«Αλλα λέγονται κι άλλα εννοούνται στον Ιψεν»

Μπορεί να υπάρξει πραγματική συμβίωση εντός του γάμου και με ποιον τρόπο; Σ’ αυτά τα ερωτήματα απαντά «Το κουκλόσπιτο», η παράσταση που βασίζεται στο ομότιτλο έργο του Ερρίκου Ιψεν και ανεβαίνει από σήμερα στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα. Η Νόρα, η κεντρική ηρωίδα, έχει μεταλλαχθεί μέσα στον γάμο σε ένα είδος κούκλας για τον σύντροφό της, ένα παιχνίδι που τον ξεκουράζει αλλά στο τέλος στρέφεται εναντίον του. «Επειδή είναι δημιούργημα ενός πολύ μεγάλου δραματουργού, η Νόρα έχει υλικά πολύ αντιφατικά μεταξύ τους. Είναι βαθιά μελαγχολική, βαθιά χαρούμενη, γενναιόδωρη κι επιπόλαιη. Είναι καταπιεσμένη, είναι κι ελεύθερη, είναι υπάκουη και ανυπάκουη. Είναι αφοπλιστικά ειλικρινής μέσα σε μια συνθήκη ψεμάτων» αναφέρει η Αμαλία Μουτούση που ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο.

Η ίδια, προσπαθώντας να προετοιμαστεί για την ερμηνεία της, προέβαλε την ηρωίδα στο περιβάλλον της. «Το κείμενο το διαβάζεις όσο πιο πολύ μπορείς. Από εκεί και πέρα δεν είναι μόνο το διάβασμα, είναι ότι ζεις συνέχεια μ’ αυτό. Το σκέφτεσαι, το φαντάζεσαι, βλέπεις στοιχεία αυτού του κόσμου κι αυτού του προσώπου μέσα στην καθημερινότητά σου. Γιατί αρχίζεις και παρατηρείς τον κόσμο, τα πράγματα, τον εαυτό σου και τους ανθρώπους γύρω σου μέσα απ’ αυτό το βλέμμα. Μέσα από το βλέμμα που ο συγγραφέας έχει ενσωματώσει στο έργο. Ετσι μπαίνεις σιγά σιγά σ’ αυτόν τον κόσμο, ο οποίος αντανακλά σε όλα τα πράγματα μέσα στην καθημερινότητά σου. Το ένα μπαίνει μέσα στο άλλο γιατί η τέχνη αντλεί από τη ζωή» τονίζει η πρωταγωνίστρια του θιάσου που απαρτίζεται από τον Αρη Λεμπεσόπουλο, τη Μαρία Ζορμπά, τον Γιώργο Συμεωνίδη και τον Νικόλα Παπαγιάννη.

      

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο η Αμαλία Μουτούση, αφοσιωμένη στον ρόλο της Νόρας, κατάφερε να αποσπάσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που μεταφέρει πλέον πάνω στη σκηνή στην εκδοχή του Γ. Σκευά. «Οταν είσαι στραμμένος προς τον ρόλο, τελικά εκείνος σου αποκαλύπτει τον εαυτό του. Οσο πιο πολύ κοιτάζεις κάτι τόσο περισσότερα στοιχεία βλέπεις» υπογραμμίζει. Παρ’ όλα αυτά, δεν έλειψαν και οι δυσκολίες κατά την επεξεργασία του ρόλου, κυρίως λόγω των νοημάτων του Ιψεν. «Η μεγαλύτερη δυσκολία δουλεύοντας με το κλασικό αυτό κείμενο ήταν ότι άλλα λέγονται, άλλα εννοούνται κι άλλα συμβαίνουν. Είναι όλα πολύ βαθιά κρυμμένα» προσθέτει.

Επί σκηνής παρουσιάζεται η εσωτερική κατάρρευση της Νόρας όσο φθάνει προς την τελική επιλογή. Από το να συμβιβαστεί με μια ζωή που δεν την εκφράζει πια, προτιμά την ηρωική έξοδο και την καταστροφή. Γι’ αυτό εν τέλει μετατρέπεται σ’ ένα πρόσωπο – σύμβολο όχι μόνο για τη γυναίκα, αλλά και για τον σύγχρονο άνθρωπο γενικότερα. «Ολοι οι ρόλοι των μεγάλων δραματουργών συμβολίζουν κάτι. Η Νόρα είναι ένα πρόσωπο που μέσα από τη μοναδικότητά του χαράζει τον δικό του προσωπικό δρόμο» υποστηρίζει. Και καταλήγει: «Αυτό είναι συστατικό ενός σπουδαίου έργου. Ενας μεγάλος δραματουργός όπως ο Ιψεν έχει αυτό το πράγμα μέσα στο υλικό του. Εχει πρόσωπα που μπορεί να φαίνεται ότι είναι χρονικά προσδιορισμένα γιατί γράφτηκαν τη συγκεκριμένη εποχή με τη συγκεκριμένη χρονική κατάσταση, αλλά συγχρόνως είναι και διαχρονικά. Αρα συμβολικά. Κάθε τι που συμβαίνει μέσα στο έργο είναι και καθημερινό και συνηθισμένο και συγχρόνως τόσο μοναδικό που περνάει στη διάσταση του μύθου».

INFO
«Το κουκλόσπιτο» στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής (Κυκλάδων 11 και Κεφαλληνίας, Κυψέλη, τηλ. 210-8217.877). Εισιτήρια 10–16 ευρώ.