«Αναμείνατε στο ακουστικό σας» του Hal Salwen: Η παρέα και η παράσταση

Εξακολουθεί να (με) εντυπωσιάζει το γεγονός: λέξεις, φράσεις, υπονοούμενα, εκφράσεις, μορφασμοί που αφορούν το σεξ και τις φυσικές/βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου να προκαλούν τόσο γέλιο – γέλιο μέχρι δακρύων. Δεν έχει καμία σημασία ποιος το λέει, πώς το λέει ή αν αυτό που λέει ταιριάζει στην παράσταση, στο έργο, στο θέμα. Αρκεί μια νύξη και το κοινό ξεσπά σε δυνατά γέλια και χειροκροτήματα, την ίδια στιγμή που αποκτά και μια ιδιαίτερη οικειότητα με τον καλλιτέχνη ή ακόμα και «απαντά» στους ηθοποιούς κι ας μην του έχουν απευθύνει τον λόγο. «Πες τα μεγάλε».

Το έχουμε δει σε επιθεωρήσεις, στην Επίδαυρο με τον Αριστοφάνη, σε κάθε είδους κωμωδία ελληνική και ξένη, το βλέπουμε και το ξαναβλέπουμε. Οταν δε οι νύξεις αυτές αγγίζουν το χυδαίο, τότε είναι που γίνεται χαμός.

Σκεφτείτε λοιπόν τι συμβαίνει στην πλατεία του Θεάτρου Ακάδημος όταν μια από τις πολλές σκηνές της κωμωδίας «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» του Χαλ Σάλουεν (Hal Salwen) που σκηνοθετεί ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης εξελίσσεται, κυριολεκτικά, στην τουαλέτα. Με τον ηθοποιό, να κατεβάζει το παντελόνι του, να κάθεται στη λεκάνη και να μιλάει στο τηλέφωνο και μάλιστα με μια κοπέλα.

ΚΑΙ ΤΑΙΝΙΑ. Αμερικανός παραγωγός, σκηνοθέτης και συγγραφέας ο Σάλουεν είναι γνωστός κυρίως από το συγκεκριμένο έργο με τον πρωτότυπο τίτλο «Denise Calls Up». Αφορμή στάθηκε η συνειδητοποίηση της απομόνωσης και της αλλοτρίωσης του ανθρώπου της εποχής μας. Το έργο που έγινε και ταινία (1995) σε δικό του σενάριο και σκηνοθεσία, αποτελεί ουσιαστικά και την καλλιτεχνική του ταυτότητα.

Γραμμένο στα τέλη του 20ού αιώνα το «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» φέρνει στη σκηνή επτά φίλους, αγόρια και κορίτσια που τα κάνουν όλα μέσω τηλεφώνου, ηλεκτρονικού υπολογιστή και φαξ. Καλωδιωμένοι πίσω από ένα ακουστικό εργάζονται, διασκεδάζουν, τσακώνονται, ερωτεύονται, μαλώνουν μέσω των συσκευών τους, ενώ κάθε πιθανότητα για συνάντηση ματαιώνεται. Η φυσική επαφή μοιάζει σχεδόν περιττή.

Μια περιστρεφόμενη σκηνή που στεγάζει τους προσωπικούς χώρους των ηρώων αποτελεί τη βάση της παράστασης του Χρήστου Χατζηπαναγιώτη. Με πολλά χρώματα, πολλούς ήχους και μουσικές, με έντονη κίνηση και ακόμα πιο μεγάλη κινητικότητα, οι επτά ηθοποιοί μπαινοβγαίνουν στη σκηνή. Αλλάζουν ρούχα και αστειεύονται μεταξύ τους. Δίνοντας προβάδισμα στις ευκολίες τους, κυρίως εκείνοι που θεωρούν τους εαυτούς τους ωραίους, υποδύονται απλώς τους ωραίους, με τον τρόπο που το κάνουν στην τηλεόραση (με μεγαλύτερη ίσως επιτυχία). Αποτέλεσμα; Η παράσταση να μετατρέπεται σε ένα σούρτα – φέρτα χωρίς αξιώσεις, την ίδια στιγμή που το κοινό γελάει με shocking αστεία που θυμίζουν γυμνάσιο ή στρατό. Ο σκηνοθέτης βασίστηκε σε ένα μπιτάτο μοτίβο χωρίς όμως να αφήσει να φανεί η ουσία της κατάστασης, που στις μέρες μας έχει γίνει ακόμα πιο έντονη καθώς το Διαδίκτυο έχει αντικαταστήσει σχεδόν τα πάντα.

Από τον θίασο ξεχωρίζουν η Ναταλία Δραγούμη, ηθοποιός με γερές βάσεις και μέτρο και ο Αργύρης Αγγέλου με την ευαισθησία του. Οι υπόλοιποι, ο καθένας στο μέτρο του, μπερδεύουν την παράσταση με την παρέα τους, παρασύρονται και ξεχνιούνται.

Σκηνοθεσία:
Χρήστος Χατζηπαναγιώτης
Θεατρική προσαρμογή:
Θοδωρής Πετρόπουλος
Σκηνικά:
Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια:
Εβελυν Σιούπη
Πρωτότυπη μουσική:
Νίκος Βεντουράτος
Μουσική επιμέλεια:
Δανάη Μπάρκα
Φωτισμοί:
Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Παίζουν:
Αργύρης Αγγέλου, Μάριος Αθανασίου, Θωμαΐς Ανδρούτσου, Νέλλη Γκίνη, Ναταλία Δραγούμη, Ιουλία Καλογρίδη, Παναγιώτης Μπουγιούρης, Μαριέλλα Σαββίδου
Πού:
Θέατρο 
Ακάδημος, Ιπποκράτους 17, τηλ. 210-3625.119