Τάκης Θεοδωρικάκος. Αναζητώντας νέα πρόκληση

Σαράντα οκτώ ώρες πριν από την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο στρατηγείο της Χαλκοκονδύλη επικρατούσε μεγάλη αισιοδοξία. Τέτοια ώστε ο νικητήριος λόγος που θα εκφωνούσε ο νέος πρόεδρος της ΝΔ να είναι ήδη γραμμένος. Ακόμα κι αν μέχρι την τελευταία στιγμή τίποτα δεν μπορούσε να θεωρείται δεδομένο. Οι αριθμοί του Τάκη Θεοδωρικάκου εμφάνιζαν μια ισχυρή δυναμική στην Αττική κι ένα προβάδισμα στις αστικές περιοχές της Ελλάδας. Το εύρημα αυτό σε συνδυασμό με το ένστικτο του Κυριάκου, ο οποίος τον τελευταίο μήνα πίστευε πως θα είναι ο νικητής της αναμέτρησης, βοήθησαν στη διαμόρφωση ενός κλίματος σχεδόν παράλογης ευφορίας.

Οι δυο τους γνωρίζονται από παλιά. Η σχέση τους όμως ήταν περισσότερο τυπική. Ο Θεοδωρικάκος συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Κυριάκο στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου, όταν ο δεύτερος ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του. Αντικείμενο ήταν η διαμόρφωση και υλοποίηση της στρατηγικής του στην εσωκομματική μάχη. Σύμφωνα με τις ενδείξεις του ρεπορτάζ όμως, φαίνεται ότι τους έφεραν πιο κοντά κάποιες συζητήσεις που είχαν ανοίξει την περίοδο του δημοψηφίσματος. Αυτές έδειξαν την καλή χημεία κι έγιναν η αφορμή για τη γέννηση μιας φιλίας μεταξύ τους.

Μεγαλωμένος στον Πειραιά από οικογένεια αριστερών – οι γονείς του, Αλεξάνδρα και Δημήτρης, άθροισαν αρκετά χρόνια φυλακής και εξορίας -, ο Θεοδωρικάκος διετέλεσε γραμματέας της ΚΝΕ την περίοδο ’90-’91. Εφυγε από το ΚΚΕ την περίοδο της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού. Ποτέ όμως δεν σταμάτησε να σέβεται τη συμβολή του στην πολιτική ζωή και στην ιστορία του τόπου. Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με την αυτοδιοίκηση και τη διετία ’94-’96 διετέλεσε αντινομάρχης Πειραιά. Παραιτήθηκε και λίγο αργότερα συνεργάστηκε σε θέματα επικοινωνίας με τον Κώστα Λαλιώτη, όταν ήταν γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Τα τελευταία 15 χρόνια όμως είναι πολιτικά ανένταχτος. Ο λόγος; Πρωτίστως επαγγελματικός, αφού εδώ και μια 12ετία ασχολείται με την πολιτική έρευνα και ανάλυση και είναι πρόεδρος της εταιρείας δημοσκοπήσεων GPΟ. Από αυτήν τη θέση μάλιστα έχει συνεργαστεί με όλα τα κόμματα, πλην της Χρυσής Αυγής και των ΑΝΕΛ. Ουσιαστικά όμως η αιτία της απομάκρυνσής του είναι προσωπική. Συνοψίζει όλο το μεταπολιτευτικό παράδοξο. Απείχε γιατί δεν ήθελε να συμμετέχει σε γρήγορα διαψευδόμενες προσδοκίες.

Τι δουλειά έχει λοιπόν στο ευρύτερο επιτελείο συνομιλητών και συνεργατών του νέου προέδρου της ΝΔ ένας άνθρωπος με «αριστερό λογισμικό»; Για τον Θεοδωρικάκο η περίπτωση του Κυριάκου ήταν μια τεράστια διανοητική πρόκληση. Ηταν μια υποψηφιότητα, η οποία θεωρούνταν αρχικά αδύνατη να κερδίσει. Γι’ αυτό και την ανέλαβε. Κάτι ανάλογο είχε ζήσει άλλωστε και στην Κύπρο. Το αουτσάιντερ εκεί, μετέπειτα έγινε πρόεδρος της χώρας, ήταν ο Δημήτρης Χριστόφιας. Ο Θεοδωρικάκος, ως σύμβουλος στην επικοινωνιακή στρατηγική του ΑΚΕΛ, ήταν και ο άνθρωπος που εισηγήθηκε στον Χριστόφια αργότερα τη συντεταγμένη αποχώρησή του. Είναι της σχολής άλλωστε της υπερήφανης εξόδου. Οπως λέει: «Σπουδαίο είναι να ξέρεις πώς να νικήσεις αλλά και να ξέρεις πώς και πότε να φύγεις».

Μιλώντας όμως για νίκες, ο Κυριάκος ξεκινούσε χωρίς καν να είναι βέβαιο ότι θα περάσει στον δεύτερο γύρο. Η βοήθεια του Θεοδωρικάκου μπορεί να αποδείχθηκε σημαντική, όμως ο πολιτικός ερευνητής εκτιμά ότι ο Κυριάκος έχει πολλά πνευματικά, ανθρώπινα και πολιτικά πλεονεκτήματα. Κάνει λόγο για έναν γήινο και προσιτό άνθρωπο, με υψηλό επίπεδο γνώσης που του αρέσει να ακούει όλες τις απόψεις. Τον χαρακτηρίζει μάλιστα τον «πιο ανοιχτόμυαλο πολιτικό» που έχει γνωρίσει.

Μάλιστα ο Θεοδωρικάκος δεν θεωρεί τον Μητσοτάκη φιλελεύθερο ή δεξιό. Τον περιγράφει ως έναν μεταρρυθμιστή – ριζοσπάστη του Κέντρου. Αυτό, κυρίως γιατί τείνει να πιστεύει ότι ριζοσπαστικό είναι πλέον στην Ελλάδα να μιλάει κανείς για αξιοκρατία, αριστεία, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Εκτιμά επίσης ότι ο Κυριάκος θα μπορούσε να γίνει ένας πραγματικός μεταρρυθμιστής όχι μόνο της οικονομίας αλλά και της πολιτικής ζωής του τόπου. Επισημαίνει όμως ότι η πιο μεγάλη πρόκληση που έχει μπροστά του δεν είναι να γίνει πρωθυπουργός. Αλλά να μη γίνει άλλος ένας αναλώσιμος πρωθυπουργός στον Καιάδα της ελληνικής κρίσης. «Εχει τις δυνατότητες αλλά θα αντιμετωπίσει και πολύ σοβαρά εμπόδια» σημειώνει.

Θα συνεχίσουν άραγε τη συνεργασία; Ο πολιτικός ερευνητής είναι της άποψης πως οτιδήποτε λειτουργεί δημιουργικά δεν διακόπτεται. Εκτιμά πάντως ότι η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη θα μπορούσε να φέρει οφέλη και στον Αλέξη Τσίπρα. Δεδομένου ότι έως τη 10η Ιανουαρίου αισθανόταν κυρίαρχος, τώρα που απέκτησε αντίπαλο θα μπορούσε να βελτιώσει την εικόνα του, κάνοντας μια στροφή στον ρεαλισμό.

Εκτός από την GPO και τη συνεργασία με τον Κυριάκο, η επιστημονική δραστηριότητα του Θεοδωρικάκου φθάνει μέχρι τη Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Εκεί διδάσκει μαθήματα σχετικά με την εκλογική συμπεριφορά, εκλογική ανάλυση, την πολιτική έρευνα και θέματα κοινωνικής πολιτικής. Η διδασκαλία λειτουργεί για εκείνον ως ένα μέσο αποσυμπίεσης. Οπως και το τρέξιμο που κάνει κάθε βράδυ για να διώξει την ένταση της ημέρας.

Οι καλύτεροι φίλοι του είναι τα δύο παιδιά του, η Χριστίνα, 14 ετών και ο Δημήτρης, 17 ετών. Για αυτά λέει άλλωστε ότι είναι «η πιο οικειοθελής εκχώρηση φιλοδοξιών και δικαιωμάτων».