Εικόνες από την Ειδομένη στο βιντεοκλίπ της Πι Τζέι Χάρβεϊ

Ενα καρουζέλ με κούνιες και παιδιά και ένα σαλόνι με ορθόδοξα εικονίσματα. Ενας περήφανος βαλκάνιος χορευτής και ένα ζευγάρι που επιδιορθώνει τη στέγη τού σπιτιού του. Ενας βοσκός, μια πόλη με αφίσες του Μπιλ Κλίντον ή στένσιλ του Ελβις, αλλά και Αστυνομία. Πολλή Αστυνομία.

Που ελέγχει χαρτιά, αποφασίζει ποιος θα περάσει από την Ειδομένη, φυλάει όσους περιμένουν υπομονετικά. Τους πρόσφυγες, δηλαδή, που η βρετανή μουσικός Πι Τζέι Χάρβεϊ συνάντησε στα πρόσφατα ταξίδια της στα Βαλκάνια, απ’ όπου συνέλεξε εικόνες σαν τις παραπάνω. Τις συμπεριέλαβε στο βιντεοκλίπ τού «The wheel» που κυκλοφόρησε χθες, προοικονομώντας το άλμπουμ «The hope six demolition project», προγραμματισμένο για κυκλοφορία τον ερχόμενο Απρίλιο.

Θα μπορούσε η Βρετανή να κατηγορηθεί για αισθητικοποίηση ενός ζητήματος καπελωμένου από κοσμικότητες; Ναι, αν το «The hope six…» δεν ήταν ολόκληρο μια προσπάθεια αποτύπωσης των εμπειριών που η ίδια, με τη βοήθεια του σκηνοθέτη Σίμους Μέρφι, συνέλεξε τα τελευταία χρόνια σε Αφγανιστάν, Κοσσυφοπέδιο ή Ουάσιγκτον. «Ηθελα να μυρίσω τον αέρα», δήλωνε σχετικά, «να αισθανθώ το χώμα και να συναντήσω τους ανθρώπους από τις χώρες που με είχαν γοητεύσει».

Τα κατάφερε; Η απάντηση τον Απρίλιο. Το «The wheel» πάντως είναι τραγούδι αντάξιό της. Αναφέρεται στα προσφυγόπουλα που χάθηκαν και μέσα σε μόλις μια μέρα ζωής του στο Διαδίκτυο δεν έχει περάσει απαρατήρητο. «Είμαι Κοσοβάρος», έγραφε κάποιος στα σχόλια του YouTube, «και το τραγούδι με κάνει σχεδόν να θέλω να κλάψω».