατο δεν μου τηλεφώνησε και δεν πέρασε να με δει. Ξέρετε, η δική μου φιλοσοφία είναι περισσότερο να μαθαίνω τον άνθρωπο και μετά τον παίκτη, όπως κάνω και τώρα στον Ολυμπιακό. Δεν θα με δείτε ποτέ σε αγώνα να κολλήσω το πρόσωπό μου σε αυτό ενός παίκτη μου και να του τα ψέλνω. Αυτό θα το κάνω στην προπόνηση όπου είναι το σπίτι μας, όπως ο πατέρας μπορεί να μαλώσει το παιδί του στο σαλόνι του σπιτιού και όχι σε δημόσιο χώρο παρουσία θεατών. Ο Μοντάλι ήταν περισσότερο πολιτικός και είχε εξαιρετικές σχέσεις με τα ΜΜΕ. Εμένα ειλικρινά σας λέω δεν με ενδιαφέρει τι γράφουν οι εφημερίδες, αλλά τι γνώμη έχουν οι παίκτες μου».

Το οδήγημα στην Αθήνα, ή στη Γλυφάδα όπου μένει, τον βελτιώνει στην προπόνηση (!) και εξηγεί το γιατί: «Πρέπει να είσαι συνέχεια σε εγρήγορση, σε συναγερμό. Πάντα περιμένεις το αναπάντεχο και φυσικά να ακούσεις τη γνωστή λέξη (μαλ…). Μου θυμίζει λίγο τις συνθήκες σε Νάπολι και Ρώμη».

Στα 13 του αγαπούσε και το μπάσκετ (όντας από τότε 1,89) αλλά ο καθηγητής του Φράνκο Ντελεκίνι (γιος του πρώτου ομοσπονδιακού προπονητή της Σκουάντρα Ατζούρα, Ρέντσο) απείλησε – χαριτολογώντας – να τον αφήσει στην ίδια τάξη αν ξαναπιάσει την πορτοκαλί μπάλα. Στα 16 του βλέποντας πως δεν ήταν παίκτης υψηλού επιπέδου είχε ήδη αποφασίσει να γίνει προπονητής.

Τον συμβούλευαν να μην έρθει στην Ελλάδα, εκτός από τον φίλο του τον Γκουλινέλι (είχε θητεύσει προπονητής στον Πειραιά) που του είπε «στον Ολυμπιακό πας με κλειστά μάτια».

Ο Πιάτσα είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά ενάντια «στην πολιτική της. Δεν μπορείς για παράδειγμα να έχεις μια χώρα, όπως η Ελλάδα, επτά χρόνια σε Μνημόνιο και με δυσανάλογους φόρους. Ετσι δεν έρχεται η ανάπτυξη αλλά παραμένει η κρίση. Ομως δεν μου αρέσει καθόλου και η κυρία Μέρκελ, που ό,τι κάνει είναι μόνο για τη Γερμανία. Ναι, ωραία χώρα, αλλά είδατε τι έγινε με τo σκάνδαλο της Volkswagen και όχι μόνο. Δεν μπορείς λοιπόν κυρία μου να αφήνεις το Προσφυγικό όλο πάνω στην Ελλάδα, όπως το είχε κάποτε και η χώρα μου, και να λες δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Οταν γίνει δικό σου;».

Τον ενοχλεί στην Ελλάδα, όπως και στην Ιταλία «ότι κάποιοι άνθρωποι μιλούν πολύ και τα ξέρουν όλα, επιστήμη, αθλητισμό, τεχνολογία, πολιτική, αλλά όταν τους πεις να στοιχηματίσουν για κάτι από αυτά που λένε φεύγουν τρέχοντας».

Ξεχωρίζει!
«Ο Ολυμπιακός είναι από τα κορυφαία κλαμπ του κόσμου. Ναι, δεν είναι τόσο διάσημος όσο η Ρεάλ Μαδρίτης. Αντίθετα, η ομάδα μου είδα ότι έχει κατακτήσει Κύπελλο Πρωταθλητριών ή άλλο ευρωπαϊκό τρόπαιο σε μπάσκετ, βόλεϊ και πόλο και διατηρεί και τόσα αγωνιστικά τμήματα με επιτυχία. Αυτό δεν το έχω συναντήσει ξανά σε τέτοιο επίπεδο».