Οι διοικητικές πινελιές στο ρόστερ των ομάδων

Το σύνηθες και το σωστό είναι να διαλέγουν τους ποδοσφαιριστές οι προπονητές. Ή τουλάχιστον, μέσα από μια διαδικασία έρευνας, να καταλήγουν στους εκλεκτούς τους, έχοντας πρώτα λάβει τη μακρά λίστα με τις περιπτώσεις που τους προτείνουν οι ατζέντηδες.

Τι συμβαίνει, ωστόσο, όταν η σκυτάλη πηγαίνει στους παράγοντες και δη στους προέδρους των ΠΑΕ; Ποιους φέρνουν στις ομάδες; Και φυσικά, τι απόδοση έχουν οι δικές τους επιλογές ή, αν προτιμάτε, οι αγαπημένοι τους ποδοσφαιριστές; Στην ελληνική επικράτεια, συχνά – πυκνά παρατηρούνται φαινόμενα, οι πρόεδροι να κάνουν μικρά ή μεγάλα δωράκια στους τεχνικούς που οι ίδιοι έχουν επιλέξει. Καλό είναι, συνεπώς, να δούμε τι ψάρια έπιασαν ορισμένες κινήσεις του περασμένου καλοκαιριού.

Το βαρύ χαρτί στα μεταγραφικά αποκτήματα ήταν ο Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ. Ο τεχνικός διευθυντής του ΠΑΟΚ Φρανκ Αρνεσεν πορεύτηκε με γνώμονα τη δική του ατζέντα και κει μέσα δεν υπήρχαν βαριά χαρτιά. Αντίθετα, ο Ιβάν Σαββίδης από το παρελθόν είχε σταμπάρει τον βούλγαρο επιθετικό και του σφηνώθηκε η ιδέα να τον διεκδικήσει. Βρήκε άκρη, του έσκασε πακτωλό εκατ. ευρώ και ο πολύς Μπερμπάτοφ αφίχθη στην Τούμπα ως το κερασάκι σε μια μεταγραφική τούρτα που είχε πολλά κομμάτια, όχι όμως κάποιο ιδιαίτερα ξεχωριστό. Μήνες μετά, ο Σαββίδης δεν κρύβει την ιδιαίτερη αδυναμία του για τον Μπερμπάτοφ με τα λόγια «θέλω να μείνει και θα μείνει», η αλήθεια όμως είναι πως αν ο ιδιοκτήτης ήταν κόουτς ή τεχνικός διευθυντής, δεν θα έπαιρνε υψηλό βαθμό για τα όσα προσφέρει ο στράικερ που σήμερα κλείνει τα 35 του χρόνια.

Ομοίως, δύο παίκτες πάνω στους οποίους πόνταρε πολλά ο Δημήτρης Μελισσανίδης για την ΑΕΚ, δεν λάμπουν, για να το πούμε κομψά. Λέγεται στα ενδότερα της ομάδας ότι ο Τζιμπούρ ήταν επιλογή του ισχυρού άνδρα της ΠΑΕ και άλλωστε δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τα λόγια του κυνηγού: «Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που γνωρίζω και ο πρόεδρος φίλος που μου το ζήτησε. Γι’ αυτό δεν θα μπορούσα να αρνηθώ τη μεταγραφή». Τα λόγια ήταν σε ιστοσελίδα της πατρίδας του και απολύτως ξεκάθαρα. Δυνατή η σχέση του Μελισσανίδη με τον Τζιμπούρ, φυσικό επακόλουθο η μεταγραφή, κι ας είχαν αρκετοί τους ενδοιασμούς τους. Με δέκα συμμετοχές και δύο γκολ μέχρι σήμερα, ο Τζιμπούρ σίγουρα δεν έχει σκίσει. Οπως πολλά ερωτηματικά αφήνει ο Αρθο με την απόδοσή του. Δεν τον διάλεξε, ακριβώς, ο παράγοντας, αλλά σε μια συνάντηση με οπαδούς είχε εκστομίσει πως «είναι παικτάρα ο Ισπανός και θα το δείτε». Λίγα βλέπουμε επί του παρόντος…

Τα κελεπούρια Κόντη στον Αρη
Ιδιάζουσα περίπτωση ήταν ο Αρης επί εποχής Κόντη και παχιών μεταγραφικών αγελάδων. Είχε τον τρόπο του ο ατζέντης που έτρεχε την ομάδα και έφερε ποδοσφαιριστές-ονόματα όπως ο Αμορόζο ή ο Μπομπαντίγια, για να θυμηθούμε έναν Βραζιλιάνο και έναν Αργεντινό. Και δεν θέλουμε ερωτήσεις του τύπου αν οι κινήσεις αυτές είχαν την έγκριση του (εκάστοτε) προπονητή.