Σταθερό καλούπι

Λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980, στα γραφεία της εφημερίδας «Μεσημβρινή» και του περιοδικού «ΕΝΑ» κυκλοφορούσε ένας νεαρός πολιτικός συντάκτης που είχε τραβήξει την προσοχή των γυναικών συναδέλφων του. Σε μια εποχή κατά την οποία είχε αρχίσει να αναδύεται ως πρότυπο αρρενωπότητας ο τύπος του υπερχειλισμένου στην τεστοστερόνη «κωλόπαιδου», εκείνος προέβαλλε τη συνεσταλμένη γοητεία του καλού παιδιού που έφερνε στην πρωτεύουσα (μαζί με το μάλλον παλιομοδίτικο dress code και τα κοντομάνικα πουκάμισά του) και τις αξίες της περιφέρειας. Ωστόσο, παρά τη συστολή του, πίσω από τα χοντρά του γυαλιά το μάτι του έπαιζε. Με τη στυλιζαρισμένη, βέβαια, ευπρέπεια ενός αναντάμ μπαμπαντάμ δαπίτη με ρίζες στη ΜΑΚΙ που είχε παρατήσει τις σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για χάρη της δημοσιογραφίας.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1989, η Ελλάδα έμπαινε, με όχημα την ιδιωτική τηλεόραση, σε μια φαντασμαγορική εποχή και δημιουργούσε μια νέα βιομηχανία κατασκευής ειδώλων. Ο νεαρός δημοσιογράφος της «Μεσημβρινής» γίνεται γρήγορα ο άνκορμαν του Mega. Και με το πρώτο «Κυρίες και κύριοι καλησπέρα, είμαι ο Νίκος Χατζηνικολάου» μπαίνει στα σπίτια απανταχού της Ελλάδας με «κλειδί» ένα από τα πιο ισχυρά επικοινωνιακά κλισέ. Είναι ο γιος που κάθε ελληνίδα μάνα θα ήθελε να έχει, ο γαμπρός που ονειρεύεται για την κόρη της. Σεμνός και ευγενής, με μετριοπαθή εμφάνιση, χαρακτηριστική αργόσυρτη φωνή (έχει πει ότι τότε τον ευχαριστούσαν οι αλλοδαποί γιατί καταλάβαιναν τι έλεγε), συν παιδί από σπίτι. Γιος του Παναγιώτη Χατζηνικολάου, βουλευτή Εβρου με την ΕΡΕ από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και, στη Μεταπολίτευση, με τη ΝΔ. Οταν μάλιστα άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση, ο πατέρας του ήταν ήδη υπουργός Μακεδονίας – Θράκης.

Βλέποντάς τον κανείς σήμερα, διαπιστώνει ότι, παρά τις αλλαγές (προς το καλύτερο) που του επιφύλαξαν τα χρόνια και οι μόδες, δεν έχει διαφοροποιηθεί από τον νεαρό με τα γυαλιά-πατομπούκαλα. «Ημουν πολύ ωραίος τότε, με μεγάλη προθήκη, καθώς το καλό εμπόρευμα μπαίνει πίσω από ωραία και μεγάλη βιτρίνα» είπε πρόσφατα στο σόου του Πέτρου Κωστόπουλου. Τα γυαλιά λέπτυναν, τα μαλλιά γκριζάρισαν, αλλά ο καθωσπρέπει νεαρός έγινε ένας καθωσπρέπει 53άρης. Και αν τώρα τα χώνει κάπου κάπου στους καλεσμένους του, σου δίνει την εντύπωση ότι παλαιότερα δεν το έκανε, όχι γιατί ήταν ψαρωμένος αλλά γιατί σεβόταν τους μεγαλύτερούς του. Τυχαία ή επινοημένη επικοινωνιακή τακτική αυτή η σταθερότητα στο καλούπι; Το πιθανότερο είναι να συμβαίνει το δεύτερο. Το κάνει όμως με τρόπο που σε πείθει ότι ισχύει το πρώτο. Και αυτό όχι μόνο ως προς την εμφάνισή του.

Στο Mega έμεινε μέχρι το 2003, όταν μετακόμισε στον Alpha με ένα συμβόλαιο περί του οποίου πολλά έχουν ακουστεί όσον αφορά το ποσό της μεταγραφής. Και από εκεί, το 2007, στο Alter όπου έμεινε μέχρι το 2011 όταν ανεστάλη η λειτουργία του καναλιού. Εκείνη την εποχή ίδρυσε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Real FM 97,8 στην Αθήνα και Real FM 107,1 στη Θεσσαλονίκη και έβγαλε την κυριακάτικη εφημερίδα «Real News» και αργότερα την οικονομική «Αγορά». Στα ερτζιανά διατήρησε το γυαλισμένο στυλ του, περιστοιχιζόμενος όμως συχνά από θιασώτες μιας ακραίας, λούμπεν και σίγουρα παρωχημένης δημοσιογραφικής σχολής. Στην τηλεόραση επανήλθε το 2013 ως σχολιαστής στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star και με «προίκα» από το Διαδίκτυο την εκπομπή του με τον υπαινικτικά αυτοαναφορικό τίτλο «Στον ενικό». Ωστόσο, στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού θα είναι πάντα συνδεδεμένος με το «Ενώπιος ενωπίω», την εκπομπή που έκανε στο Mega. Και παρά τις εκατοντάδες ώρες πολιτικών συζητήσεων και σχολιασμών που έχουν χτυπήσει ταβάνια τηλεθέασης, για τον μέσο «καταναλωτή τηλεόρασης» η μεγάλη του αποκάλυψη θα είναι η ερωτική σχέση της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο που διηγήθηκε η ίδια σε ένα «Ενώπιος ενωπίω» του 1993. Αλλωστε, για αρκετά χρόνια, η καταξίωση για έναν σταρ της σόουμπιζ ήταν να τον καλέσει στην εκπομπή του ο Χατζηνικολάου.

Παντρεμένος δύο φορές (με την Ελενα Κατρίτση και από το 2007 με την Κρίστη Τσολακάκη), έχει τέσσερα παιδιά, τον Παναγιώτη (από τον πρώτο του γάμο), τον Αλέξανδρο, την Εύα και τον Κωνσταντίνο. Και όπως έχει κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας την προσωπική του ζωή, το ίδιο έχει κάνει και με τις κοινωνικές του σχέσεις, τις οποίες ούτε έχει προβάλει ούτε όμως και αποκρύψει. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το πολιτικό του αποτύπωμα. Το όνομά του έχει παίξει σε αναφορές από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τη Δημαρχία Αθηναίων – αν και με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη η σελίδα γυρίζει οριστικά για τη ΝΔ καλύπτοντας τα μιντιακά φληναφήματα. Ο ίδιος προσπαθεί τόσο από τη ραδιοφωνική όσο και από την τηλεοπτική του εκπομπή να είναι το ίδιο επικριτικός με τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, αν και έχουν «γράψει» περισσότερο οι συγκρούσεις του με τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Σταύρο Θεοδωράκη, τον Αδωνη Γεωργιάδη, τον Χρήστο Πρωτόπαπα. Στη σημερινή εποχή της ακραίας πόλωσης τον συναθροίζουν στους δημοσιογράφους που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και στην εφημερίδα του αυτό καταγράφεται ως μια ανοχή – άλλοτε διακριτική και άλλοτε εξόφθαλμη – στο κυβερνητικό σχήμα, καθώς και ως ο προσήκων σεβασμός στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Στο άδηλο μέλλον του τηλεοπτικού τοπίου ο Νίκος Χατζηνικολάου φέρεται επίσης ως υποψήφιος για διάφορους νέους ρόλους. Ωστόσο, και παρότι ο καιρός έχει γυρίσματα, πόσο εύκολα θα απεμπολήσει την άμεση επιδραστικότητα, ακόμη και με τα αρνητικά της παρελκόμενα, που έχει ως ο μεγαλύτερος ίσως σταρ – δημοσιογράφος, ο οποίος, ακόμη και όταν παίρνει συνέντευξη από τον Πρωθυπουργό, την επόμενη μέρα το όνομά του συζητιέται όσο και του συνεντευξιαζομένου;