Μείζων δε όλων, η αγάπη

«Καυτός ήλιος»: Σε κάθε δύσκολη ιστορικά στιγμή η ανθρωπότητα δείχνει να στηρίζεται στους ήρωές της. Εκείνους δηλαδή που θα πάρουν στους ώμους τους το βάρος μιας εξέγερσης ή της προασπίσεως ενός σπιτιού, μιας πατρίδας. Ηρωας φυσικά μπορεί να είναι ένας ηγέτης ή ένας ανώνυμος στρατιώτης (που ουσιαστικά κάνει τη δουλειά του πρώτου), ταγμένοι και οι δύο εναντίον του εχθρού αλλά και των «δικών» τους, που ενίοτε τους προδίδουν. Στη μέση όλης αυτής της αναμπουμπούλας όμως υπάρχουν κι εκείνοι που ποτέ τους δεν ενδιαφέρθηκαν να αλλάξουν τον κόσμο, δεν επιθύμησαν ποτέ να πιέσουν κάποια σκανδάλη.

Τρεις διαφορετικές ιστορίες αγάπης με φόντο τρεις διαδοχικές δεκαετίες αποτελούν τη βάση αυτής της σπονδυλωτής ταινίας που γύρισε ο Κροάτης Ντάλιμπορ Μάτανιτς. Στην πρώτη ιστορία που τοποθετείται το 1991, ο έρωτας ενός Σέρβου και μιας κοπέλας από την Κροατία υπονομεύεται από την τρέλα, τη σύγχυση και τον φόβο που κυριαρχούν στην ατμόσφαιρα πριν από τον πόλεμο. Στη δεύτερη που διαδραματίζεται το 2001, μάνα και κόρη επιστρέφουν στο κατεστραμμένο από τον πόλεμο σπιτικό, ώσπου ένας εργάτης διαταράσσει τη μεταξύ τους ισορροπία, ενώ στην τρίτη ιστορία, δέκα χρόνια μετά, όλα μοιάζουν να έχουν επουλωθεί – μια μαγική εικόνα που κρύβει μονάχα πληγές καθώς άλλο ένα ζευγάρι προσπαθεί να απελευθερωθεί από το παρελθόν του.

Αδύνατον να μην παρασυρθείς από το δράμα, μα και από τις συγκλονιστικές ερμηνείες των δύο ηθοποιών που ενσαρκώνουν αυτά τα τρία διαφορετικά ζευγάρια (Γκόραν Μάρκοβιτς και Τιάνα Λάζοβιτς – σημειώστε τα ονόματά τους), όπως και να μην αναγνωρίσεις την προσπάθεια του Μάτανιτς να κρύψει τον διδακτισμό του πίσω από μικρούς συμβολισμούς που δείχνει να τους εντοπίζει στη διαπροσωπική καθημερινότητα των ηρώων. Μην ψάχνετε όμως κάποιες βαθιές θεωρήσεις: ο σκηνοθέτης του «Καυτού ήλιου» δεν αναπτύσσει μια ξεκάθαρη πολιτική θέση πάνω στο μετεμφυλιακό τραύμα καθώς οι ήρωες θα μπορούσαν να προέρχονται από οποιαδήποτε χώρα. Αλλωστε οι Beatles το είπαν καθαρά: «All you need is love».

Βαθμοί: 6