Ηλιάνα Μαυρομάτη: Από τον «Οδυσσεβάχ» στον ντε Μισέ

Η πρώτη παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν τα «52 λεπτά», σε σκηνοθεσία του δασκάλου της από τη δραματική σχολή Στέλιου Παυλίδη. Αμέσως μετά συναντήθηκε με την Ελένη Σκότη και την ομάδα Νάμα, όπου και παρέμεινε αρκετά χρόνια. Η πρώτη τους συνεργασία ήταν η παράσταση «La Chunga», η οποία παιζόταν για δυόμισι χρόνια. Πόσο επηρεάστηκε από το γεγονός ότι είναι η κόρη των ηθοποιών Βασίλη Μαυρομάτη και Λίλας Καφαντάρη; «Φαντάζομαι πως με επηρέασε. Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό και τι θα συνέβαινε εάν δεν είχαν καμία σχέση με το θέατρο. Η πιο σημαντική βοήθεια που μου προσφέρουν έχει κυρίως να κάνει με την αίσθηση ότι καμαρώνουν και υποστηρίζουν συνολικά την ύπαρξή μου και όχι επιμέρους την πορεία μου στο θέατρο ή κάτι άλλο». 
Η πρώτη παράσταση που θυμάται καθαρά από τα παιδικά της χρόνια ήταν «Ο Οδυσσεβάχ» της Ξένιας Καλογεροπούλου στο θέατρο Πόρτα. «Είχα μαγευτεί και φέτος έχω τη μεγάλη χαρά να συνεργάζομαι μαζί της στην παράσταση του έργου Οι ιδιοτροπίες της Μαριάννας. Τόσο το έργο του Μισέ όσο και η συνεργασία με τον Θωμά Μοσχόπουλο και την Ξένια Καλογεροπούλου είναι μια ευτυχής συνάντηση. Σπάνια έχω αισθανθεί τόσο ελεύθερη και ταυτόχρονα προστατευμένη καλλιτεχνικά. Ο Μοσχόπουλος είναι ένας εξαίρετος σκηνοθέτης κι ένας βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος που αγαπά την τέχνη του και τοποθετεί τους συνεργάτες του σε μια επί ίσοις όροις συνδημιουργία, και έτσι προσφέρει τη δυνατότητα χειραφέτησης σε νέους ηθοποιούς όπως είμαι κι εγώ. Η Ξένια Καλογεροπούλου, από την άλλη, είναι η ίδια η ψυχή του θεάτρου που δίνει πνοή σε όλο το εγχείρημα και νομίζω ότι όλοι όσοι συμμετέχουμε στην παράσταση είμαστε περήφανοι που είμαστε μαζί της επί σκηνής».

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΣΙΝΕΜΑ. «Τίρζα», «Η μεγάλη χίμαιρα», «Γυναίκα απ’ τα παλιά», «Αθηνά Χατζηεσμέρ ετών 17» ανάμεσα σε άλλες παραστάσεις, η Ηλιάνα νιώθει ότι κάθε συνεργασία την προχώρησε καλλιτεχνικά. «Συνάντησα σε όλες τις περιπτώσεις κάποιους ανθρώπους που είτε στον ρόλο του σκηνοθέτη είτε του συναδέλφου και συμπαίκτη, ένιωσα να συνδέομαι βαθιά». Ανάμεσα στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο, θα έβαζε πάνω απ’ όλα το τελευταίο. «Η ζωντανή επικοινωνία είναι μαγικό συναίσθημα και για τον ηθοποιό και για τον θεατή. Ο κινηματογράφος είναι μια διαφορετική συνθήκη. Εξίσου δημιουργική με πολύ διαφορετικούς όρους για τον ηθοποιό. Δεν έχω μεγάλη εμπειρία στον κινηματογράφο, αλλά θα ‘θελα πολύ να μου δοθεί η ευκαιρία να τον γνωρίσω καλύτερα. Οσο για την τηλεόραση, εύχομαι να γίνουν καλές δουλειές ξανά και να χαρούμε όλοι οι καλλιτέχνες να συμμετάσχουμε σε αυτές». 
Η παράσταση που προέκυψε από τη συνεργασία με τα μέλη της ομάδας Chameleon ονομαζόταν «Kiska» και παρουσιάστηκε πέρυσι στο θέατρο Βeton 7. «Είμαστε νέοι καλλιτέχνες όλοι, συντονισμένοι σε κοινούς κώδικες υποκριτικής, κοινή αισθητική και προβληματισμούς και ελπίζουμε ότι η συνάντησή μας θα φέρει κι άλλους καρπούς συν τω χρόνω. Δεν θα αναλάμβανα τον τίτλο του σκηνοθέτη. Ο ρόλος προέκυψε μέσα από τις ανάγκες της ομάδας και μου έμαθε πολλά, αλλά δεν θα θεωρούσα εαυτόν σκηνοθέτη επειδή έκανα μια απόπειρα».