Νέα επιχείρηση «καθησυχασμού»
Η Μαρίν Λεπέν, μόνη, παρακολουθεί ομιλητή από τα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο
Ο ανασχηματισμός που είχε πυροδοτήσει τόσες φήμες και «κλίμα πολιτικού σουρεαλισμού», όπως χαρακτηριστικά σχολίασε η «Μοντ», ολοκληρώθηκε. Χωρίς να εντυπωσιάσει ιδιαίτερα. «Ολα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν ίδια» αποφάνθηκε η «Λιμπερασιόν», ενθυμούμενη τον «Γατόπαρδο». Ο Φρανσουά Ολάντ διεύρυνε την εκλογική βάση της κυβέρνησης, της προσέθεσε λίγο πράσινο χρώμα και περισσότερο κόκκινο χρώμα και ευελπιστεί πλέον αυτή η «συνεκτική» ομάδα υπό τον «ταλαντούχο Μανουέλ Βαλς» να φέρει την πολυπόθητη μείωση της ανεργίας, που θα του επιτρέψει να είναι υποψήφιος για επανεκλογή το 2017. Στο μεταξύ, η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν βάζει σε εφαρμογή το δικό της σχέδιο κατάκτησης του Ελιζέ.
Η ηγέτις του Εθνικού Μετώπου ανακοίνωσε επισήμως την υποψηφιότητά της στις προεδρικές εκλογές από το βήμα του δικτύου TF1 την περασμένη Δευτέρα και την επομένη σύσκεψης του επιτελείου του κόμματος. Το σύνθημά της: «Μια κατευνασμένη κοινωνία». «Ή μια κατευνασμένη Γαλλία με το Εθνικό Μέτωπο ή ο εμφύλιος πόλεμος με τους άλλους» το είχε επεξηγήσει ήδη ο σύντροφός της, και Νο 2 του FN, Λουίς Αλιό. Η δεύτερη σεζόν της αποδαιμονοποίησης του Εθνικού Μετώπου μόλις άρχισε. Ο στόχος είναι να σπάσει αυτό το «γυάλινο ταβάνι» στο οποίο προσέκρουσε ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της τελευταίας χρονιάς το κόμμα στους δεύτερους εκλογικούς γύρους. Γιατί, παρά τα προσωπικά ρεκόρ που έσπασε την πρώτη Κυριακή των εκλογών, το FN δεν κατάφερε να κερδίσει το 2015 καμία περιφέρεια, κανέναν νομό. Παρότι έχει γίνει το κύριο όχημα διαμαρτυρίας στη Γαλλία, ακόμα φοβίζει. Πρέπει λοιπόν να πάψει να προκαλεί φόβο. Να παρουσιάσει το πρόγραμμά του με τρόπο λιγότερο αγχωτικό. Να απαλύνει η Μαρίν Λεπέν την εικόνα της. Να καθησυχάσει – αυτός είναι εφεξής ο πρωταρχικός της στόχος.
«Ναι είμαι υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2017. Εγώ είμαι η υποψήφια της αλήθειας, ακόμα και αν είναι δύσκολο να ειπωθεί, ακόμα και αν είναι δύσκολο να ακουστεί» επέμεινε στο TF1, αντιπαραβάλλοντας το κόμμα της με μια πολιτική τάξη «συντηρητική» και «ξεπερασμένη», «βυθισμένη στα ψέματα και στη δημαγωγία». Η στρατηγική συζητήθηκε επί μακρόν κατά τη σύσκεψη του επιτελείου που προηγήθηκε στο Ετιόλ. Αρκετοί συμμετέχοντες πρότειναν αλλαγές, ιδιαίτερα όσον αφορά το οικονομικό πρόγραμμα του FN – πιο συγκεκριμένα πρότειναν την εγκατάλειψη της πρότασης για έξοδο από το ευρώ, μια προοπτική που απωθεί τους πρεσβύτερους των ψηφοφόρων και τους οικονομικούς κύκλους. Αλλά η Λεπέν δεν το δέχθηκε. Προτίμησε να υπερασπιστεί δημόσια την έξοδο από το ευρώ «στο όνομα της αλήθειας», επιμένοντας όμως πλέον πως η ρήξη μπορεί να γίνει με ήρεμο τρόπο – και υποδεικνύοντας ως παράδειγμα τον δρόμο που ακολουθεί ο Ντέιβιντ Κάμερον. Αν η Γαλλία δεν μπορέσει να ανακτήσει μέσω της διαπραγμάτευσης την εθνική κυριαρχία της, κυριαρχία εδαφική, νομοθετική, νομισματική – είπε – τότε θα αποφασίσουν για αυτό οι Γάλλοι με δημοψήφισμα: «Κάποια στιγμή, είτε αντιστέκεσαι είτε υποτάσσεσαι».
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, επισήμανε ο Αλέν Ντιαμέλ στη «Λιμπερασιόν», οι Γάλλοι αναγνωρίζουν στην ηγέτιδα του Εθνικού Μετώπου ενέργεια, δυναμισμό, πυγμή. Δεν τη θεωρούν ωστόσο ούτε συμπαθή ούτε ειλικρινή ούτε, το κυριότερο για έναν πρόεδρο, «πολιτικό ανάστημα και κύρος». Ενας χρόνος δεν αρκεί για να διορθώσει αυτή την εικόνα. Και το Εθνικό Μέτωπο δεν μπορεί να απαλύνει το πρόγραμμά του πέραν ενός ορίου: η Ακροδεξιά δεν μπορεί να ζήσει και να ευημερήσει παρά μόνο μέσα από την επίθεση και την υπερβολή. Ο Ντιαμέλ είναι αισιόδοξος, το «γυάλινο ταβάνι» δεν θα σπάσει ούτε στις προεδρικές εκλογές του 2017. «Οταν η Μαρίν Λεπέν μιλάει για μία κατευνασμένη κοινωνία, είναι το ίδιο αξιόπιστο με το να μιλούσε ο Φρανσουά Ολάντ για μια ευφορική κοινωνία» σχολίασε. Αλλά αυτό δεν λέει πολλά μόνο για τη Λεπέν, λέει πολλά και για τον Ολάντ.
Εκλογικό κατακτητικό εργαλείο
Το αγαπημένο και πιο ισχυρό όπλο του Εθνικού Μετώπου, υπενθυμίζει ο Αλέν Ντιαμέλ, είναι ο πόλεμος εναντίον της μετανάστευσης, εναντίον του Ισλάμ, εναντίον των μουσουλμάνων. Η μεταναστευτική πίεση από τη Μέση Ανατολή και το φάσμα των επιθέσεων θα δραματοποιήσουν ακόμα περισσότερο αυτό το ζήτημα την επόμενη χρονιά. Το FN δεν θα πάψει ασφαλώς να το εκμεταλλεύεται, να το χρησιμοποιεί ως εκλογικό κατακτητικό εργαλείο. Θα κλιμακώσει τη μάχη – και άρα θα συνεχίσει να φοβίζει.