Φουντώνουν τα πολιτικά παιχνίδια

Πριν ακόμα στεγνώσει το αίμα των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης της 22ας Μαρτίου, τα πολιτικά παιχνίδια έχουν φουντώσει. Πολλές χώρες σπεύδουν να αλλάξουν την πολιτική τους, ερμηνεύοντας κατά το δοκούν τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στην Ευρώπη, ενώ οι λαϊκιστικές, ακροδεξιές και ξενοφοβικές φωνές ενισχύονται, λες και δεν είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τη Συρία εκείνοι που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μανία των τζιχαντιστών.

Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Νοεμβρίου στο Παρίσι, οι βελγικές Αρχές πραγματοποίησαν δεκάδες εφόδους, χτένισαν ολόκληρες γειτονιές για να βρουν γνωστούς τρομοκράτες και επέβαλαν ακόμη και απαγόρευση κυκλοφορίας επί ημέρες στην πρωτεύουσα – όλα σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν και να εξολοθρεύσουν τζιχαντιστές. Ομως τίποτα από αυτά δεν απέτρεψε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 22ας Μαρτίου, με αποτέλεσμα να αρχίσει ένας νέος γύρος ερωτημάτων για το εάν είναι εφικτή η ασφάλεια ή ακόμα και αν χρειάζεται να περικοπούν περαιτέρω οι ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών, που φαίνεται ότι άλλη μία φορά θα συμπεριλαμβάνονται στους χαμένους. Η τρωτότητα της Ευρώπης στην τρομοκρατία σε μια εποχή κατά την οποία τα ταξίδια και οι επικοινωνίες είναι πιο εύκολα από ποτέ σημαίνει ότι στους δύο αυτούς τομείς θα υπάρξουν περιορισμοί. Η τεράστια ουρά που σχηματίσθηκε χθες έξω από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό των Βρυξελλών λόγω των αυστηρών ελέγχων είναι μια εικόνα από το μέλλον μας. Και οι αρμόδιοι υπουργοί συζητούν τα νέα μέτρα ασφαλείας για τα αεροδρόμια με πρότυπο το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν στο Ισραήλ, που θεωρείται το πιο ασφαλές στον κόσμο.

Οι «μαύρες μέρες που έρχονται για την Ευρώπη», για τις οποίες προειδοποίησαν στο μήνυμά τους οι τζιχαντιστές, δεν φαίνεται να προέρχονται μόνο από τις απειλές τους. Με τις διαφωνίες στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης να είναι όλο και πιο έντονες, η ομοψυχία και η αλληλεγγύη φαίνεται πλέον να εκφράζονται μόνο στα λόγια καθώς κάθε χώρα προχωρά στην εφαρμογή δικής της πολιτικής, αγνοώντας τις κοινές αποφάσεις. Οι Ανατολικοευρωπαίοι πλέον δεν δέχονται κανέναν πρόσφυγα και η Συνθήκη του Σένγκεν έχει καταργηθεί στην πράξη, καθώς σχεδόν σε όλα τα σύνορα πλέον γίνονται αυστηροί έλεγχοι, με προοπτική να γίνουν ακόμη αυστηρότεροι στο άμεσο μέλλον.

Τα ερωτήματα είναι πολλά. Κάποια στιγμή θα δοθούν απαντήσεις αλλά ουσιαστικά θα είναι λεπτομέρειες μπροστά στη βασική διαπίστωση: οι Βρυξέλλες, η Ευρώπη, η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να προετοιμασθούν για μια μακρά μάχη απέναντι σε αυτή τη μορφή τρομοκρατίας. Και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει με υστερικές φωνές τύπου Τραμπ ή Βίλντερς. Η γαλλική κυβέρνηση, σε μια αμφιλεγόμενη κίνηση, κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τον Νοέμβριο, που έχει παραταθεί μέχρι τον Μάιο. Μπορεί η Ευρώπη του Διαφωτισμού, της πολυπολιτισμικότητας και της ελευθερίας να αντέξει σε τέτοιες ασφυκτικές συνθήκες; Δύσκολο, όταν τα πολιτικά παιχνίδια λειτουργούν εις βάρος της όποιας, έστω και μίνιμουμ, ενιαίας πολιτικής.

«Είχαμε πιάσει τον βομβιστή πέρσι»
Εκείνοι που νομίζουν ότι κερδίζουν είναι οι Τούρκοι. Ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Βολκάν Μποζγκίρ έσπευσε λίγη ώρα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις να δηλώσει: «Οι Ευρωπαίοι τώρα κατανοούν πως η Τουρκία δικαιώνεται. Ολα αυτά για τα οποία είχαμε προειδοποιήσει έγιναν», επιζητώντας πιο στενή συνεργασία (και άρα πιο πολλά ανταλλάγματα) από την ΕΕ. Χθες ο πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε πως ένας από τους καμικάζι του αεροδρομίου, ο Ιμπραΐμ ελ Μπακράουι, είχε συλληφθεί από τις τουρκικές Αρχές τον Ιούνιο του 2015 και είχε εκδοθεί στην Ολλανδία πριν τελικά μεταφερθεί στο Βέλγιο. «Ομως οι Βέλγοι τον άφησαν ελεύθερο, παρότι τους είχαμε ενημερώσει πόσο επικίνδυνος ήταν» ανέφερε επικρίνοντας τις βελγικές Αρχές και υπενθυμίζοντας πόσο απαραίτητη είναι η Αγκυρα στην Ευρώπη, για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.