ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ

Η μία μετά την άλλη καταρρέουν διάφορες αλήθειες στα χρόνια των Μνημονίων. Ας πούμε το «θα γίνουμε Βουλγαρία». Βουλγαρία δεν έχουμε γίνει διότι σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκαλύπτουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ» πλείστες ελληνικές επιχειρήσεις περνούν τα σύνορα για να αποκτήσουν έδρα και στη γειτονική χώρα. Φταίνε πολλά. Φταίνε, ας πούμε, τα capital controls που λειτούργησαν ως καταλύτης στην έξοδο άνω των 2.000 ελληνικών εταιρειών προς τα Βαλκάνια πέρσι το καλοκαίρι. Φταίει το ασαφές και διαρκώς μεταβαλλόμενο φορολογικό πλαίσιο. Φταίει το Ασφαλιστικό καθώς το βάρος του πάει να μετατεθεί στις επιχειρήσεις με αύξηση των εισφορών. Τέλος – και όχι λιγότερο σημαντικό – φταίει η σαφής διάθεση της κυβέρνησης να ενοχοποιήσει πολιτικά την επιχειρηματικότητα, η οποία βρίσκεται στο στόχαστρο των δικαστικών ή ελεγκτικών Αρχών με την παραμικρή αφορμή.

Η έξοδος λοιπόν των επιχειρήσεων ήταν, για κάποιον που αντιλαμβάνεται πώς λειτουργεί η αγορά, αναμενόμενη. Το ερώτημα είναι άλλο. Χωρίς επιχειρήσεις πώς θα επέλθει η επιστροφή στην ανάπτυξη; Και το ερώτημα είναι κρίσιμο γιατί την ανάκαμψη την προεξοφλεί δημοσίως ο Πρωθυπουργός με πλέον αξιοσημείωτες τις δηλώσεις του στο Νταβός. Είτε η πρωθυπουργική βεβαιότητα προκύπτει από την κυνική επίγνωση ότι τα δημοσιονομικά μεγέθη θα είναι λίγο καλύτερα όταν οριστικοποιηθούν – άρα μια τεχνική διόρθωση μετατρέπεται σε πολιτική ρητορική. Είτε είναι αποτέλεσμα της γνωστής πλέον κυβερνητικής σύγχυσης που επιμένει να βάζει μπροστά το κάρο, ενώ δεν υπάρχει καν άλογο. Ολα αυτά χωρίς να θέλει κανείς να πιστέψει τα σενάρια που επιμένουν ότι το Προσφυγικό θα κάνει ζημιά το καλοκαίρι στον τουρισμό που παραμένει κρίσιμος πυλώνας οικονομικής δραστηριότητας.

Οπως φεύγουν εκτός Ελλάδας οι νέοι και εκείνοι οι εργαζόμενοι – γιατροί, προγραμματιστές ή άλλοι – που η δουλειά τους έχει ζήτηση στο εξωτερικό, έτσι κάνουν και οι επιχειρήσεις. Ψηφίζουν, όπως λένε, με τα πόδια και μάλιστα πριν από τις εκλογές, για τις οποίες είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν έχει κανέναν λόγο να επείγεται.