Πρόσφερε άλλοθι

Τον θυμό σου αν δεν τιθασεύσεις, θα γίνει ο εχθρός της αλήθειας σου. Και κάπως έτσι ο διοικητικός ηγέτης του Παναθηναϊκού Γιάνης Αλαφούζος καταφέρνει να χάνει το δίκιο του σε περιπτώσεις όπως η προχθεσινή. Ωρύεται μετά το τέλος του αγώνα για μια φάση στην οποία ο διαιτητής έπραξε το απολύτως σωστό και καταγγέλλει ότι ο δεύτερος λειτούργησε κατ’ εντολή αποβάλλοντας τον Ζέκα! Αν όντως ο ρέφερι Μάνταλος αποφάσισε έτσι επειδή αυτό του είχαν πει να κάνει, αν δηλαδή όντως κάποιος του υπαγόρευσε ότι θα έπρεπε να αποβάλει τον αρχηγό του Παναθηναϊκού, τότε το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα λειτουργεί άψογα. Αλλοθι τους δίνει ο πρόεδρος του ΠΑΟ με την παρορμητική αφέλειά του, βούτυρο στο ψωμί τους βάζει για να γυρίσουν τη δουλειά εις βάρος του.

Ο Πορτογάλος εξέρχεται λόγω κόκκινης κάρτας από τον αγωνιστικό χώρο δικαιότατα και ο Αλαφούζος φωνάζει και εκτοξεύει εν βρασμώ υποσχέσεις-απειλές («θα τους τσακίσουμε όλους» κ.λπ.) προφανώς επειδή δεν έχει βρεθεί έστω ένας ψύχραιμος και λογικός να του πει «πρόεδρε, μάζεψέ το, η αποβολή είναι σωστή, για άλλη φάση πρέπει να φωνάξουμε». Κι εδώ εντοπίζεται η πραγματική διάσταση του προβλήματος. Ποιοι είναι οι σύμβουλοι του Αλαφούζου και πώς χαράσσεται η πολιτική αυτής της ομάδας;

Ο Παναθηναϊκός αδικείται στη φάση του 29′, όταν ο Μπαξεβανίδης θα έπρεπε να αποβληθεί με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Τα διαιτητικά «εγκλήματα» κουκουλώνονται πιο εύκολα όταν δεν είναι τόσο χτυπητά. Εκνευρισμένος από αυτή τη φάση, ο Αλαφούζος ξεσπά για εκείνη που δεν είχε δίκιο, λέγοντας χίλια δυο τα οποία σήμερα δεν μπορεί ούτε να υποστηρίξει ούτε να αποδείξει.

Ο κάθε Μάνταλος δεν είναι τόσο ριψοκίνδυνος για να σε «σκοτώσει» απροκάλυπτα, εφόσον θέλει να το κάνει θα σε πληγώσει με το βαμβάκι. Πλέον η διαιτησία στην Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε ρομποτική χειρουργική με αναισθησιολόγους τους βοηθούς, οι οποίοι δεν θέλουν να λέγονται πια επόπτες.

Ερχονται λοιπόν τώρα οι απέναντι και σου λένε: «Τέσσερα ματς στην έδρα σου έχουν γίνει τελευταία, Παναθηναϊκέ δεν έχεις σκοράρει. Πώς θέλεις να νικήσεις; Πώς μιλάς για τον Μάνταλο;». Η προπαγάνδα της δήθεν ουδέτερης συνομοταξίας στον Τύπο με το κωδικό όνομα «μιλάμε μόνο για μπάλα» ενισχύεται πολύ εύκολα όταν η τροφή της προσφέρεται τόσο απλόχερα. Τα χρόνια της άγνοιας έχουν περάσει για τον Αλαφούζο. Ηταν ένα αυτογκόλ. Οχι τίποτε άλλο, έβαλε και το χέρι στην τσέπη τον Ιανουάριο για να φέρει ένα σωρό παίκτες και να καταρρίψει το άλλο παραμύθι του παρασυστήματος στο ποδόσφαιρο, σύμφωνα με το οποίο αν δεν βάζεις χρήματα δεν δικαιούσαι να παίρνεις στο γήπεδο αυτό που αξίζεις.