Χαμηλοί τόνοι, σκληρές απαιτήσεις

Μπορεί το ΔΝΤ να επανήλθε δριμύτερο στον ρόλο του σκληρού με το άρθρο – παρέμβαση του Πολ Τόμσεν προχθές, αλλά ακόμη και οι καλύτεροι «φίλοι» της Ελλάδας στη διαπραγμάτευση δεν θα της χαριστούν αν δεν πάρουν ως αντάλλαγμα μια ασφαλιστική  μεταρρύθμιση με στοιχεία που να «βγαίνουν». Κι αυτό μεταφράζεται σε επώδυνα μέτρα.

Ο Μάριο Ντράγκι που έχει συνταχθεί με την Κομισιόν υπέρ της γρήγορης ολοκλήρωσης της διαπραγμάτευσης δεν σκοπεύει να ανοίξει το πουγκί της ρευστότητας, στο οποίο έχει επενδύσει πολλά η κυβέρνηση, αν δεν ψηφιστεί πρώτα το Ασφαλιστικό, διαμηνύουν πηγές που γνωρίζουν. Συγκεκριμένα, για την εκ νέου αποδοχή των ελληνικών ομολόγων ως ενέχυρων για τον δανεισμό των ελληνικών τραπεζών απευθείας από την ΕΚΤ (αντί του ακριβότερου ELA σήμερα) η ΕΚΤ δεν απαιτεί μεν ολοκλήρωση της αξιολόγησης, αλλά θέλει να είναι σίγουρη ότι αυτή έχει προοπτική ολοκλήρωσης. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο εφόσον ψηφιστεί το σχετικό νομοσχέδιο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Ασφαλιστικό και δημοσιονομικό κενό κυριαρχούν στις εκκρεμότητες της αξιολόγησης και συνδέονται μεταξύ τους. Οι δανειστές – και όχι μόνο το ΔΝΤ – αμφιβάλλουν ότι το κυβερνητικό σχέδιο για το Ασφαλιστικό είναι αξιόπιστο. Ετσι, ενώ φέρονται διατεθειμένοι να δεχθούν την προσωρινή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών που θέλει η κυβέρνηση, αμφισβητούν ότι μετά τα δύο χρόνια δεν θα υπάρχει ανάγκη συνέχισης του μέτρου.

Ευρώπη και ΔΝΤ συμφωνούν, εξάλλου, ότι τα περιθώρια φορολογικής επιβάρυνσης έχουν εξαντληθεί. Ετσι, όπως λένε, δεν απομένουν παρά οι δαπάνες, δηλαδή μισθοί, απασχόληση στο Δημόσιο και συντάξεις. Με άλλα λόγια, όλοι δείχνουν σε περικοπή συντάξεων, ακόμη κι αν οι ευρωπαίοι εταίροι κρατούν χαμηλότερους τόνους από το ΔΝΤ. Αλλωστε και ο επίτροπος Μοσκοβισί μίλησε για δύσκολες αποφάσεις στις συντάξεις, που πρέπει όμως να ληφθούν.

Η αξιολόγηση αυτή φαίνεται πως θα τα έχει όλα. Ακόμη και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα 2017-18, για το οποίο υπήρχε ελπίδα να μετατεθεί για αργότερα, θα τεθεί εδώ και τώρα στο τραπέζι. Οπως εξηγούν πηγές των δανειστών, τα μέτρα του 2017-18 είναι μέρος του σεναρίου προκειμένου να ληφθούν στη συνέχεια οι αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους. Κατά τον Τόμσεν, τα μέτρα αυτά κυμαίνονται στα 7,2-9 δισ. ευρώ.

Το μόνο που μπορεί να βοηθήσει κάπως τη διαπραγμάτευση είναι – παραδόξως – το Προσφυγικό αφού οι δανειστές αναγνωρίζουν ώς έναν βαθμό το κόστος. Αλλά έως έναν βαθμό. Το τέλος Μαρτίου, παρά τις δηλώσεις Μοσκοβισί ότι έχει τεθεί ως στόχος ολοκλήρωσης της διαπραγμάτευσης, εξακολουθεί να φαίνεται δύσκολο ορόσημο, επισημαίνουν πηγές που γνωρίζουν.