ΔΥΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΑ
Πέρσι τέτοια εποχή, η κυβέρνηση πίστευε ακράδαντα ότι μια συμφωνία με τους δανειστές για το πέρασμα από το Μνημόνιο σε μια άλλη πολιτική ήταν θέμα ολίγου χρόνου.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Πέρσι τέτοια εποχή, η κυβέρνηση πίστευε ακράδαντα ότι μια συμφωνία με τους δανειστές για το πέρασμα από το Μνημόνιο σε μια άλλη πολιτική ήταν θέμα ολίγου χρόνου. Φέτος, μετά την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου, το καλοκαίρι, η κυβέρνηση πιστεύει – και πάλι ακράδαντα – ότι η επιστροφή στην ανάπτυξη είναι πολύ κοντά.
Και πέρσι και φέτος, το ίδιο λάθος: δεν αρκεί να θέλει μια κυβέρνηση τη διακοπή των μνημονιακών πολιτικών, όπως δεν αρκεί να δηλώνει ότι έρχεται η ανάπτυξη. Στην πρώτη περίπτωση το πάνω χέρι το έχουν οι δανειστές και στη δεύτερη οι επενδυτές.
Ανάπτυξη σημαίνει επενδύσεις. Αν δεν υπάρχουν κεφαλαιούχοι πρόθυμοι να τοποθετήσουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα, η ανάπτυξη θα παραμείνει όνειρο απατηλό. Και η κυβέρνηση φροντίζει να στέλνει διαρκώς αλληλοσυγκρουόμενα μηνύματα στους επενδυτές.
Πράγματι υπάρχουν στο κυβερνητικό σχήμα στελέχη που επιδιώκουν την προσέλκυση επενδύσεων – όχι στα λόγια, αλλά με πράξεις. Οι άνθρωποι αυτοί ωστόσο καλούνται να συλλειτουργήσουν με στελέχη που δηλώνουν πόνο ψυχής όταν καλούνται να υπογράψουν ιδιωτικοποιήσεις – τις οποίες προηγουμένως έχουν επιχειρήσει να υπονομεύσουν.
Μπορεί να συνεχιστεί αυτός ο κυβερνητικός δυϊσμός; Μπορεί μια κυβέρνηση να προσελκύσει επενδύσεις, όταν υπουργοί της δεν αναγνωρίζουν καν τα αποτελέσματα των διαγωνισμών; Η απάντηση είναι προφανής – κι όσο ο Πρωθυπουργός στηρίζει και τους μεν και τους δε, η ανάπτυξη θα προσπερνά την Ελλάδα.
Google news
