Τα σημάδια του πολέμου
«Η απόφαση»: πόλεμος στο Αφγανιστάν, πόλεμος και στο σπίτι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά «Η απόφαση»: Στο πρώτο «Ράμπο» του Τεντ Κότσεφ, ο Σιλβέστερ Σταλόνε λέει στον πρώην διοικητή του, τον οποίο ενσαρκώνει ο Ρίτσαρντ Κρένα: «Δεν ήταν δικός μας πόλεμος. Εσείς με επιλέξατε – δεν σας επέλεξα εγώ». Στη δανέζικη ταινία του Τομπίας Λίντχολμ που παρουσιάζουμε σήμερα, τα λόγια αυτά δεν ακούγονται ποτέ. Προκύπτουν όμως από το δράμα. Ο Κλάους, Δανός, υπηρετεί στο Αφγανιστάν, πολεμώντας ενάντια στους Ταλιμπάν. Μια υπόθεση ρουτίνας πάει στραβά και ύστερα από μια εξαντλητική πορεία υποχρεώνεται να πάρει γρήγορα μια απόφαση για να σώσει τις ζωές των στρατιωτών του. Τα καταφέρνει, έντεκα πολίτες όμως χάνουν τη ζωή τους – και ο ίδιος καλείται να περάσει στρατοδικείο, ρισκάροντας ποινή τεσσάρων ετών.
Γυρισμένο στην Τουρκία, με αφγανούς πρόσφυγες και πρώην δανούς φαντάρους για έξτρα δόση αληθοφάνειας από τον Λίντχολμ, η «Απόφαση» αναζητά την αναπαράσταση, ταυτόχρονα όμως έχει ανάγκη και την απόσταση από το δράμα για να λειτουργήσει. Ο σκοπός είναι προφανής: η δραματική αποφόρτιση που προκύπτει βοηθά τον σκηνοθέτη να στήσει έναν παράλληλο άξονα ανάμεσα στις σκηνές της κατάθεσης και σ’ αυτές που διαδραματίζονται στο σπίτι, εκεί δηλαδή όπου διεξάγεται ένας άλλος πόλεμος, σε άλλους όρους, αλλά εξίσου καταστροφικός. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο όμως είναι πως ο Λίντχολμ αναγνωρίζει, στη σκληρότητα της εισαγγελέως, την αλαζονεία μιας εξουσίας που σου παραδίδει ένα όπλο ζητώντας να πολεμήσεις έναν εχθρό που επί της ουσίας αγνοείς.
Γιατί, βλέπετε, σ’ αυτές τις ταινίες το πρόβλημα είναι σχεδόν «κλασικό»: ναι, σίγουρα αυτοί οι φαντάροι από τη μακρινή Δύση πέρασαν φρικτά στο Αφγανιστάν (ή σε οποιοδήποτε άλλο μέτωπο των τελευταίων 50 ετών – δεν έχει πραγματικά σημασία) – γιατί όμως βρέθηκαν εκεί εξαρχής; Σε μια σκηνή, ένας Αφγανός ρωτάει τον ήρωά μας αν μπορεί να προσφέρει καταφύγιο στο στρατόπεδο γι’ αυτόν και την οικογένειά του καθώς κινδυνεύουν από τους Ταλιμπάν. Ο Κλάους τον διώχνει, λέγοντάς του όμως πως ως πατέρας ο ίδιος τον καταλαβαίνει. «Τα παιδιά σου είναι ασφαλή όμως» του απαντά. Ξάφνου, όλα έχουν ήδη ειπωθεί.
Βαθμοί: 7
Λαϊκό και αλληγορικό
«Πέρα από τα βουνά»: Από την Κίνα, σε σκηνοθεσία Ζία Ζανγκέ. Που εδώ παρακολουθεί τη ζωή της Τάο, μα και αυτών που βρίσκονται κοντά σε αυτή, σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους: Το φιλμ ξεκινά, κάπως ελπιδοφόρα, την Πρωτοχρονιά του 1999, στη συνέχεια φτάνουμε στο σήμερα (2014) και στην τρίτη και τελευταία «πράξη» του δράματος πηγαίνουμε στο μέλλον, στην Κίνα του 2025. Η μυθοπλαστική μας αφετηρία είναι, φυσικά, μια ερωτική ιστορία. Το ενδιαφέρον όμως έγκειται στο πως, παράλληλα με την αφήγηση που ξεδιπλώνεται, παρακολουθούμε τη σταδιακή μεταμόρφωση της χώρας αλλά και τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης στην καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων. Αυτή η αγωνία για το μέλλον της Κίνας και την ταυτότητά της έρχεται με μια προσπάθεια επιστροφής στο λαϊκό φιλμικό μελόδραμα που δεν λειτουργεί πάντα. Οταν όμως αυτό συμβαίνει, η οθόνη στάζει αληθινή μαγεία.
Βαθμοί: 6
Γλυκανάλατο
«Η κυρία και το φορτηγάκι»: Βασισμένο σε θεατρικό του Αλεξ Μπένετ – μα και σε αληθινή ιστορία. Οπου ο ίδιος ο συγγραφέας, που ζει σε γραφικό λονδρέζικο δρομάκι του Κάμντεν, δέχεται στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι του το σαραβαλιασμένο φορτηγάκι μιας άστεγης ηλικιωμένης. Πρόκειται για μια παράξενη συμβίωση που θα διαρκέσει 15 χρόνια και το διπλό ψυχογράφημα που προκύπτει έχει ενδιαφέρον μονάχα όταν οι θεατρικές ρίζες του πρωτότυπου δεν καλύπτουν την όποια κινηματογραφική ικανότητα του Νίκολας Χάιτνερ (που έχει δεκαετίες να κάνει μια καλή ταινία). Κρίμα πάντως για τη Μάγκι Σμιθ. Ο ρόλος είναι απαιτητικός, τα καταφέρνει μια χαρά, τι να το κάνεις όμως όταν το τελικό αποτέλεσμα είναι τόσο επίπεδο – αλλά και τόσο γλυκανάλατο.
Βαθμοί: 3
Αίμα και λευκή δαντέλα
«Περηφάνια και προκατάληψη και ζόμπι»: Ομορφες θυγατέρες που αναζητούν γαμπρό και ταιριαστά κοστούμια είναι τα βασικά συστατικά αυτού του δράματος που διαδραμματίζεται στην Αγγλία του 19ου αιώνα. Α, ξέχασα, διαθέτει επίσης αγωνία, κανιβαλισμό και αρκετούς νεκροζώντανους για να «γεμίσουν» τη φιλμογραφία του Τζορτζ Ρομέρο. Διαθέτει πλακίτσα – βασίζεται μάλιστα σε πετυχημένο μυθιστόρημα που παρωδεί το ύφος της Τζέιν Οστιν – από τη μέση και μετά όμως γίνεται μια ταινία τρόμου σαν όλες τις άλλες και το ενδιαφέρον εξανεμίζεται.
Βαθμοί: 3
Για τα παιδιά
«Kung Fu Panda 3»: Οταν ο χαμένος πατέρας του Πο επανεμφανίζεται, ο υπερφυσικός Κάι σαρώνει την Κίνα νικώντας όλους τους πολεμιστές κουνγκ φου. Και ο στρουμπουλός Πο πρέπει να κάνει το αδύνατο – να εκπαιδεύσει όλους τους αδέξιους συντρόφους του προκειμένου να στηθεί η απόλυτη συμμορία Kung Fu Panda. Η εμπορική αναγκαιότητα αυτού εδώ του δεύτερου σίκουελ φανερή, αλλά η συνταγή λειτουργεί ακόμα και αυτή η πάπια που συντροφεύει τον κεντρικό ήρωα έχει πολλή πλάκα.
Βαθμοί: 5
Δεν μας το έδειξαν
«Η μεγάλη διάσωση»: Μια αληθινή ιστορία από τις ΗΠΑ, όπου τον Φεβρουάριο του 1952, κατά τη διάρκεια μιας καταστροφικής καταιγίδας, ένα τάνκερ κόβεται στην κυριολεξία στα δύο. Ενα μικρό πλοίο της ακτοφυλακής σπεύδει για βοήθεια έχοντας να αντιμετωπίσει ακραίες καιρικές συνθήκες και γιγάντια κύματα που καταπίνουν τα πάντα – κι εμείς δεν έχουμε τι να σας πούμε, μια και δεν οργανώθηκε κάποια δημοσιογραφική προβολή για την ταινία.
Ελλάς – Γερμανία συμμαχία
«Μια ανάσα»: Μετανάστρια στη Γερμανία, η Ελενα εργάζεται ως παιδαγωγός έχοντας αφήσει πίσω τον σύντροφό της. Το κορίτσι που φροντίζει, όμως, εξαφανίζεται – κι εκείνη επιστρέφει στην Ελλάδα ενώ καταζητείται στη Γερμανία. Ελληνογερμανική σύμπραξη σε δραματουργικό αλλά και σε εμπορικό επίπεδο (η ταινία αποτελεί συμπαραγωγή των δύο χωρών), με Γιόρντις Τρίμπελ, Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μπέντζαμιν Σάντλερ, Αποστόλη Τότσικα, Ακύλλα Καραζήση, Πηνελόπη Σεργουνιώτη, Μαίρη Νάνου. Οταν έγινε η προβολή, βρισκόμασταν στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης.
Google news
