Η επόμενη ημέρα

Την εποχή των αποκρατικοποιήσεων – έστω και με το σταγονόμετρο – η κρατικοποίηση ενός πολιτιστικού οργανισμού δεν μπορεί παρά να έχει δυνατό αντίκτυπο. Από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έως τη δημόσια συζήτηση, όπου κυριάρχησαν οι ανησυχίες για τη μετακύλιση των χρεών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στους φορολογούμενους πολίτες. Εστω και με αστερίσκους, ο φορέας παίρνει μια μεγάλη ανάσα ώστε να μπορέσει να ανασχεδιάσει το μέλλον του. Στο κάδρο της επόμενης ημέρας χωρούν ορισμένες βεβαιότητες, αλλά και ζητήματα που θα κριθούν στις λεπτομέρειες: από τον διορισμό του νέου Διοικητικού Συμβουλίου μέχρι την πιθανή μεταφορά υπηρεσιών του Φεστιβάλ Αθηνών στο πλαίσιο εξοικονόμησης χρημάτων αλλά και τη συνέχιση των χορηγιών.

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. Πριν από λίγες ημέρες, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, κλείδωσε ως η πλέον ενδεδειγμένη λύση η μεταφορά του αρχείου εκθεμάτων και της βιβλιοθήκης του Θεατρικού Μουσείου στο Μέγαρο, με έξοδα του υπουργείου. Υπάρχει ωστόσο μια εκκρεμότητα ζωτικής σημασίας. «Αναμένεται γραπτή δέσμευση για την αποπληρωμή των οφειλών του Θεατρικού Μουσείου, ύψους 800.000 ευρώ, από τη στιγμή που θα στεγαστεί στο Μέγαρο Μουσικής και άρα περνάει στη δικαιοδοσία και τη σκέπη του ΟΜΜΑ» επισημαίνει ο πρόεδρος του Θεατρικού Μουσείου Κώστας Γεωργουσόπουλος. Στο ίδιο πλαίσιο, μία πρόταση που κερδίζει συνεχώς έδαφος είναι η μεταφορά ορισμένων υπηρεσιών του Ελληνικού Φεστιβάλ στο Μέγαρο. Η πιο αισιόδοξη πρόβλεψη είναι να μειωθούν τα έξοδα του φεστιβάλ κατά 40%. Η κίνηση αυτή συνδέεται και με την ανακοίνωση του υπουργείου για εγκατάσταση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων στην Πειραιώς 260 (τον χώρο που συνδέθηκε όσο κανένας άλλος με τον απομακρυνθέντα Γιώργο Λούκο). Σημειώνεται ότι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει στεγαστεί ήδη η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.

ΤΟ ΝΕΟ ΔΣ. Κρίσιμο ζήτημα είναι και ο διορισμός των μελών του νέου Διοικητικού Συμβουλίου – αναμένεται τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες. Σύμφωνα με την τροπολογία που επέφερε την κρατικοποίηση του Μεγάρου, το ενδεκαμελές ΔΣ θα ορίζεται κατά πλειοψηφία από το κράτος: έξι μέλη από τον υπουργό Πολιτισμού, δύο μέλη από τον υπουργό Οικονομικών και τρία μέλη από τον Σύλλογο Φίλων της Μουσικής. Από τους διορισμούς αυτούς θα κριθεί και η παραμονή ή όχι του Ιωάννη Μάνου στη θέση του προέδρου του ΟΜΜΑ, άρα και η ανακοίνωση του επερχόμενου εαρινού προγράμματος. Με δεδομένη τη φόρτιση των ημερών στο πολιτιστικό τοπίο, οι ελπίδες των περισσότερων είναι να μη συγκροτηθεί ένα ΔΣ με κομματικό χρωματισμό. Ο ίδιος ο υπουργός  Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς σε ερώτησή μας επισημαίνει: «Κύρια επιδίωξη  είναι η τοποθέτηση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου να βρίσκεται μακριά από κομματικές αποχρώσεις. Επιλέξαμε για τον λόγο αυτό προσωπικότητες ευρέος φάσματος. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες από την πλευρά του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής τα τρία μέλη που προτείνονται είναι οι Παναγιώτης Δημαράς, Κωστής Αιλιανός και Γιάννης Μαρίνος.

ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ. Οι εργαζόμενοι του ΟΜΜΑ εντάσσονται στο ενιαίο μισθολόγιο, σημειώνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου και προστίθεται ότι ελήφθη μέριμνα ώστε η μισθολογική προσαρμογή τους να είναι όσο το δυνατόν ηπιότερη. Εκείνο που τονίζεται από διαφορετικές πηγές – όχι άδικα – είναι ότι στόχος είναι η ομαλότητα και η εργασιακή ειρήνη, ειδικά αν ληφθεί υπόψη το οξυμμένο κλίμα που είχε δημιουργηθεί από τις καθυστερήσεις των δεδουλευμένων επί μήνες. Το αγκάθι παραμένει, διότι η ένταξη στο μισθολόγιο γίνεται χωρίς την ευνοϊκή ρύθμιση της προσωπικής διαφοράς. Ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Μεγάρου Μουσικής Γιώργος Κυριακόπουλος επισημαίνει από την πλευρά του: «Σαφώς πρόκειται για μια “τιμωρητική” διάταξη, αλλά θα εξετάσουμε όλα τα ενδεχόμενα πριν αποφασίσουμε τις επόμενες κινήσεις μας». Το υπουργείο σημειώνει, εξάλλου, ότι τίθεται τέλος στο καθεστώς των υπέρογκων αμοιβών των διευθυντικών στελεχών, οι αποδοχές των οποίων θα έχουν πλέον πλαφόν τις αμοιβές των γενικών διευθυντών υπουργείων και μόνο κατ’ εξαίρεση τις αποδοχές του γενικού γραμματέα υπουργείου. Το ερώτημα είναι αν αυτό συνεπάγεται ένα πλαφόν το οποίο δεν θα μπορούν να υπερβούν ακόμη και εργαζόμενοι που δουλεύουν στο Μέγαρο Μουσικής από τις αρχές του 1990 (άρα δικαιούνται τις προσαυξήσεις ετών) ή αν αφορά τον καλλιτεχνικό διευθυντή.

«Κρατικό αλλά να λειτουργεί ως ιδιωτικό»