[Επί σκηνής] Α. εναντίον Κ.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι εδώ κι έναν χρόνο Πρωθυπουργός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι εδώ κι έναν μήνα αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ιδεολογικά – κυρίως δηλαδή στη θεωρία – τους χωρίζει η άβυσσος. Στην πράξη όμως τους ενώνει ο ίδιος φόβος. Ο πρώτος να προλάβει να μη γίνει ακόμη ένας αναλώσιμος Πρωθυπουργός της μνημονιακής Ελλάδας. Ο δεύτερος να αντιπολιτευθεί με τρόπο ώστε να μη φθαρεί όπως οι προηγούμενοι. Και να μην το πληρώσει όταν – και αν – αναλάβει πρωθυπουργικά καθήκοντα.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η αντιπαράθεση στη Βουλή διεξάγεται ξανά με συγκρουσιακούς όρους. Και το ενδιαφέρον, ύστερα από περίπου μία τετράμηνη «κοιλιά», έχει επιστρέψει στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας. Η εμπειρία – και η πορεία – του Αλέξη Τσίπρα έχει αποδείξει ότι για να κερδίσει κανείς την κοινωνία πρέπει πρώτα να νικήσει στις κοινοβουλευτικές μάχες. Αυτές αναδεικνύουν τον επόμενο πρωθυπουργό και δίνουν το έναυσμα για συσπείρωση στην κάλπη.

Η φόρα με την οποία ανέβηκε στο βήμα της Ολομέλειας το «αουτσάιντερ» της εσωκομματικής αναμέτρησης της ΝΔ στην προ ημερησίας συζήτηση για το Ασφαλιστικό, στο τέλος Ιανουαρίου, έδειξε πως ο Τσίπρας απέκτησε αντίπαλο. Μόνο έτσι εξηγείται ο πρώτος – στα κοινοβουλευτικά χρονικά – εκνευρισμός που φάνηκε να κυριεύει τον Πρωθυπουργό. Αντιστρόφως, η ευγλωττία του Τσίπρα ταρακούνησε τον Μητσοτάκη. Και ενδεχομένως αποτελεί γι’ αυτόν ένα μόνιμο άγχος. Από το νέο αξίωμα επιχείρησε να ξεπεράσει τον εαυτό του με τρόπο που να τον διαφοροποιεί κατά πολύ από την εικόνα του άλλοτε υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και αργότερα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ.

Στην προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή για την τροπολογία με τις τηλεοπτικές άδειες ο καθένας είχε τον ρόλο του. Ο Τσίπρας επέλεξε να κολυμπήσει σε χαρτογραφημένα νερά. Να κάθεται δηλαδή στο πρώτο κυβερνητικό έδρανο αλλά να χρησιμοποιεί τον καταγγελτικό λόγο και την ένταση που συνήθως αρμόζει σε αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η στάση ερμηνεύτηκε σκωπτικά από τους αντιπάλους του ως «σύγχυση ρόλων». Ο Κυριάκος επέμεινε στην τακτική της «πρώτης φοράς», επιδιώκοντας να τσιγκλήσει τρόπον τινά τον Πρωθυπουργό. Φάνηκε τόσο στην αποκάλυψη της κατ’ ιδίαν συνομιλίας τους στο Μαξίμου γύρω από τις αρμοδιότητες του ΕΣΡ. Οσο και στην αποδόμηση της τακτικής Τσίπρα στο θέμα των αδειών. Οπως υποστήριξε πρόκειται για «επιλογή του δρόμου των καθεστωτικών πρακτικών» και απόπειρα αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Ούτως ή άλλως, η Βουλή αποκτά νέο ζεύγος μονομάχων. Το ύφος τής μεταξύ τους αντιπαράθεσης δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί εντελώς.